III SA/Gl 1044/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na ww. decyzję, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku, strona wyraziła przekonanie, że w przedmiotowej sprawie są spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji i przedstawiła poglądy i stanowisko doktryny w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Strona stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji sprawi, że strona zostanie momentalnie pozbawiona kwoty przekraczającej 300.000 zł, niezbędnej jej do prowadzenia w sposób prawidłowy działalności gospodarczej. Konieczność zapłaty takiej kwoty bez wątpienia zaburzy rytm jej działalności, spowoduje zatory płatnicze, a nawet będzie mogła doprowadzić do załamania i zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Pełnomocnik strony podkreślił, że nawet w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji i zwrotu wyegzekwowanej kwoty stronie skarżącej, powrót do poprzedniego stanu będzie niemożliwy lub znacznie utrudniony. Zaburzenie działalności gospodarczej pociągnie za sobą utratę zaufania kontrahentów do skarżącego, jak również konieczność zaciągnięcia kredytu bankowego na sfinansowanie działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.) W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przedmiotowej sprawie został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten zawiera stosunkowo obszerne uzasadnienie. Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przywołał ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jednakże okoliczności faktyczne, które przywołał w uzasadnieniu wniosku, mające być odzwierciedleniem przesłanek ustawowych opierają się na hipotetycznym wnioskowaniu o możliwości nastąpienia określonych skutków. Wnioskowanie to posiada wprawdzie pewien element prawdopodobieństwa, jednakże wnioskodawca przedstawia poszczególne elementy w sposób wskazujący na oczywistość ich wystąpienia. Strona praktycznie nie przedstawiła całokształtu swojej aktualnej sytuacji finansowej. Tylko przedstawienie takiej, aktualnej sytuacji umożliwiłoby jej zestawienie z obowiązkiem zapłaty kwoty, stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Powoływanie się przez stronę na powyższe okoliczności mogłoby odnieść skutek w rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, w sytuacji, gdyby wnioskodawca wykazał, że okoliczności te stanowią rzeczywistość, są realne i mają miejsce w rzeczywistości. Jednakże zdarzenia hipotetyczne, posiadające nawet pewien stopień prawdopodobieństwa, nie mogą stanowić skutecznej przesłanki uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Zaległość podatkowa w przedmiotowej sprawie wskazana przez wnioskodawcę wynosi 311.904 zł. Do kwoty tej należy doliczyć również odsetki ustawowe. Trzeba jednak stanowczo podkreślić, że egzekucja kwoty stanowiącej powyższą zaległość podatkową, nie musi nastąpić jednorazowo, poprzez jednokrotną czynność egzekucyjną. Istnieje także możliwość rozłożenia tej kwoty na raty jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. W tej sytuacji, "ratalna" egzekucja tego świadczenia, będąca w istocie wykonaniem zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki skutkującej uwzględnieniem wniosku złożonego przez stronę skarżącą. Niezależnie od możliwości rozłożenia świadczenia na raty, w ramach egzekucji organ może ściągać określoną należność częściami. Sam fakt prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowania egzekucyjnego nie może natomiast stanowić skutecznej, samoistnej przesłanki skutkującej uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona w rzeczywistości nie wykazała występowania w sprawie realnych i rzeczywistych przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynika, aby takie przesłanki w sprawie występowały. Należy podkreślić na marginesie, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić samoistnej i skutecznej przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Ogólne skutki i następstwa wykonania zaskarżonej decyzji mają charakter odwracalny. Strona w żaden sposób nie wykazała, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą rzeczywiście niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona jedynie zacytowała przesłanki ustawowe, których wystąpienie w sprawie skutkuje uwzględnieniem wniosku i hipotetycznie powiązała ich prawdopodobne występowanie ze swoją sytuacją w przyszłości. Tymczasem, jeżeli strona skarżąca nie uprawdopodobniła realnego niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to trudno przecież przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.