III SA/Gl 105/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 27 listopada 2024 r. nr PSIII.8640.499.2024 w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 9 stycznia 2025 r. (data nadania) A. C. przesłał do tut. Sądu skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 27 listopada 2024 r. nr PSIII.8640.499.2024 w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Zaś pismem z 24 czerwca 2025 r. skarżący cofnął skargę, precyzując, że skarga ta nie ma sensu gdyż termin wyrejestrowania go przez organ już minął. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia 2 września 2019 r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne. W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.