III SA/Gl 1043/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie radnych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie. Wojewoda [...] wniósł skargę z dnia [...] r. na uchwałę Rady Miejskiej w B. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wypłacenia zaległych diet radnemu K. G. oraz o realizowaniu wypłat tych diet na bieżąco. Organ nadzoru uznał, że uchwała ta nie mieści się w kompetencjach danego organu gminy, dlatego wniósł o stwierdzenie jej nieważności. Rada Miejska w B. odpowiadając na skargę pismem z dnia [...] r. wniosła o odrzucenie skargi i umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu odpowiedzi zawarła ona między innymi stwierdzenie, że stanowisko organu nadzoru jest słuszne, dlatego poinformowała, iż podejmie uchwałę o uchyleniu zaskarżonej uchwały w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej P.p.s.a.). Pismem z dnia [...] r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 60 P.p.s.a. cofnął skargę wskazując, że Rada Miejska w B. uwzględniła w całości skargę w niniejszej sprawie stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 60 P.p.s.a., Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie organ nadzoru cofną skargę ze względu na jej uwzględnienie przez właściwy organ Gminy B. w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Sąd analizując okoliczności sprawy doszedł do wniosku, że nie zachodzą podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi, czyli że skarga ta została cofnięta skutecznie. Tym samym wystąpiła przesłanka do umorzenia przedmiotowego postępowania w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., dlatego Sąd orzekł jak w sentencji.