III SA/Gl 1050/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 października 2024 r. nr SKO.OG-COVID/41.12/28/2024/13670 w przedmiocie zwrotu dofinansowania z tytułu przyznania środków na wypłatę świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 7 października 2024 r. znak SKO.OG-COVID/41.12/28/2024/13670 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO; Kolegium; organ drugiej instancji) – po rozpatrzeniu odwołania A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (dalej: skarżąca, strona; beneficjent; wnioskodawca) – utrzymało w mocy decyzję Dyrektora [...] Urzędu Pracy w K. (dalej też: [...]; organ pierwszej instancji) z 17 czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty pobranego dofinansowania. Jako podstawę prawną Kolegium wskazało art. 15 gg ust. 1-29 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.; dalej: ustawa COVID-19 lub specustawa covidowa), a także art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jedn. z 2 kwietnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.). Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych; Spółka poprzez portal www.praca.gov.pl, złożyła trzy wnioski o świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków FGŚP na dofinansowanie pracowników nie objętych przestojem, przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w związku ze spadkiem obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19. Pierwszy wniosek został złożony w dniu [...] r. (dalej jako: Wniosek nr 1) i dotyczył przyznania środków pomocowych w kwocie 62 166,48 PLN na wynagrodzenia i składki ubezpieczenia społecznego 17 pracowników za okres 2 miesięcy ([...] r.). Drugi wniosek z [...] r. (dalej: Wniosek nr 2) dotyczył przyznania środków pomocowych na kwotę 58 368,31 PLN na wynagrodzenia i składki ubezpieczania społecznego 35 pracowników za okres 1 miesiąca ([...].). Trzeci wniosek z [...] r. (dalej: Wniosek nr 3) dotyczył przyznania środków pomocowych na kwotę 40 504,86 PLN na wynagrodzenia 29 pracowników za okres dwóch miesięcy ([...]r.). Następnie w uzasadnieniu SKO wskazało, że rozpatrując pozytywnie wniosek strony organ pierwszej instancji przekazał na wskazany przez Spółkę rachunek bankowy odpowiednio z Wniosku l w dwóch transzach ([...] ,[...] r.) po 31 083,24 PLN każda, kwotę dofinansowania w wysokości 62 166,48 PLN; z Wniosku_2 w jednej transzy ([...] r.) kwotę dofinansowania w wysokości 58 364,31 PLN; z Wniosku_3 w dwóch transach ([...] r., [...] r.) po 20 252,43 PLN każda, kwotę dofinansowania w wysokości 40 504,86 PLN. W okresie dofinansowania: z Wniosku_l (od [...] r. do [...] r.) wsparciem objęto 17 pracowników, z Wniosku_2 ([...] r. – [...] r.) wsparciem objęto 35 pracowników, z Wniosku_3 ([...] r.- [...] r.) wsparciem objęto 29 pracowników. W ww. okresach do ubezpieczenia społecznego zgłoszono odpowiednio: 45 pracowników ([...]), 19 pracowników ([...]), 46 pracowników ([...]) oraz 46 pracowników ([...]) i 49 pracowników ([...]). Wniosek_l oraz Wniosek_2 obejmowały środki pomocowe przeznaczone na wynagrodzenia wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne. Wniosek_3 obejmował środki pomocowe przeznaczone na wynagrodzenia bez składek na ubezpieczenia społeczne. SKO podkreśliło, że beneficjent składając wszystkie trzy wnioski o dofinansowanie, złożyło także oświadczenia (pkt 7.8 wniosków), że znane są mu obowiązki wynikające m.in. z art. 15gg ust. 19 specustawy coyidowei dotyczące rozliczenia dofinansowania w terminie 30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń oraz, że zobowiązuje się do ich spełnienia. Wnioskodawca w pkt 7.3 wszystkich wniosków złożył także oświadczenia, że nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatkowych do końca trzeciego kwartału 2019 r. na dzień złożenia wniosku. Następnie organ pierwszej instancji w ramach weryfikacji