III SA/Gl 1123/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 23 lutego 2009 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 246 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (..)- art. 244 § 1 i może być przyznane w zakresie całkowitym i częściowym- art. 245 § 1 wyżej wskazanej ustawy. Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania(art. 246 § 2 ustawy). Wniosek o przyznanie prawa pomocy strona składa na stosownym formularzu (art. 257), a kiedy jego treść okaże się niewystarczająca do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego winna go uzupełnić w zakreślonym terminie zgodnie z wezwaniem (art. 255). Na stronie, która ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających jego przyznanie. W niniejszej sprawie Spółka złożyła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych – uiszczenia wpisu w kwocie [...] zł, a zatem w ograniczonym zakresie. Wniosek uzasadniła zablokowaniem wszystkich kont bankowych przez organy podatkowe, co uniemożliwia pozyskanie i dysponowanie środkami finansowymi. Ich brak uniemożliwia uiszczenie wpisu. Należy też przypomnieć, że art. 260 ustawy stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku ze zgłoszonym wnioskiem strona została wezwana, pismem doręczonym [...] r. do udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Kolejne wezwanie zostało doręczone [...] r. Pismem z [...] r. strona skarżąca wniosła o wydłużenie do [...] r. zakreślonego terminu do przedłożenia żądanych dokumentów z uwagi na złożoność zagadnienia i okres grypowy. Kolejnym pismem wnioskowała o przedłużenie terminu do [...] r. W terminie tym nie nadesłano żądnych dokumentów, a tym samym wnioskodawca nie wykazał żadnego uzasadnienia do zwolnienia go z obowiązku uiszczenia należnego wpisu od skargi. Okoliczności podniesione w sprzeciwie również nie dają podstawy do przyjęcia, że spółka nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego. Wynika z nich jedynie, że Spółka nie powinna być obciążana kosztami kilkudziesięciu wpisów sądowych, w sytuacji, kiedy została pozbawiona przez organy podatkowe środków finansowych i nie jest wstanie ponosić kosztów postępowania sądowego, a w sprawach części skarg we [...] r. została zwolniona przez Sąd z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przypomniano, że już postanowieniem z [...] r. umorzył postępowania egzekucyjne ze względu na bezskuteczność egzekucji, postanowienie sygn. akt [...]. Stan ten nie uległ zmianie, na dowód czego wskazano na postanowienie z [...] r., którego jednak nie załączono i nie wiadomo czego dotyczy. Przypomnieć zatem przyjdzie, że w świetle przedstawionych wyżej zasad udzielania prawa pomocy, Sąd rozpoznając wnioski w tym zakresie bierze pod uwagę tylko sytuację majątkową wnioskodawcy. Nie może natomiast na tym etapie postępowania sądowego badać zarzutów wskazujących na wadliwość postępowania organu, który wydał zaskarżony akt. Mając na względzie powyższe na zasadzie art. 260 i art. 254 § 1 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała zasadność złożonego wniosku odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.