III SA/Gl 1070/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Karpińska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. Skarżący złożył w dniu [...] r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem referendarza z 18 grudnia 2008 r. doręczonym skarżącemu w dniu [...] r. został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie i wypełnienie rubryk od 4 do 11. Następnie to jest w dniu 26 stycznia 2009 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący złożył w terminie sprzeciw na powyższe zarządzenie podnosząc, iż uzupełnił dane wskazane we wniosku. Postanowieniem z 9 marca 2009 r. Sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny mocą postanowienia z 28 maja 2009 r. (sygn. akt I FZ 108/09) uchylił wspomniane orzeczenie i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny nałożył na sąd I instancji obowiązek odniesienia się w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną do twierdzeń skarżącego o uzupełnieniu w żądany sposób wniosku o przyznanie prawa pomocy a w szczególności zbadania czy prawidłowo wypełniony formularz PPF nie został przezeń nadesłany w zakresie innych spraw z jego skargi, które toczą się przed tut. Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Z treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wynika, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Formularz ten winien być podpisany, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. oraz w całości wypełniony. Ponieważ wniosek złożony przez skarżącego nie spełniał tych wymogów zasadne było wezwanie do usunięcia powyższych braków. Termin do ich uzupełnienia upłynął w dniu [...] r. (piątek). Sąd, będąc związany wskazaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego, określonymi w postanowieniu z 28 maja 2009 r. przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające z związku z zawartym w sprzeciwie wywodem o uzupełnieniu braków formalnych wniosku o prawo pomocy. W wyniku powyższego postępowania stwierdzono, co następuje: -w tutejszym Sądzie sprawy ze skarg M. B. są zarejestrowane pod sygnaturami III SA/Gl 925-936/08 oraz III SA/Gl 1070-1081/08; -w okresie od 2 do 9 stycznia 2009 r. skarżący nie złożył osobiście uzupełnionego formularza "PPF" w siedzibie Sądu; w czasie tym (a także w przeciągu następujących po nim 2 tygodni) nie odnotowano wpływu korespondencji zawierającej uzupełniony formularz odnoszący się do sprawy niniejszej; -w dniu [...] r. do Sądu wpłynęły natomiast skargi kasacyjne w sprawach III SA/Gl 1074-1081/08 w związku z wydaniem postanowień odrzucających jego skargi, do których to skarg kasacyjnych dołączył wnioski o prawo pomocy na urzędowych formularzach. Należy jednak zaznaczyć, że wnioski te nie mogły odnosić się do sprawy niniejszej, a to z tego powodu, że zostały nadane przed otrzymaniem przez skarżącego wezwania w przedmiotowej sprawie. Z kolei Sąd nie miał podstaw aby domniemywać rozszerzenie treści formularza na inne sprawy skarżącego, tym bardziej że sam skarżący o to nie wnioskował. W sprawach, o których mowa powyżej wydano postanowienia odmawiające prawa pomocy, zostały one zaskarżone zażaleniem i w chwili obecnej ich akta znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, -analogiczna sytuacja (tj. złożenie niewypełnionego i niepodpisanego formularza) wystąpiła w sprawach o sygnaturach III SA/Gl 925-936/08. W sprawach tych skarżący faktycznie uzupełnił braki wniosku oraz złożył uzupełniające dokumenty, jednak nastąpiło to jeszcze przed końcem 2008 roku. Również w tym wypadku brak jest dowodów wskazujących na zamiar skarżącego odniesienia złożonych tam formularzy do sprawy niniejszej. Wobec powyższego Sąd po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdza, że brak formalny wniosku o prawo pomocy nie został uzupełniony a zawarte w sprzeciwie i powtórzone w zażaleniu na postanowienie z 9 marca 2009 r. twierdzenie skarżącego o jego uzupełnieniu nie znalazło potwierdzenia w aktach sprawy, a M. B. w żadnym stopniu nie uprawdopodobnił tego faktu. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 257 w związku z treścią art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.