złożonych przez stronę wniosków nr 1, 2 i 3 dokonał następujących ustaleń faktycznych, a mianowicie; Wniosek nr 1: 1. beneficjent pomocy nie rozliczył Wniosku 1 w terminie o którym mowa w art. 15gg ust. 19 specustawy covidowei (czyli w terminie 30 dni od zakończenia pobierania świadczenia), ti. do 30 września 2020 r.) - nie złożył dokumentów potwierdzających prawidłowość wykorzystania środków pomocowych z FGŚP oraz dokumentów potwierdzających zatrudnienie w okresie dofinansowania pracownika, na którego otrzymał świadczenie; 2. spółka na mocy decyzji z 30 maja 2020r. oraz decyzji z 20 czerwca 2020 r. wydanych przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uzyskała pomoc z art. 31zo specustawy covidowej, w zakresie zwolnienia z opłaty na ubezpieczenie społecznej w okresie 3 miesięcy ([...] r.) o wartości odpowiednio: 18 733,16 PLN, 19 073,33 PLN, 18 816,00 PLN; 3. na podstawie danych z raportu [...], powzięto informację, że Spółka zalegała z regulowaniu w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne na koniec trzeciego kwartału 2019r., na dzień złożenia Wniosku_l. W konsekwencji powyższego, w trybie art. 15g ust. 17b pkt 2 w zw. z art. 15gg ust. 21 specustawy covidowej, rozliczenie otrzymanej przez Beneficjenta pomocy na rzecz ochrony miejsc pracy (Wniosek l), zakończono z negatywnym wynikiem; 4. w piśmie z 17 października 2023r. (doręczonym w dniu 24 października 2023r.) spółka wskazała, że na dzień złożenia Wniosku nr 1 nie zalegała na koniec trzeciego kwartału 2019 r. w regulowaniu zaliczek na ubezpieczenia społeczne. Wraz z tym pismem spółka przedłożyła kopię umowy ratalnej z [...] r. wraz z harmonogramem spłaty rat dotyczących zaległości w kwocie 263 945,31 PLN; 5. mając na uwadze nowe okoliczności, pismem z 31 października 2023r. (doręczonym 7 listopada 2023r.) organ wezwał Spółkę do uzupełnienia informacji i dokumentów przekazanych pismem z 17 października 2023r., w dodatkowym terminie; 6. w odpowiedzi Beneficjent przekazał pełnomocnictwo z 15 lipca 2020r. do złożenia Wniosku nr 1 oraz harmonogram spłaty rat zaległości, wyciągi bankowe i potwierdzenia przelewów zaległych rat składek ubezpieczenia społecznego; 7. w wyniku analiz przedłożonych dokumentów organ pierwszej instancji ustalił, że raty 1-4 (harmonogram) uregulowane zostały w terminie, a raty 5-6 nie zostały opłacone, a nadto przedłożone pełnomocnictwo nie obejmowało swym zakresem czynności związanych z rozliczeniem Wniosku nr 1. Wniosek nr 2: 1. beneficjent pomocy nie dokonał rozliczenia do 7 listopada 2020r. tj. w terminie o którym mowa w art. 15gg ust. 19 specustawy coyidowei (czyli w terminie 30 dni od zakończenia pobierania świadczenia). Spółka nie złożyła dokumentów potwierdzających wykorzystanie środków pomocowych z FGŚP oraz dokumentów potwierdzających zatrudnienie pracowników na których otrzymała dofinasowanie; 2. w dniu 24 listopada 2021 r. spółka za pośrednictwem portalu www.praca.goy.pl przekazał dokumenty rozliczeniowe (formularz rozliczeniowy, wykaz pracowników w oparciu o których złożono wniosek, wykaz pracowników którym przekazano środki pomocowe (tzw. kalkulator rozliczeniowy), potwierdzenie wypłaty wynagrodzeń, potwierdzenie przelewów na składki ubezpieczenia społecznego z 27 listopada 2020r., potwierdzenie opłacenia zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych, pełnomocnictwo do złożenia wniosku o dofinansowanie; 3. w dniu 23 grudnia 2021 r. spółka dokonała zwrotu niewykorzystanych środków w kwocie 2 771,99 PLN. W wyniku wstępnej weryfikacji rozliczenia Wniosku nr 2, stwierdzono jego braki i uchybienia; 4. [...] powziął informację o skorzystaniu przez Spółkę także z pomocy na wynagrodzenia pracowników z art. 31zo ww. specustawy covidowej. W konsekwencji powyższego, w trybie art. 15g ust. 17b pkt 1 w zw. z art. 15gg ust. 21 specustawy coyidowej, wstępne rozliczenie otrzymanej przez Beneficjenta pomocy na rzecz ochrony miejsc pracy, zakończono z negatywnym wynikiem. 