III SA/Gl 1149/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki Jawnej w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym z dnia [...] B.K. działając jako pełnomocnik skarżącej spółki zaskarżył opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W dalszym toku postępowania ustalono (na podstawie nadesłanego pełnomocnictwa i odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego znajdujących się w aktach III SA/Gl 1142/10), że jest on byłym wspólnikiem skarżącej spółki. Pomimo wezwania nie wykazał legitymacji do występowania w jej imieniu jako pełnomocnik. Wobec powyższego uznano, że skarżąca spółka działa samodzielnie. Pismem z [...] została ona wezwana do określenia w terminie 7 dni, czy podtrzymuje ona skargę wniesioną przez B.K. W razie odpowiedzi pozytywnej na to pytanie wezwano ją nadto do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez osoby upoważnione w imieniu spółki lub też nadesłanie podpisanego przez te osoby. Wezwano ją również do nadesłania w terminie 7 dni dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osoby podpisane pod skargą. Pomimo dwukrotnego awizowania (w dniach [...] i [...]) wezwanie to nie zostało odebrane przez skarżącą spółkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 §1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm., odtąd określanej jako P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponieważ przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie została przez stronę skarżącą odebrana, zatem stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. uznać ja należy za doręczone w dniu [...], co oznacza, że siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków upłynął bezskutecznie w dniu [...] ([...]). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił jak na wstępie.