III SA/Gl 1155/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2026 r. sprawy ze skargi Z.W. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 1 października 2025 r., nr PSIII.8641.191.2025 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Z.W. (dalej również jako "Skarżący") wniósł skargę na postanowienie Wojewody Śląskiego z 1 października 2025 r., nr PSIII.8641.191.2025, którym Wojewoda odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z 12 maja 2025 r., nr [...], o wstrzymaniu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych w dniach od 6 do 9 maja 2025 r. Jednocześnie postanowieniem tym Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że decyzja Prezydenta K. została Skarżącemu doręczona 20 maja 2025 r. Decyzja zawiera pouczenie o prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zostało wniesione przez Skarżącego 5 września 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W tym wniosku Skarżący stwierdził, że decyzję Prezydenta K. odebrała 20 maja jego matka. O odebraniu mu zasiłku dla bezrobotnych za cztery dni od 6 do 9 maja 2025 r. dowiedział się dopiero z zaświadczenia o okresie pobierania zasiłku doręczonego mu 14 sierpnia 2025 r. W pozostałym zakresie odwołanie zawiera polemikę ze stanowiskiem Prezydenta K. na temat legalności pozbawienia go zasiłku dla bezrobotnych. W tym stanie Wojewoda uznał, że odwołanie od decyzji Prezydenta K. zostało przez Skarżącego złożone z przekroczeniem czternastodniowego terminu z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity w Dzienniku Ustaw z 2025r., poz.1691, w skrócie jako "k.p.a."). Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Wojewoda zwrócił uwagę na to, że zgodnie z przepisem art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. przywrócenie terminu na prośbę zainteresowanego jest możliwe wtedy, gdy zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Ponadto, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Warunków tych Skarżący nie spełnił. W zasadzie nie wskazał żadnej obiektywnej, niezależnej od niego przyczyny uchybienia terminu. Gdyby przyjąć, jak to wynika z wniosku o przywrócenie terminu, że Skarżący nie zdawał sobie sprawy ze skutków decyzji Prezydenta K., to i tak dowiedział się o nich najpóźniej 14 sierpnia 2025 r., co sam przyznał. W takim razie wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony w terminie 7 dni o ustania przyczyny uchybienia terminu. W skardze na postanowienie Wojewody Skarżący zakwestionował ustalenie jakoby przyczyna uchybienia terminu ustała 14 sierpnia i wskazał, że było to 4 września 2025 r., kiedy to zrozumiał, że został wprowadzony w błąd co do skutków decyzji Prezydenta K. Tego dnia zasięgnął profesjonalnej porady prawnej. Zasadniczy powód, dla którego jego skarga zasługuje na uwzględnienie jest taki, że przyczyną nieodwołania się w terminie od decyzji z 12 maja 2025 r. jest niezgodne z prawem postępowanie organu, który wydał wadliwą decyzję i od którego nie uzyskał wyjaśnienia o skutkach tej decyzji na przyszłość. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko. Skarga nie może być uwzględniona ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Bez żadnych wątpliwości odwołanie od decyzji Prezydenta K. zostało wniesione z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 k.p.a., czyli czternastodniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia decyzji podlegającej odwołaniu. Decyzja ta została doręczona Skarżącemu 20 maja 2025 r. Dowód doręczenia decyzji znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Nie ma żadnego znaczenia przy ocenie terminu wniesienia odwołania to, że decyzję skierowaną do Skarżącego odebrała jego matka. Jest to dopuszczalny sposób doręczenia decyzji, wynikający z przepisu art. 43 w zw. z art. 42 § 1 k.p.a. Zgodnie z tą regulacją pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi. Było to zatem doręczenie zgodne z procedurą, które jest równoznaczne z doręczeniem pisma samemu Skarżącemu. Od 21 maja 2025 r. rozpoczął biec czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Odwołanie zostało złożone 5 września, a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Kwestia przywrócenia Skarżącemu terminu do wniesienia odwołania również została rozstrzygnięta prawidłowo. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 k.p.a. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Słusznie przyjął Wojewoda, że Skarżący warunku tego nie spełnił. Uchybienie terminowi bez winy oznacza, że przyczyny uchybienia były tego rodzaju, że zainteresowany nie miał na nie wpływu, zaistniały bez jego woli. Skarżący nie wskazał na tego rodzaju okoliczności. Z jego pism wynika, że nie od razu miał świadomość konsekwencji decyzji, jakie skutki przyniesie ona na przyszłość. Nie jest to jednak żadna okoliczność niezależna od Skarżącego, na którą nie miał wpływu. Jeśli Skarżący miał wątpliwości co do dalszych konsekwencji decyzji, to miał na to 14 dni by je rozwiać i zadecydować o wniesieniu odwołania. Doręczona mu decyzja zawiera pouczenie o prawie i terminie wniesienia odwołania. Nie można terminu tego odwlekać w sposób dowolny aż do swobodnie wyznaczonego przez siebie dnia. Postępowanie toczy się według reguł ustalonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, który wskazuje w jakich terminach poszczególne czynności muszą być dokonane. Skoro, jak słusznie przyjął Wojewoda, Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, to bezprzedmiotowym staje się rozważanie, czy wniosek o przywrócenie terminu złożył w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny opóźnienia. Nie ma bowiem dnia, od którego termin ten mógłby być liczony. Ponieważ, co Sąd już nadmienił, zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, to skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935).