5. na podstawie danych z raportu [...], organ pierwszej instancji powziął informację, że Spółka zalegała z regulowaniu w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne na koniec trzeciego kwartału 2019 r., na dzień złożenia Wniosku nr 2; 6. w piśmie z 17 października 2023r. (doręczonym w dniu 24 października 2023r.) spółka wskazała, że na dzień złożenia Wniosku nr 2 nie zalegała na koniec trzeciego kwartału 2019 r. w regulowaniu zaliczek na ubezpieczenia społeczne. Wraz z tym pismem spółka przedłożyła kopię umowy ratalnej z 30 sierpnia 2019 r. wraz z harmonogramem spłaty rat dotyczących zaległości w kwocie 263 945,31 PLN. Mając na uwadze nowe okoliczności, pismem z 31 października 2023 r. (doręczonym w dniu 7 listopada 2023r.) wezwano spółkę do uzupełnienia informacji i dokumentów przekazanych pismem z 17 października 2023 r., w dodatkowym terminie. Beneficjent pomocy, za pośrednictwem portalu www.praca.gov.pl przekazał pełnomocnictwo z 15 lipca 2020r. do złożenia Wniosku nr 2 oraz harmonogram spłaty rat zaległości, wyciągi bankowe i potwierdzenia przelewów zaległych rat składek ubezpieczenia społecznego; 7. w wyniku analiz przedłożonych dokumentów organ pierwszej instancji ustalił, że raty 1-4 (harmonogram) uregulowane zostały w terminie, a raty 5-6 nie zostały opłacone, a nadto przedłożone pełnomocnictwo nie obejmowało swym zakresem czynności związanych z rozliczeniem Wniosku nr 2. Wniosek nr 3: 1. beneficjent pomocy nie dokonał rozliczenia do 28 sierpnia 2021 r., ti. w terminie o którym mowa w art. 15gg ust. 19 specustawy coyidowei (czyli w terminie 30 dni od zakończenia pobierania świadczeń). Spółka nie złożyła dokumentów potwierdzających wykorzystanie środków pomocowych z FGŚP oraz dokumentów potwierdzających zatrudnienie pracowników na których otrzymała dofinansowanie; 2. pismem z 15 grudnia 2021r. (doręczonego stronie 20 grudnia 2021 r.) organ pierwszej instancji wezwał spółkę do złożenia rozliczenia otrzymanego dofinansowania z Wniosku nr 3 w dodatkowym terminie, pod rygorem dokonania weryfikacji rozliczenia z wynikiem negatywnym i w konsekwencji wezwaniem do zwrotu całości przekazanych środków pomocowych wraz odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczonych od dnia przekazania środków do dnia ich zwrotu; 3. beneficjent pomocy nie przekazał wymaganych dokumentów w dodatkowym terminie, co skutkowało tym, że organ uznał, że ten nie poddał się kontroli oraz nie rozliczył pomocy z Wniosku nr 3; 4. na podstawie danych z raportu [...], organ pierwszej instancji powziął informację, że Spółka zalegała z regulowaniu w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne na koniec trzeciego kwartału 2019 r., na dzień złożenia Wniosku nr 3; 5. w piśmie z 17 października 2023r. (doręczonym w dniu 24 października 2023r.) spółka wskazała, że na dzień złożenia Wniosku nr 2 nie zalegała na koniec trzeciego kwartału 2019 r. w regulowaniu zaliczek na ubezpieczenia społeczne. Wraz z tym pismem spółka przedłożyła kopię umowy ratalnej z 30 sierpnia 2019 r. wraz z harmonogramem spłaty rat dotyczących zaległości w kwocie 263 945,31 PLN. Mając na uwadze nowe okoliczności, pismem z 31 października 2023 r. (doręczonym w dniu 7 listopada 2023r.) wezwano spółkę do uzupełnienia informacji i dokumentów przekazanych pismem z 17 października 2023 r., w dodatkowym terminie. Beneficjent pomocy, za pośrednictwem portalu www.praca.gov.pl przekazał pełnomocnictwo z 15 lipca 2020r. do złożenia Wniosku nr 2 oraz harmonogram spłaty rat zaległości, wyciągi bankowe i potwierdzenia przelewów zaległych rat składek ubezpieczenia społecznego; 6. w wyniku analiz przedłożonych dokumentów organ pierwszej instancji ustalił, że raty 1-4 (harmonogram) uregulowane