III SA/Gl 1107/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: przyznać adwokatowi T. W. (W.) od Skarbu Państwa kwotę 459,80 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt dziewięć złotych i osiemdziesiąt groszy) w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r. referendarz sądowy postanowił o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła na pełnomocnika adwokata T. W., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Opłata skarbowa od pełnomocnictwa, jak wynika z załączonej kserokopii dowodu wpłaty, została uiszczona przez pełnomocnika skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 stycznia 2012 r. oddalił skargę A. D. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik A. D. wniósł o przyznanie opłat pomocy prawnej za dwie instancje, oświadczając jednocześnie, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały uregulowane ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. – zwane dalej rozporzadzenie). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi: a) w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka obliczona na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego 600 zł, c) w innej sprawie 240 zł. W przedmiotowej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł, albowiem przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, a jedynie jej umorzenie, a zatem obowiązuje stawka przewidziana w pkt c - inna sprawa. Pełnomocnik skarżącego dokonał również czynności, za którą, w świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, należy się wynagrodzenie za postępowanie w instancji drugiej, a mianowicie sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Stawka opłaty za tę czynność – w przypadku adwokata, który, prowadził sprawę w instancji pierwszej – wynosi 50% stawki za postępowanie pierwszoinstancyjnej, czyli w niniejszej sprawie 120 zł. Sąd przyznając opłatę, tj. łącznie kwotę 360 zł, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia wynoszącą 23% oraz o kwotę 17 zł poniesionych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa uznał, iż kwota 459,80 zł jest adekwatna do nakładu pracy poniesionego przez ustanowionego z urzędu adwokata. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b rozporządzenia orzeczono jak na wstępie.