III SA/Gl 1087/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. J. na czynność Wojewody Śląskiego z dnia 24 października 2024 r. nr RWII.805.3.2973.2024 w przedmiocie odstąpienia od zawarcia umowy w sprawie przekazania dofinansowania na zadanie polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat trzech oddala skargę. Pismem z 28 listopada 2024 r. A. J. (dalej: strona; skarżąca; wnioskodawca) działając na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 52 § 1 w zw. z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) zaskarżyła w całości czynność Wojewody Śląskiego (dalej: organ; Wojewoda) polegającą na "odmowie i odstąpieniu od zawarcia z A. J. umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, nr sprawy RWII.805.3.2973.2024". Z akt sprawy wynika, że 30 czerwca 2024 r. wpłynął do systemu [...] wniosek skarżącej o przyznanie dofinansowania na zadanie polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 w ramach Programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "Aktywny Maluch" 2022-2029 (dotyczy placówki: Niepubliczny Żłobek [...] w Z.; dalej: Program), któremu system nadał numer [...]. Wniosek został poddany ocenie formalnej przez organ i 12 lipca 2024 r. został rozpatrzony pozytywnie (zakwalifikowany do wsparcia w przeznaczonym do tego celu systemie elektronicznym "Rejestr żłobków"). W dniu 26 lipca 2024 r. minister właściwy do spraw rodziny ogłosił wyniki IV tury naboru ciągłego w ramach Programu i przyznał skarżącej środki zgodnie ze złożonym wnioskiem. Następnie w dniu 26 września 2024 r. Wojewoda zweryfikował aktualność podstaw do ujęcia skarżącej na liście podmiotów wykluczonych, o której mowa w pkt. 8.1.9 Programu. Pismem z 24 października 2024 r. znak: RWII.805.3.2973.2024 (doręczonym stronie 4 listopada 2024 r. – karta nr 33 akt sprawy sądowej) wobec zaistnienia przesłanek wymienionych w punkcie 8.1.8.2, 8.1.8.4, 8.1.8.5 Programu, Wojewoda odstąpił od podpisania umowy ze skarżącą. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu przedstawionym w ww. piśmie z 24 października 2024 r., strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach). W skardze zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a mianowicie: 1. art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jedn. z 2 kwietnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) w związku z art. 107 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia aktu, a w szczególności brak ustalenia stanu faktycznego, co uniemożliwia poznanie motywów, którymi kierował się organ podejmując rozstrzygnięcie o odstąpieniu od zawarcia umowy; 2. art. 62 ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (aktualny tekst jedn. z 20 lutego 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 338 ze zm.; dalej: u.o.d.) w związku z punktem 8.1.8.2., 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "MALUCH+" 2022-2029 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wobec A. J. zachodzą przesłanki do odstąpienia od zawarcia umowy. W związku z powyższym strona wniosła o: "uznanie przez Sąd za bezskuteczną czynność odstąpienia od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 z A. J. w całości", jak również o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi argumentowano, że w stosunku do wnioskodawcy nie toczy się żadne postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach tej lub poprzednich edycji Programu Maluch, podobnie jak nie zachodzi sukcesja między podmiotem, w stosunku do którego toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach tej lub poprzednich edycji Programu Maluch a stroną. Zaznaczono przy tym, że od 2018 r. skarżąca nie jest członkiem zarządu K. Sp. z o.o. Następnie zauważono, że organ nie wykazał, aby strona była wnioskodawcą lub ostatecznym odbiorcą wsparcia poprzednich edycji Programu. W piśmie z 24 grudnia 2024 r. znak: RWII.805.3.2973.2024 zatytułowanym jako "przekazanie skargi" organ wnosił o oddalenie skargi w całości, jak również o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pisma argumentowano, że Pogram jest realizowany na podstawie przepisów art. 62 u.o.d. W piśmie z 24 października 2024 r. Wojewoda odwołał się do rzeczywiście istniejącej podstawy prawnej odstąpienia od zawarcia umowy oraz został przedstawiony motyw jakim kierował się organ podejmując swoje rozstrzygnięcie. Następnie argumentowano, że Wojewoda może odstąpić od podpisania umowy na podstawie przesłanek określonych w punktach 8.1.8.2, 8,1.8.4, 8.1.8.5 Programu oraz pozostającym z nimi w związku przypisem 