zostały w terminie, a raty 5-6 nie zostały opłacone, a nadto przedłożone pełnomocnictwo nie obejmowało swym zakresem czynności związanych z rozliczeniem Wniosku nr 3. W dniu 21 marca 2024 r. Dyrektor [...] w K. wszczął z urzędu postępowania w sprawie zwrotu całości dofinansowania z: Wniosku nr 1, Wniosku nr 2, Wniosku nr 3 wraz z należnymi odsetkami, powiadamiając o tym stronę (trzy zawiadomienia z 21 marca 2024 r., doręczone 4 kwietnia 2024 r.). Postanowieniem z 11 kwietnia 2024 r. połączono postępowania administracyjne w sprawie zwrotu dofinansowania z Wniosku nr 1, Wniosku nr 2, Wniosku nr 3 (wszczęte postanowieniami z 21 marca 2024 r.). Decyzją nr [...] z 17 czerwca 2024 r. organ pierwszej instancji orzekł o przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania pobranej przez Spółkę. Organ pierwszej instancji uznał, że zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, że spółka była świadoma co do jej obowiązku rozliczenia środków pomocowych z ww. trzech wniosków o dofinansowanie, a tego nie uczyniła ani w podstawowym 30 dniowym terminie liczonym od dnia zakończenia okresu dofinansowania, ani też w terminie dodatkowym. Tym samym organ uznał, że mimo ciążącego na Spółce obowiązku nie poddała się ona kontroli o której mowa w art. 15gg ust. 22 specustawy covidowej. Nadto organ uznał, że pozyskane z ZUS informacje jednoznacznie potwierdziły, że spółka z uwagi na występujące na koniec trzeciego kwartału 2019r. na dzień składania Wniosku nr l, Wniosku nr 2 i Wniosku nr 3 posiadała zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, a to powodowało, że nie była uprawniona do uzyskania wsparcia. W takich realiach - zdaniem organu - Spółka nie powinna była składać ww. wniosków o dofinansowanie. W sytuacji gdy wnioski został złożone wraz z nieprawdziwym oświadczenie o którym mowa w art. 15gg ust. 9 pkt 4 specustawy covidowej, przyznane dofinansowania jako nienależne podlegają zwrotowi wraz z odsetkami. Od decyzji organu pierwszej instancji odwołanie wniósł pełnomocnik spółki. Zaskarżoną obecnie decyzją z 7 października SKO wskazało, że spółka przy każdym z wniosków złożyła oświadczenia, że zna ciążące na niej obowiązki związane z rozliczeniem dofinansowania, w terminie 30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń oraz że nie ubiegała się o pomoc w odniesieniu do tych samych pracowników, w zakresie tych samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy. Dlatego też, w ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji pozytywnie rozpatrzył wniosek spółki i przekazał wnioskowane dofinasowania na jej rachunek bankowy. Dofinansowania nie zostało rozliczone w ustawowym terminie (ti. do 30 września 2020r. - Wniosek nr 1: 7 listopada 2020r. - Wniosek nr 2: 28 sierpnia 2021 r. - Wniosek nr 3). Poza tym Spółka zalegała w regulowaniu składek na ubezpieczenie społeczne na koniec trzeciego kwartału 2019 r. na dzień złożenia tych wniosków. Kwestionując zasadność decyzji SKO z 7 października 2024 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach) zarzucając naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, a mianowicie: a) art. 15gg w zw. z art. 31zo specustawy covidowej, poprzez przyjęcie, że świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy z art. 15gg tej ustawy, jest rodzajowo tym samym świadczeniem co zwolnienie z opłacania składek ZUS, o którym mowa w art. 31zo ust. 1 ww. ustawy; b) art. 15 ust. 6 i ust. 7 specustawy covidowej w zw. z art. 15gg ust.7a tej ustawy poprzez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że zwolnienie Spółki ze składek ZUS za okres marzec 2020r. maja 2020r. na podstawie art. 31zo ust. 1 ustawy stanowi taki sam tytuł co wypłata dofinansowania na rzecz ochrony miejsc pracy za okres lipiec 2020r. wrzesień; 2. przepisów postępowania (administracyjnego), a mianowicie: