III SA/Gl 1119/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Targoński, , , po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego - wymeldowania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] została utrzymana w mocy decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o wymeldowaniu T. B. z pobytu stałego w B. przy ul. [...]. Na powyższą decyzję T. B. wniósł w ustawowym terminie skargę do tut. Sądu – w dniu [...] r. ( data nadania w urzędzie pocztowym). W dniu [...] r. ( data nadania w urzędzie pocztowym ) wpłynęło do tut. Sądu – za pośrednictwem Wojewody [...] – pismo skarżącego, w którym wycofał swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uzna je za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym ( art. 161 § 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do umorzenia postępowania, albowiem skarżący skutecznie cofnął skargę, a Sąd nie stwierdził jednocześnie w przedmiotowej sprawie negatywnych przesłanek skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia skargi. Mając powyższe na uwadze, postępowanie sądowe należało umorzyć.