III SA/Gl 1090/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-10-15

Skład orzekający: Sędzia WSA Adam Nita

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia WSA wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu, a żaden przepis nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na takie postanowienie. W związku z tym, postanowienie WSA jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek odwoławczy.
Stan faktyczny
Skarżący J. L. złożył zażalenie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., które utrzymywało w mocy postanowienie referendarza sądowego z 1 czerwca 2018 r. odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Nita po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia: odrzucić zażalenie. Pismem z dnia [...] r. J.L., złożył zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 1 czerwca 2018r odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie mu radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W sprawach tych sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu. Ponadto żaden przepis nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a. Oznacza to, że postanowienie sądu o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. W związku z powyższym, wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie, które jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek odwoławczy, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił jako niedopuszczalne.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło