III SA/Gl 1042/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować z urzędu postanowienie z 29 sierpnia 2016 r. w zakresie oznaczenia nazwiska skarżącego w ten sposób, że w sentencji w miejsce "P." wpisać "P1". Postanowieniem z 29 sierpnia 2016 r. tutejszy Sąd umorzył postępowanie sądowe ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W sentencji, oznaczając nazwisko skarżącego, w miejsce "P1." wpisano "P.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 tekst jedn. ze zm.), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że umieszczenie w sentencji postanowienia błędnego oznaczenia nazwiska strony stanowi oczywistą omyłkę, tym bardziej, że w sentencji nazwisko oznaczone jest prawidłowo. Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.