III SA/Gl 1155/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant specjalista Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (umorzenia postępowania) postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] r. "A" Spółka z o.o. w L. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] , którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od energii elektrycznej za maja 2011 r. W skardze strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie przepisów prawa wspólnotowego, a to: art. 1, art. 2 ust. 4 lit. c) tiret trzecie i czwarte Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej; art. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontroli (Dz. U. UE. L 76 z 23 marca 1992 r, s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9,t.1,s.179); art. 1 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego uchylającej Dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s.12, z późn. zm.). Zawarto również wniosek o zawieszenie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji. W dniu [...] w związku z pytaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zadanego 5 marca 2013 r. w sprawie o sygnaturze akt I GSK 780/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zarzuty zgłoszone przez Stronę skarżąca w skardze obejmowały między innymi przypadek naruszenia art. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG przez organy podatkowe. W tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 5 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11 skierował pytanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9,t.1,s.179) oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/WEG (Dz.Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s.12, z późn.zm.) należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowne oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych ?" Ponadto jak wynika z komunikatu bieżącego nr 40/13 z dnia 10 lipca 2013 r. (dostępnego na stronie www.nsa.gov.pl), Prezes NSA skierował zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w drodze uchwały NSA o następującej treści: Czy w przypadku zakwestionowania przez organ podatkowy prawidłowości skorygowanej deklaracji podatkowej złożonej wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, zgodnie z art. 75 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., organ podatkowy przed rozpatrzeniem tego wniosku powinien wszcząć z urzędu postępowanie podatkowe celem określenia wysokości zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 21 § 3 tej ustawy. Tym samym problem, czy należy prowadzić postępowanie podatkowe i określić wysokość zobowiązania podatkowego po złożeniu wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji będzie rozstrzygnięty w uchwale abstrakcyjnej, która będzie wiążąca dla każdego sądu administracyjnego na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a W tej sytuacji Sąd uznał, że rozstrzygnięcie między innymi tych kwestii prawnych ma istotne znaczenie dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez TSUE i NSA rozstrzygnięć w ramach opisanych zagadnień prawnych.