III SA/Gl 1042/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Firmy "A" w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie 3 sentencji wyroku z dnia 9 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1042/06 w ten sposób, iż w miejsce zwrotu: "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.", wpisać właściwy zwrot: "przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – na rzecz doradcy podatkowego G. N. – Firma "B" Sp. z o. o., ul. [...],[...] M. – wynagrodzenie za udzieloną, a nie opłaconą pomoc prawną w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych)". Wyrokiem z dnia 9 lipca 2007 r., wydanym po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 29 czerwca 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W punkcie 3 tego wyroku Sąd orzekł o zasądzeniu od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwoty [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, popełniając oczywistą omyłkę, polegającą na błędnym wskazaniu zobowiązanego do uiszczenia zasądzonych kosztów postępowania, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w K., podczas gdy zobowiązanym do uiszczenia przedmiotowych zasądzonych kosztów jest Skarb Państwa. Postanowieniem z dnia 13 października 2006 r. (sygn. akt SA/Gl 1042/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w związku z wnioskiem strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie, tj. obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, zwolnił, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art.258 § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływana dalej jako p.p.s.a.), Firmę "A" od kosztów sądowych i ustanowił dla niego doradcę podatkowego. Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez doradcę podatkowego (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ponosi Skarb Państwa a nie strona przeciwna. Stosownie do regulacji zawartej w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd.1 p.p.s.a.). Jednocześnie, stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że wskazanie w punkcie 3 sentencji przedmiotowego wyroku "Dyrektora Izby Skarbowej w K." – jako zobowiązanego do uiszczenia zasądzonych kosztów, zamiast "Skarbu Państwa" było oczywistą omyłką, którą w oparciu o art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. należało sprostować z urzędu.