a) art. 77 k.p.a., art. 8 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że na koniec trzeciego kwartału 2019 r. Spółka zalegała w regulowaniu zaliczek na ubezpieczenie społeczne, podczas gdy zaliczka za lipiec 2019r. była objęta umową nr [...] z dnia 30 sierpnia 2029r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, zaliczki za sierpień i wrzesień 2019r. zostały uregulowane przez Spółkę w ustawowych terminach , a raty wynikające z ww. umowy były opłacane na bieżąco. Wskazano, że wbrew stanowisku organu pierwszej instancji pierwsza rata nie została uiszczona 27 września 2019r. w kwocie 2 012,00 PLN, lecz w terminie wynikającym z harmonogramu w dniu 2 września 2019r. w kwocie 2 007,00 PLN, natomiast rata 6 została objęta aneksem do umowy z dnia 30 sierpnia 2019r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, która płatna była po zakończeniu trzeciego kwartału 2019r., tj. 2 lutego 2020r. , co winno skutkować tym, że nie mogła być ona brana pod uwagę przy ustalaniu ewentualnej zaległości na ubezpieczenia społeczne na koniec trzeciego kwartału b) art. 77 k.p.a. , art., 8 k.p.a. — poprze błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu, że Wniosek_l, Wniosek_2, Wniosek_3 nie został rozliczony, gdy na wezwanie organu Spółka przedłożyła wszelkie dokumenty wymagane przez organ, a po ich złożeniu w dodatkowym terminie, organ pierwszej instancji nie wzywał Spółki do dalszego przekazywania dodatkowych informacji; c) art. 7 k.p.a., art. 77 5 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. — poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, a w szczególności pominięcie, że rata 6 objęta umową nr [...] z dnia 30 sierpnia 2019r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, została objęta aneksem do tej umowy i została spłacona przez Spółkę, a nadto termin jej płatności nie przypadał na trzeci kwartał 2019r. lecz na pierwszy kwartał 2020r.; d) art. 107 k.p.a. — poprzez zaniechanie uzasadnienia decyzji w sferze faktycznej, jak i prawnej, nie wskazania dowodów na których organ się oparł, a którym odmówił wiarygodności. W konsekwencji strona zawnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z decyzją [...] w K. z 17 czerwca 2024 r., a także o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu powołała się na orzecznictwo na poparcie zarzutów. Natomiast w odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości prezentowane dotąd stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. z 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Przeprowadzona w zakreślonych ramach kontrola sprawy wykazała, w ocenie Sądu, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organy Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dokonane zostały z zachowaniem reguł procedury administracyjnej i co do zasady są prawidłowe. Przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia więc ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. Istoto sporu sprowadza się do ustalenia, czy w badanej sprawie zaktualizowały się przesłanki do zwrotu kwoty dofinansowania, pobranego przez Spółkę w trybie art. 15gg ustawy Covid-19. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ pierwszej i drugiej instancji na podstawie danych z raportu [...], ustalił, że spółka zalegała z regulowaniu w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne na koniec trzeciego kwartału 2019 r., na dzień złożenia Wniosku nr 1, Wniosku nr 2 i Wniosku nr 3. Natomiast w ocenie pełnomocnika strony organ pierwszej instancji błędnie ustalił stan faktyczny sprawy, gdyż pierwsza rata nie została uiszczona 27 września 2019 r. w kwocie 2 012,00 PLN, lecz w terminie wynikającym z harmonogramu w dniu 2 września 2019 r. w kwocie 2 007,00 PLN, natomiast rata 6 została objęta aneksem do umowy z 30 sierpnia 2019 r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, która