III SA/Gl 1151/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Protokolant starszy referent Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną tu decyzją z [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K., powołując się na art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie O.p., uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2006 r. w kwocie [...] zł. Stan sprawy przedstawia się następująco: Spółka zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego w R. o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2006 r., podnosząc niezgodność polskich przepisów z przepisami wspólnotowymi w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym sprzedaży energii elektrycznej przez producentów. W ocenie strony, podatek akcyzowy zapłacony był podatkiem nienależnym (nadpłaconym), gdyż Spółka od 1 stycznia 2006 r. nie jest podatnikiem podatku akcyzowego. Ciąży on na dystrybutorze dostarczającym energię do ostatecznego odbiorcy. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka wyjaśniła, że przedmiotem jej działalności jest produkcja oraz sprzedaż ciepła i energii elektrycznej. Wskazała też, że część energii elektrycznej zużyła na potrzeby własne, część zaś sprzedała dystrybutorowi, który dopiero zakupioną energię elektryczną przesyła i sprzedaje odbiorcom końcowym. Podniosła również, że naliczała podatek akcyzowy od całej wyprodukowanej energii, a nie tylko zużytej na własne potrzeby energii elektrycznej, jako konsument oraz na potrzeby produkcji. Równocześnie wyraziła pogląd, że przepisy krajowe regulujące podatek akcyzowy nakazujące opodatkowanie tym podatkiem czynności sprzedaży energii elektrycznej przez producentów są od dnia 1 stycznia 2006 r. niezgodne z prawem wspólnotowym, a mianowicie z art. 21 ust. 5 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE. L.03.283.51, zwanej dalej Dyrektywą energetyczną), na mocy którego to przepisu obowiązek zapłaty podatku akcyzowego powstaje dopiero z chwilą dostawy energii elektrycznej przez dystrybutora (redystrybutora) do odbiorcy końcowego, czyli konsumenta energii elektrycznej. W związku z tym, mając na uwadze zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego nad prawem krajowym, na zasadzie art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 1 i 3 Konstytucji RP Spółka uznała, że jako producent energii elektrycznej od tej daty nie powinna płacić podatku akcyzowego od wytwarzania energii elektrycznej i ma prawo wystąpić o zwrot nadpłaty podatku już uiszczonego. W skardze na tę decyzję pełnomocnik Spółki zarzucając naruszenie art. 21 ust. 5 Dyrektywy energetycznej, naruszenie art. 72 § 1 oraz art. 75 § 2 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w związku z wyrokiem ETS z 12 lutego 2009 r. nr C-475/07 poprzez odmowę stwierdzenia nadpłaty, naruszenie art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię wniósł o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty. W uzasadnieniu przywołał zaprezentowane już we wniosku, a także podczas postępowania podatkowego stanowisko W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie wskazując na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności w zakresie ustalenia rozliczeń podatnika z dystrybutorami i uzyskanego zwrotu zapłaconego nienależnie podatku akcyzowego w cenie sprzedaży towaru dystrybutorowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Postanowieniem z 15 października 2009 r., sygn. akt I FSK 240/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z art. 2 Konstytucji przepisów Działu III Rozdziału 9 Nadpłata ordynacji podatkowej, w szczególności art. 72 § 1 pkt 1 tej ustawy w zakresie, w jakim nie warunkują stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego i jej zwrotu od tego kto poniósł ciężar ekonomiczny tego podatku. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, co powoduje konieczność zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi na skierowane pytanie prawne. Mając na uwadze powyższe orzeczono o zawieszeniu postępowania.