III SA/Gl 1078/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. M. B. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2012 r. skarżący wezwany został do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy powyższe wezwanie zostało odebrane w dniu 11 lipca 2012 r. Do chwili obecnej wpis nie został uiszczony . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Ponieważ przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skutecznie w dniu 11 lipca 2012 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 18 lipca 2012 r. (tj. środa). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwanym do uiszczenia wpisu od skargi nie zastosował się do powyższego –skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.