III SA/Gl 111/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia 21 grudnia 2023 r. nr PR.5432.61.2203 przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 26 stycznia 2024 r. M. B. (dalej: skarżący) zaskarżył decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia 21 grudnia 2023 r. nr PR.5432.61.2203 w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji. Na podstawie zarządzenia z 2 października 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 6.194,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę doręczono skarżącemu 14 października 2024 r. Termin wynikający z zarządzenia upłynął bezskutecznie 21 października 2024 r. Do dnia dzisiejszego wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący, będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.