III SA/Gl 1123/08

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "A" z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł, skarżąca wniosła o zwolnienie jej z tego obowiązku. Podniosła, że nie może zapłacić wpisu, gdyż wszystkie jej rachunki bankowe zostały zajęte. Skarżąca nawiązała do tej okoliczności w treści urzędowego formularza, w ramach którego wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Dodatkowo podkreśliła, że całe jej mienie nieruchome i ruchome, zajęte w toku postępowań egzekucyjnych, stanowi obecnie przedmiot licytacji. W rubryce nr 6 wniosku /wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych/ wpisano sumę [...] zł, zaś w rubryce nr 7 /wartość środków trwałych wnioskodawcy/ – [...] zł. Wskazano nadto, że ostatni rok obrotowy Spółka zamknęła stratą w wysokości [...] zł, a stan obu posiadanych przez nią kont wynosi "[...]". Referendarz sądowy, mając na uwadze dokumentację zgromadzoną w trakcie innych postępowań z udziałem skarżącej, wezwał ją do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni poprzez nadesłanie odpisów: sprawozdania finansowego oraz zeznania podatkowego za [...] r., a jeśli nie zostało one jeszcze sporządzone czy złożone – za [...] r. (zastrzeżono, że gdyby którekolwiek z wymienionych zeznań nie zostało złożone, należy przedstawić zaświadczenie właściwego organu podatkowego, poświadczające, że skarżąca Spółka za rok [...] r. nie wykazała dochodów do opodatkowania oraz że w roku bieżącym nie odnotowano jakichkolwiek wpłat tytułem zaliczek na jej podatek dochodowy), deklaracji dla podatku od towarów i usług za ostatnie sześć miesięcy, raportów kasowych za trzy ostatnie miesiące, wyciągów i wykazów z rachunków bankowych posiadanych przez skarżącą obrazujących operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów dotyczących lokat i kont (zaznaczono, że w przypadku, gdyby rachunki te były zajęte, należy przedstawić potwierdzające ten fakt aktualne, tj. wystawione po otrzymaniu wezwania, zaświadczenia wystawione przez bank, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty, a w razie ich likwidacji – stosowne zaświadczenie wystawione przez banki lub kopię umowy z bankiem o zamknięciu rachunku), ostatniej ewidencji środków trwałych, aktualnych, tj. uzyskanych po dniu otrzymania wezwania, odpisów z ksiąg wieczystych prowadzonych dla nieruchomości posiadanych przez skarżącą, a zwłaszcza tych, na których posadowione są [...] oraz kompleks [...] (zastrzeżono, że z przedłożonej dokumentacji powinno też wynikać, na podstawie jakiego tytułu prawnego skarżąca korzysta z nieruchomości, na której mieści się jej siedziba, oraz że odpisy te należy przedstawić także w przypadku utraty tytułu prawnego do nieruchomości). Wezwanie to doręczono w dniu [...] r. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca wniosła o przedłużenie "terminu przedstawienia dokumentów do dnia [...] r., a w kolejnym piśmie, datowanym na ten ostatni dzień, o przedłużenie tego terminu do dnia dzisiejszego. W obu przypadkach wnioski były krótko uzasadnione złożonością zagadnienia i okresem grypowym, które to okoliczności miały uniemożliwić wykonanie wezwania w zakreślonym terminie. Z uwagi na niemożliwość doręczenia skarżącej zarządzenia w przedmiocie obu wniosków przed dniem, do którego wnioskowane przedłużenie terminu miało nastąpić, oraz celem umożliwienia stronie wykonania wezwania rozpoznanie wniosku zostało wstrzymane do tegoż dnia. Skarżąca wielokrotnie wnosiła już o przyznanie prawa pomocy w licznych postępowaniach przed Sądem, jednak w zdecydowanej większości przypadków jej wnioski były oddalane ze względu na niewykonanie wezwań do nadesłania dokumentacji źródłowej, w przeważającej części pokrywającej się z dokumentacją objętą wezwaniem w niniejszej sprawie (np. postanowienie Sądu z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 570/08). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Osoba prawna, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca nie wykazała, iż powyższa przesłanka zachodzi, nie wykonując wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, i to pomimo faktycznego wydłużenia terminu zakreślonego przez referendarza sądowego – dokumenty mogły być nadesłane w czasie trzykrotnie dłuższym niż ów termin. Podkreślić przy tym należy, że taki stan rzeczy w najmniejszym stopniu nie może być uznany za usprawiedliwiony ani ze względu na przyczyny wskazane we wnioskach o przedłużenie terminu, ani ze względu na charakter żądanych dokumentów. "Sezon grypowy" nie stoi przecież na przeszkodzie – zwłaszcza w okresie, jaki pozostawał do dyspozycji skarżącej – nadesłaniu dokumentów, z których znaczną część każdy przedsiębiorca może przedstawić natychmiast (dokumentacja księgowa i podatkowa). Poza tym skarżąca wielokrotnie była bezskutecznie wzywana o te same dokumenty, których nie przedłożyła także w niniejszym postępowaniu, więc gdyby kiedykolwiek rzeczywiście podjęła starania celem ich zgromadzenia, nie miałaby jakichkolwiek trudności z ich pozyskaniem. Negatywny dla wnioskującej Spółki przebieg postępowań w sprawie prawa pomocy, powinien zresztą szczególnie skłonić ją do przejawienia większej aktywności i staranności w toku tych postępowań, wzmacniając świadomość skutków, jakie pociągnąć za sobą może niewykonanie wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku. Odnotować zatem wypada, że wezwanie takie – w myśl art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wystosowuje do wnioskodawcy wtedy, gdy jego oświadczenia okażą się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzą wątpliwości, i rodzi po jego stronie obowiązek w postaci złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych. Oznacza więc w istocie, iż złożony przez stronę wniosek nie może niejako sam przez się stanowić podstawy do przyznania jej prawa pomocy, i ma na celu zniesienie tego stanu rzeczy. W konsekwencji niewykonanie wezwania nie usuwa mankamentów wniosku, co więcej ukazuje je w jeszcze bardziej niekorzystnym świetle. Nie tylko uniemożliwia ono bowiem weryfikację twierdzeń skarżącej poprzez ich konfrontację z niezbędna dokumentacją, ale nawet może wzmocnić zastrzeżenia co do ich wiarygodności, a co za tym idzie wyłącza wolną od wątpliwości ocenę jej możliwości płatniczych. Taki stan rzeczy nie pozwala uwzględnić wniosku; w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wniosku nie można rozpoznać merytorycznie, lecz trzeba pozostawić go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. I OZ 842/05). Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe spostrzeżenia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.