płatna była po zakończeniu trzeciego kwartału 2019 r., tj. 2 lutego 2020 r. , co winno skutkować tym, że nie mogła być ona brana pod uwagę przy ustalaniu ewentualnej zaległości na ubezpieczenia społeczne na koniec trzeciego kwartału 2019 r. Z oświadczeń złożonych pod wnioskiem nr 1, wnioskiem nr 2 i wnioskiem nr 3 m.in. wynika, że spółka deklarowała, że nie zalega z uregulowaniem zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FGŚP, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca [...] r. Natomiast w sytuacji, gdyby istniało takie zadłużenie, jak argumentowano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji "Spółka nie powinna była składać ww. wniosków o dofinansowanie. W sytuacji, gdy wnioski zostały złożone wraz z nieprawdziwym oświadczenie o którym mowa w art. 15gg ust. 9 pkt 4 specustawy coyidowej, przyznane dofinansowania jako nienależne podlegają zwrotowi wraz z odsetkami". Z akt administracyjnych wynika, że pismem z 27 września 2023 r., znak: [...] zatytułowanym jako "wezwanie" organ pierwszej instancji informował beneficjenta, że w wyniku weryfikacji końcowej wniosku o przyznanie pomocy pozyskano informację z raportu [...], iż na koncie spółki pod koniec III kwartału 2019 r. widniały zaległości w regulowaniu zobowiązań wobec ZUS. Organ pierwszej instancji równocześnie uznał, że złożone oświadczenie przez spółkę jest nieprawdziwe. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z 17 października 2024 r. (wpływ do [...] – [...] r.) beneficjent poinformował, że na koniec III kwartału 2019 r. nie posiada zadłużenia w ZUS, z uwagi na podpisaną umowę ratalną (układ ratalny z 30 września 2023 r.). Do pisma w formie kserokopii została dołączona umowa nr [...] z 30 sierpnia 2019 r. o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Z jej treści wynika, że podstawą prawną zawarcia ww. umowy stanowił art. 29 ust. 1 i 1a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (aktualny tekst jedn. z 14 lutego 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 350 ze zm.; dalej: u.s.u.s.). Natomiast z § 4 ust. 1 ww. umowy wynika, że dłużnik (spółka) zobowiązuje się do opłacania poszczególnych rat należności z tytułu składek, w terminach i wysokości wynikających z ustalonego harmonogramu spłat stanowiącego załącznik nr 1 do niniejszej umowy. Pismem z 31 października 2023 r. znak: [...] organ wezwał spółkę do złożenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania harmonogramu płatności rat (stanowiący załącznik do umowy), oraz potwierdzenia regulowania wpłat, zgodnie z harmonogramem zawartym w umowie z 30 sierpnia 2019 r. W odpowiedzi, pismem z 13 listopada 2023 r. spółka złożyła m.in. załącznik nr 1 do umowy (harmonogram) oraz historię wpłat na rzecz ZUS. Pismem z 17 listopada 2023 r., znak [...] organ wskazał, że z treści otrzymanej dokumentacji wynika, że rata nr 5 i rata nr 6 objęta układem (umową) nie została opłacona na rzecz ZUS (termin płatności raty nr 5 – [...] r.; termin płatności raty nr 6: [...]). W konsekwencji organ pierwszej instancji wezwał spółkę do zwrotu całości dofinansowania. Z akt sprawy wynika, że przy piśmie z 6 grudnia 2023 r. strona okazała do akt sprawy aneks nr 1 do umowy z 30 sierpnia 2019 r. na podstawie którego strony zmieniły warunki spłaty należności układu ratalnego (§ 1), a przy tym ustalono, że postanowienia niniejszego aneksu wchodzą w życie z dniem podpisania przez strony, co nastąpiło 3 kwietnia 2020 r. Zgodnie z art. 15g ust. 3 ustawy COVID-19 dofinansowanie udziela się m.in. podmiotom, które nie zalegają w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca [...] r. W ocenie Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy ww. przepis należy interpretować również w związku z art. 29 ust. 1 i ust. 2 w zw. z ust. 5 u.s.u.s., zgodnie z którym w przypadku odroczenia terminu płatności należności z tytułu składek lub rozłożenia należności na raty uznaje się, że płatnik składek nie posiada zadłużenia z tytułu należności z tytułu składek, jeżeli: 1)opłaca należności z tytułu składek w terminach i w wysokości ustalonych w umowie, o której mowa w ust. 1a, oraz 2)nie posiada zadłużenia z tytułu należności z tytułu składek, nieobjętych umową, o której mowa w ust. 1a. