III SA/Gl 1070/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu. Pismem z dnia 22 października 2019 r. skarżący wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] nakładającą karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, w oparciu o art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2068 ze zm.). Decyzja zawierała pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od tej zasady dopuszcza art. 13 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że Prezydent RP może w drodze rozporządzenia przekazać sądowi wojewódzkiemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.), gdzie w § 1 rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 58 zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z powyższego wynika, że tylko sprawy w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym należą do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, na obszarze których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Natomiast przedmiotem niniejszej skargi jest kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej nałożona w oparciu o art. 13k ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Uznać należy, zatem iż do rozpoznania przedmiotowej sprawy właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.