23 oraz odsyłającymi do niego przypisami 26 i 27 lub w przypadku sukcesji. Przypis 23 jest traktowany rozszerzająco i pokazuje możliwe powiązania podmiotowe stanowiące podstawę do odstąpienia od podpisania umowy z wnioskodawcą. Te szerokie przyczyny odstąpienia, w ocenie organu, natomiast ziściły się w niniejszej sprawie - jak wynika z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] od 22 grudnia 2015 r. do 14 lipca 2022 r. skarżąca pełniła funkcją członka zarządu oraz była wspólnikiem spółki. Fakt rezygnacji Skarżącej z dniem 5 marca 2018 r. z funkcji członka Zarządu nie był znany wojewodzie śląskiemu. Po pierwsze, rezygnacja ta nie została ujawniona w publicznym rejestrze, tj. w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nr [...]. Zauważono przy tym, że umowa nr [...] zawarta 22 czerwca 2016 r. w ramach Resortowego programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "MALUCH" 2016 ze spółką K. sp. z o.o. Umowa objęta była okresem trwałości, który upływał 31 lipca 2019 r., a więc informacja o zmianach w zarządzie spółki dokonanych w 2018 roku winna była być przekazana Wojewodzie, jako organowi dotującemu. Do 14 lipca 2022 r., skarżąca pełniła w spółce K. sp. z o.o. funkcję członka Zarządu, do 14 lipca 2022 r. pozostawała wspólnikiem, a do dnia dzisiejszego jest beneficjentem rzeczywistym spółki. W wyniku działań spółki doszło w roku 2021 oraz 2022 do niekorzystnego rozporządzania środkami publicznymi na szkodę Skarbu Państwa na łączną kwotę 2 087 572,92 zł. Uwzględniając powyższe, wojewoda śląski odstąpił od podpisania umowy ze Skarżącą, a dodatkowo w związku z przesłanką zaistnienia obawy wyrządzenia szkody w mieniu publicznym, o której mowa w art. 61 ust. 4 ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021 — 2027, wojewoda odmówił zawarcia ze skarżącą umowy o dofinansowanie. W piśmie z 22 maja 2025 r. zatytułowanym jako "replika na odpowiedź na skargę" skarżąca rozszerzyła stanowisko zajmowane w skardze. Zaznaczyła, że organ bezzasadnie uchyla się od zawarcia umowy, co w ocenie skarżącej, narusza zasady legalizmu i zasady zaufania obywateli do organów państwa. Na rozprawie w dniu 28 maja 2025 r. pełnomocnik strony przekonywał, że od 5 marca 2018 r. nie była w zarządzie Z. sp. z o.o., ponieważ złożyła rezygnację z wykonywania tej funkcji, jednak stosownego wpisu nie dokonano do KRS. Zaznaczono, że wynikało to jedynie z omyłki, uchybienia strony. Natomiast pełnomocnik organu zaznaczył, że K. sp. z o.o., a później Z. sp. z o.o. były stroną kilku umów na stworzenie miejsc opieki nad dziećmi. Skarżąca była wspólnikiem spółki do 25 lipca 2022 r. Według danych z KRS do 25 lipca 2022 r. była także członkiem zarządu spółki (protokół rozprawy: karta nr 70-71 akt sprawy sądowej). Sąd z urzędu stwierdza, że skarżąca jest powiązana z następującymi podmiotami: I. Sp. z o.o., F. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. oraz Z. Sp. z o.o. (dawna K. Sp. z o.o.), które to podmioty znajdują się na liście podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programu opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 (por. m.in.: postanowienia WSA w Gliwicach z 30 maja 2025 r., wydane w sprawach: III SA/Gl 209/25; III SA/Gl 210/25 i III SA/Gl 212/25 – opublikowano w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. z 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy zaistniały przesłanki odstąpienia od zawarcia umowy ws. Przekazania dofinansowania, o których mowa w pkt 8.1.8.2., 8.1.8.4 i 8.1.8.5 oraz przesłanki uzasadniające odmowę zawarcia umowy z obawy wyrządzenia szkody w mieniu publicznym, o której mowa w art. 61 ust. 4 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021 — 2027 (Dz.U. z 2022 r. poz. 1079 ze zm.). Z zapisów powołanego przez organ w podstawie odstąpienia od podpisania umowy (pismo z 24 października 2024 r.) tj.: a) pkt 8.1.8.2 Programu wynika m.in., że wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu gdy w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia została wydana decyzja ostateczna w sprawie zwrotu środków dofinansowania otrzymanych przez niego w poprzednich edycjach Programu "MALUCH" lub w Programie Aktywny Maluch 2022–2029, niezależnie od województwa, i wnioskodawca/ostateczny odbiorca wsparcia nie dokonał we wskazanym terminie zwrotu należności wraz z odsetkami, również jeśli w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu, albo jeśli zachodzi sukcesja między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, który nie dokonał zwrotu należności