III SA/Gl 1132/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jakiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 7 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich w podatku od towarów i usług postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 5 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich w podatku od towarów i usług. W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 listopada 2015 r. strona skarżąca wniosła o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn. ze zm.) – zwana dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Doręczenie sentencji wyroku oddalającego skargę następuje z urzędu jedynie w przypadku, gdy strona na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku oraz w sytuacji, gdy wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym (art. 139 § 4 i art. i art. 140 § 2 powołanej ustawy). W niniejszej sprawie wyrok został ogłoszony 5 listopada 2015 r. więc termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął 12 listopada 2015 r. (czwartek) . Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że strona nadając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku 19 listopada 2015 r. złożyła go po upływie 7 dniowego terminu, a zatem z naruszeniem terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a. w związku z czym należało orzec jak w sentencji postanowienia.