III SA/Gl 1107/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a : sprostować sentencję postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1107/11 w ten sposób, że zamiast nazwiska pełnomocnika "W" winno być "W1" oraz dopisać w przedmiocie sprawy wyraz "przepisów" przed słowami "Ordynacji podatkowej". Przedmiotem sprawy Sygn. akt III SA/Gl 1107/11 są ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Natomiast w sentencji postanowienia z dnia 23 kwietnia 2012 r. pominięto słowo "przepisów". Pełnomocnikiem strony, któremu przyznano koszty zastępstwa adwokackiego jest adwokat T.W. Natomiast w sentencji postanowienia z 23 kwietnia 2012 r. błędnie napisano nazwisko pełnomocnika jako "W1". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku między innymi oczywiste omyłki i błędy pisarskie. Natomiast stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W sentencji postanowienia z dnia 23 kwietnia 2012 r. Sąd przez błąd pisarski pominął w przedmiocie sprawy słowo "przepisów". Błąd pisarski jest tu oczywisty, gdyż przedmiot tej sprawy od początku postępowania był oznaczony jako "ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej". W sentencji w/w postanowienia Sąd przez błąd pisarski użył nazwiska "W." zamiast "W1". Błąd pisarski jest tu oczywisty ponieważ prawidłowe nazwisko pełnomocnika wynika z pism z [...] i [...] r. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił z urzędu dokonać sprostowania postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i 166 p.p.s.a i dlatego orzekł jak w sentencji.