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zgodnie z umową nr [...] z 30 sierpnia 2019 r. o rozłożenie na raty należności z tytułu składek i jej załącznika nr 1 w postaci harmonogramu wynikało, że rata nr 6 powinna zostać uregulowana w terminie do [...] r. Z analizy akt administracyjnych sprawy natomiast nie wynika, aby beneficjent w tym terminie uregulował przedmiotową należność. Co prawda spółka zawarła aneks z 3 kwietnia 2020 r., który obowiązuje od dnia jego podpisania, ale uczyniła to niewątpliwie po ustalonym terminie wpłaty raty nr 6, tj[...] r. Prawidłowe są zatem ustalenia organów administracji, że beneficjent posiadał zaległości w zapłacie należności na rzecz ZUS w rozumieniu art. 15g ust. 3 ustawy COVID-19 w zw. z art. 29 ust. 5 u.s.u.s. Istniała zatem podstawa do żądania zwrotu należności dofinansowania z tego tytułu. Sąd przy tym nie podzielił argumentacji skargi, aby organ naruszył art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 107 k.p.a. w tym zakresie w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Jeszcze w uzupełnieniu dodać można, że organ ww. okoliczność weryfikował w systemie informatycznym, który dodatkowo wykazywał stan zaległości w opłacaniu składek na rzecz ZUS. Zdaniem Sądu to przede wszystkim strona, która również w toku postepowania administracyjnego była reprezentowana przez pełnomocnika, powinna była dowodzić, że prawidłowo, rzetelnie i terminowo realizowała wpłaty na rzecz ZUS. Zgodnie z art. 29 ust. 5 u.s.u.s. uznaje się, że płatnik składek nie posiada zadłużenia z tytułu należności z tytułu składek, ale tylko wtedy, gdy ten terminowo opłaca należności z tytułu składek i w wysokości ustalonych w umowie. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie nastąpiła, gdyż rata nr 6 nie została uiszczona w ustalonym terminie, tj. do 3 lutego 2020 r. Aneks do umowy został zawarty natomiast dopiero w kwietniu 2020 r. Sąd dostrzega przy tym, ze strona uniemożliwiła pełną kontrolę wniosku nr 3 co stanowi kolejną podstawę do zwrotu udzielonej pomocy. Natomiast Sąd nie podziela wykładni prawa materialnego zaprezentowanej przez SKO co do zakazu łączenia podstaw pomocy z art. 15 gg i z art. 31zo ustawy COVID-19. W tym zakresie Sąd natomiast podziela argumentację skargi, jako zasadniczo prawidłową. Mianowicie: Sąd nie podziela wykładni przytoczonego przepisu dokonanej przez organy pierwszej i drugiej instancji, że użyte w art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 sformułowanie pojęć "takich samych tytułów wypłat" należy rozumieć ogólnie jako "wynagrodzenie pracownika i składki na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzenia" (por. w tym zakresie zbieżne stanowisko prezentowane m.in. w wyrokach WSA w Gliwicach z: 15 października 2024 r., III SA/Gl 337/24, Legalis nr 3132738; z 10 stycznia 2025 r., III SA/Gl 688/24, LEX nr 3820678/Legalis nr 3170002). W okolicznościach niniejszej sprawy ww. uchybienia związane z błędną wykładnią prawa materialnego (szczególnie eksponowane w petitum skargi i jej uzasadnieniu) nie mogły jednak stanowić podstawy uchylenia decyzji obu instancji, o co wnosił pełnomocnik skarżącej, gdyż organy administracji prawidłowo ustaliły, że beneficjent posiada zaległości na rzecz ZUS (rata nr 6 nie została zapłacona w terminie do 3 lutego 2020 r. – art. 15 g ust. 3 ustawy COVID-19 w zw. z art. 29 ust. 5 u.s. u.s.). W związku z czym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.