III SA/Gl 109/22

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. 4 Pismem z dnia 14 marca 2021 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Natomiast w dniu 17 marca 2022 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej o cofnięciu przedmiotowej skargi. Z uwagi na dostrzeżony brak formalny skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2022 r., wezwano skarżącą do jego usunięcia poprzez podpisanie skargi. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 20 kwietnia 2022 r., a zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 27 kwietnia 2022 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie podpisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, na co wskazuje art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełniła opisanego braku formalnego skargi, tj. nie podpisała skargi. Odnosząc się natomiast do wniosku o cofnięcie skargi, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowo-administracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zob. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016). Taka sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Wobec powyższego Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. ----------------------- 2