wraz z odsetkami w poprzednich edycjach Programu "MALUCH" lub w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia; b) pkt 8.1.8.4 Programu wynika m.in że wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu gdy w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach poprzednich edycji Programu "MALUCH" lub Programu "Aktywny Maluch" 2022–2029 (jeszcze nie została wydana decyzja), niezależnie od województwa, również jeśli w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu), albo jeśli zachodzi sukcesja między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, w stosunku do którego toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach poprzednich edycji Programu "MALUCH" lub Programu Aktywny Maluch 2022–2029 (jeszcze nie została wydana decyzja) a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia; c) pkt 8.1.8.5 Programu wynika m.in że wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu nie dochował okresu trwałości przewidywanego przez poprzednie edycje Programu "MALUCH" lub Program Aktywny Maluch 2022–2029, w ramach których otrzymał dofinansowanie i nie dokonał zwrotu ewentualnych należności wraz z odsetkami, niezależnie od województwa, na terenie którego powstała/funkcjonowała instytucja opieki, również jeśli w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu albo jeśli zachodzi sukcesja między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, który nie dochował okresu trwałości przewidywanego przez poprzednie edycje Programu "MALUCH" lub Program Aktywny Maluch 2022–2029, w ramach których otrzymał dofinansowanie i nie dokonał zwrotu ewentualnych należności wraz z odsetkami a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia. W kontekście zarzutów skargi i stanowiska strony prezentowanego zwłaszcza w replice z 22 maja 2025 r. oraz na rozprawie 28 maja 2025 r. zwrócić należy szczególną uwagę, że wszystkie ww. podpunkty Programu stanowiące odrębną podstawę do odstąpienia od zawarcia umowy są sformułowane - pod względem podmiotowym – szeroko, a mianowicie odnoszą się wprost do odbiorcy wsparcia (tzn. gdy jest on bezpośrednim beneficjentem pomocy), albo też pośrednio gdy tylko "występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu" (zgodnie z przypisem nr 24: Dotyczy to sytuacji, w których w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia lub w stosunku do osoby fizycznej będącej wspólnikiem, członkiem organu zarządzającego podmiotu będącego wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia, wydano ostateczną decyzję w sprawie zwrotu środków dofinansowania z poprzednich edycji Programu "MALUCH" lub z Programu Aktywny Maluch 2022–2029 i wnioskodawca/ostateczny odbiorca wsparcia nie dokonał w terminie zwrotu należności wraz z odsetkami, a w programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny wnioskodawca/ostateczny odbiorca wsparcia lub wspólnik, członek organu zarządzającego, przy czym do czasu uregulowania całości zobowiązań). Tymczasem z danych KRS wynika, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu oraz wspólnika spółki K. sp. z o.o. w K. (obecnie: Z. sp. z o.o.), co do których prowadzone są postępowania administracyjne dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków, niedochowaniu okresu trwałości projektu, a przy tym wg stanu na dzień 24 października 2024 r. jedno z tych postępowań zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej. Zwrócić przy tym należy uwagę, że ww. okoliczności nie są kwestionowane przez stronę, która w rozpatrywanej sprawie argumentuje jednak, że: "nie zachodzi sukcesja między podmiotem, w stosunku do którego toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach tej lub poprzednich edycji Programu Maluch a mną. Od 2018 r. nie jest członkiem zarządu K. Sp. z o.o.". Do skargi dołączono kserokopię dokumentu opatrzonego datą 5 marca 2018 r. i zatytułowanego jako" "Rezygnacja z funkcji członka zarządu" podpisanego przez skarżącą i przez G. J. – prezesa zarządu z adnotacją, że rezygnację przyjmuje. Natomiast zmiana danych spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym nastąpiła dopiero 25 lipca 2022 r., co zostało upublicznione odpowiednim wpisem w rejestrze. Sąd zwraca uwagę, że skarżąca w żaden sposób nie uwiarygodniła innymi dokumentami, bądź twierdzeniami, że ww. fakt skutecznego ustąpienia z funkcji członka zarządu spółki kapitałowej rzeczywiście nastąpił w dacie wskazanej w jej oświadczeniu. Na pytanie Sądu skierowane do pełnomocnika strony na rozprawie 28 maja 2025 r. wskazano natomiast na fakt "uchybienia" lub "omyłki" strony (por. protokół rozprawy 28 maja 2025 r. – karta nr 70 verte akt sądowych sprawy). Zatem nawet nie próbowano usprawiedliwiać skarżącej, że z przyczyn niezależnych od niej istniały takie przyczyny, dla których ujawnienie w rejestrze faktu ustąpienia z funkcji członka zarządu nie było możliwe. Trzeba również dostrzec, że z art. 22 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. z 14 czerwca 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 979 ze zm.; dalej: u.k.r.s.) wynika, że wniosek o wpis do rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast kwestie skutków braku realizacji przedmiotowego obowiązku są regulowane w art. 14 u.k.r.s., z którego wynika, że podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do rejestru lub uległy wykreśleniu z rejestru, a przy tym domniemywa się, że dane zawarte w rejestrze są prawdziwe (art. 17 ust. 1 u.k.r.s.). Organ zatem prawidłowo ustalił fakt powiązania skarżącej ze spółką wobec której są lub były prowadzone postępowania administracyjne dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków. Wskazana przyczyna odstąpienia od umowy jest zatem rzeczywista, a przy tym trzeba zauważyć, że skarżąca w żaden sposób nie zdołała uwiarygodnić swojego twierdzenia o ustąpieniu z funkcji już w 2018 r. Na rozprawie w dniu 28 maja 2025 r. jedynie przekonywano, że stało się to ze względu na "uchybienie" strony lub jej "omyłkę". W uzupełnieniu do wskazanej argumentacji można jeszcze wskazać, że mając na względzie fakt istnienia domniemania prawnego odnośnie prawdziwości danych uwidocznionych w rejestrach KRS, chcąc należycie zabezpieczyć swoje interesy, osoba składająca rezygnację z funkcji członka zarządu, między innymi spółki prawa handlowego, we własnym interesie winna dochować należytej staranności w tym zakresie i zapewnić sobie możliwość wiarygodnego wykazania samego faktu złożenia rezygnacji z funkcji członka zarządu (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2024 r., I GSK 1546/21, Legalis nr 3158313). Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd zatem nie uznał zarzutu skargi sformułowanego w jej pkt 2 (drugim), w szczególności co do niewłaściwego zastosowana przez organ pkt 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu, co do tego, że nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od zawarcia umowy. Wojewoda zgodnie z zasadami ustalonymi przez organ dotujący był uprawniony do weryfikacji wniosku, w tym także poprzez możliwość odstąpienia od zawarcia umowy ws. Przekazania dofinansowania. Okoliczność ta została powołana w piśmie z 24 października 2024 r. wraz z uzasadnieniem, że do odbiorcy wparcia spółki K. sp. z o.o. (obecnie: Z. sp. z o.o.) toczą się postępowania administracyjne dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków lub niedochowania okresu trwałości projektu. Zaznaczono przy tym, że w okresie od 22 grudnia 2015 r. do 14 lipca 2022 r. skarżąca pełniła funkcję członka zarządu oraz wspólnika spółki. Nie zaszły zatem okoliczności, jak argumentowała strona w skardze, do wydania aktu bez precyzyjnego uzasadnienia (bez podania motywów), które uniemożliwia zrozumienie przyjętego przez organ stanowiska. Dlatego też Sąd nie uwzględnił zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a., ani też art. 107 k.p.a. Niewątpliwie pismo organu z 24 października 2024 r. stanowiące informację o odstąpieniu od zawarcia umowy, nie stanowi decyzji administracyjnej. Organ nie musiał zatem uzasadniać swojego stanowisko w sposób przyjęty dla tego typu form działania administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, że był w ogóle zwolniony od przedstawienia podstawy swojego stanowiska, co wynika z prawa strony do rzetelnej i sprawiedliwej procedury, która mieści się w treści zasady państwa prawnego (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, ww. standard został zachowany, a pismo z 24 października 2024 r. odwołuje się do rzeczywiście istniejącej podstawy prawnej odstąpienia od zawarcia umowy. Został zatem przedstawiony motyw jakim kierował się organ podejmując takie, a nie inne rozstrzygnięcie, które jest weryfikowalne również na etapie aktualnie podejmowanej kontroli sądowoadministracyjnej (por. wyrok WSA w Gliwicach z 23 października 2024 r., III SA/Gl 469/24 – opublikowano w: centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych). W takim zaś wypadku, skoro zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, a czynność organu nie naruszała prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.