III SA/Gl 1142/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na czynność Poczty Polskiej SA Centrum Obsługi Finansowej w K. w przedmiocie nadania indywidualnego numeru identyfikacyjnego odbiorników radiowych i telewizyjnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., uzupełnionym pismem z dnia [...] r. M.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na czynność Poczty Polskiej SA Centrum Obsługi Finansowej w K. w przedmiocie nadania indywidualnego numeru identyfikacyjnego odbiorników radiowych i telewizyjnych. Twierdzi w swej skardze, że wprowadzono go w błąd twierdząc, iż wysłano do niego zawiadomienia o nadaniu numeru jednak do przesłania nigdy nie doszło, gdyż Poczta Polska nie posiada dowodów doręczeń, a to powoduje iż roszczenia należności opłat wynikających z abonamentu są bezprawne. Zdaniem skarżącego nie miał on obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej, bowiem nie został poinformowany przez Pocztę Polską S.A. o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego. W udzielonej odpowiedzi na skargę Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej – Poczta Polska S.A. w W. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej powoływanej jako p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z treści skargi intencją skarżącego było poddanie kontroli sądu czynności Poczty Polskiej S.A. polegającej, zdaniem skarżącego, na bezprawnym nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego gdyż skarżący nie został skutecznie poinformowany przez Pocztę Polską S.A. o powyższym a co za tym idzie bezprawnym naliczeniu opłaty abonamentowej. W ocenie Sądu, podjęta przez Pocztę Polską S.A. czynność w formie nadania numeru identyfikacyjnego oraz, co za tym idzie, wymiany korespondencji ze skarżącym nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Uznać wobec tego należy, że taki rodzaj czynności nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych - skargę na czynność Poczty Polskiej S.A. w W. w przedmiocie nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego, nie będącą ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej - uznać należy za niedopuszczalną. Zaś co do ewentualnego badania skuteczności poinformowania skarżącego o dokonaniu czynności nadania numeru identyfikacyjnego, Sąd stwierdza, że pismo informujące o nadaniu numeru identyfikacyjnego, jest pismem informującym i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera trzech decydujących o takim charakterze pisma cech, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, lecz jest oświadczeniem, nie wskazuje podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia, a przede wszystkim nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w stosunku do konkretnej osoby fizycznej, a jedynie w sposób generalny wyjaśnia tryb wnoszenia odwołania. Ponadto należy zauważyć, że ani Poczta Polska S.A., która jest spółką Skarbu Państwa, ani Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. nie są uprawnieni w niniejszym postępowaniu do wydawania orzeczeń bądź innych aktów lub dokonania czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Na koniec należy zauważyć, że, jak wynika z odpowiedzi na skargę, wcześniej Poczta Polska, ze względu na nieuregulowanie przez Stronę zobowiązań z tytułu opłat abonamentowych, przekazała do urzędu skarbowego tytuły wykonawcze z [...] r. w celu wyegzekwowania tych należności. Odtąd zatem to przede wszystkim na gruncie przepisów ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm.; dalej w skrócie: "u.p.e.a.") Skarżący powinien poszukiwać właściwych środków ochrony prawnej. Chodzi w tym przypadku zwłaszcza o możliwość skorzystania z prawa zgłoszenia do organu egzekucyjnego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tytułu wykonawczego, zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (por. art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.), pozwalających kwestionować m.in. istnienie egzekwowanego obowiązku (por. art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a.). Skarżący, jak wynika z odpowiedzi na skargę, z tego prawa w przewidzianym terminie nie skorzystał. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.