III SA/Gl 1157/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. B. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 7 listopada 2025 r. nr TW-PR.433.218.2025, TW-PK.KW-00123/25 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Pismem z 7 grudnia 2025r. B. B. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca) złożył skargę na uchwałę z dnia 6 listopada 2025 r. , nr 2471/125/VI1/2025 Zarządu Województwa Śląskiego (dalej: Zarząd Województwa) o nie uwzględnieniu protestu dotyczącego oceny wniosku pt. [...], złożonego za pośrednictwem Stowarzyszenia L (dalej: L) w ramach naboru Nr [...]. Rozstrzygnięcie miało miejsce w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 14 lipca 2025 r. Skarżący złożył wniosek w ramach naboru Rozwój przedsiębiorczości, w tym rozwój biogospodarki lub zielonej gospodarki poprzez rozwijanie pozarolniczej działalności gospodarczej Nr [...] (P4.3.2 Rozwój lokalnej przedsiębiorczości oferującej usługi poprawiające warunki i komfort życia - poprawa dostępności do oferty rynkowej wspierającej codzienne funkcjonowanie mieszkańców). Skarżący w opisie operacji wskazał, iż w ramach planowanej inwestycji zostaną wykonane m.in. nawierzchnie przepuszczalne: parking, droga, chodniki, taras, bez wskazania dokładnej ilości miejsc parkingowych. Do wniosku dołączył rysunek zagospodarowania parkingu, z którego wynika, iż planuje wykonać parking w ilości 25 miejsc postojowych. Wobec tego pismem z dnia 31 lipca 2025 r. L wezwała Wnioskodawcę o dostarczenie do wniosku pozwolenia na budowę 25 miejsc parkingowych. W odpowiedzi Wnioskodawca przedłożył: - decyzję nr [...] z dnia 27 kwietnia 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych związanych z adaptacją starej części budynku inwentarsko- mieszkalnego w zabudowie zagrodowej na cele usługowe agroturystyczne- biurowe oraz budowę parkingu na 15 miejsc postojowych i wewnętrznej instalacji gazowej w M. na dz. nr [...], gm. J.- ETAP I. Decyzja wydana dla E Sp. z o.o. M. - decyzję nr [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego [udzielającą pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych związanych z adaptacją nowszej części budynku inwentarsko- mieszkalnego w zabudowie zagrodowej na cele mieszkalno- agroturystyczne w M. na dz. nr [...], gm. J.- ETAP II. Decyzja wydana dla B. i B. B.  Wnioskodawca przekazał także rysunek zagospodarowania terenu. Dodatkowo wyjaśnił, że większa ilość miejsc postojowych narysowanych we wniosku na projekcie zagospodarowania terenu niż w pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych wynika z faktu, że nie uwzględnia podwójnych miejsc do parkowania dla niepełnosprawnych oraz braku zachowania dla nich większej odległości pomiędzy miejscami do parkowania w celu wygodnego manewrowania samochodami przez niepełnosprawnych, co miało miejsce na rysunku zagospodarowania działki w decyzji Starosty. Podczas posiedzenia Rady Stowarzyszenia L w dniu 3 września 2025 r. podjęta została uchwała nr [...] w sprawie niewybrania operacji nr: [...]. W uzasadnieniu wskazane zostało, że operacja nie spełnia kryterium nr 6. Pomimo załączenia wszystkich załączników w ramach oceny formalnej wniosku, nieprawidłowo wypełniony był załącznik oświadczenie właściciela nieruchomości (właścicielem nieruchomości jest wyłącznie B. B.). Wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, na której ma być realizowana operacja. Ponadto przedłożone pozwolenia na budowę wystawione były na inne podmioty niż wnioskodawca i wydane zostały w 2014 r. Nie dołączono dokumentów potwierdzających ich aktualność. Skarżący pismem z dnia 11 września 2025r. został poinformowany przez o wyniku oceny. W dniu 15 listopada 2025 r. Skarżący wniósł protest od negatywnego wyniku oceny spełnienia warunków udzielenia wsparcia. Nie zgodził się co do tego, że przedłożony załącznik oświadczenie właściciela nieruchomości jest nieprawidłowo wypełniony. Wnioskodawca - zgodnie z zapisem w księdze wieczystej nr. [...] w dziale III prawa roszczenia i ograniczenia - posiada prawo bezpłatnego dożywotniego użytkowania przedmiotowej nieruchomości, które to prawo w zupełności wystarcza dla realizacji operacji pod tytułem "[...]. Nie istnieje potrzeba zawierania dodatkowej umowy użyczenia, najmu, dzierżawy nieruchomości w celu realizacji operacji, która będzie realizowana na działkach o numerach [...], [...], [...] objętych KW [...] i wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr.[...] i nr. [...] zabudowanej budynkiem posiadającym wolne powierzchnie dla realizacji ww. operacji. Za niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym uznał Skarżący twierdzenie L że przedłożone pozwolenia na budowę wydane w roku 2014 nie pozwalają na realizację przedmiotowej operacji. Na wezwanie L Wnioskodawca przedłożył pozwolenie wydane przez Starostę [...] nr [...] (decyzja nr [...]), w której to Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych związanych z adaptacją starej części budynku inwentarsko-mieszkalnego w zabudowie zagrodowej na cele usługowe agroturystyczno-biurowe oraz budowę parkingu na 15 miejsc postojowych i wewnętrznej instalacji gazowej w M. na działce numer [...] - etap I oraz wydał również drugą decyzję numer [...] zatwierdzającą projekt budowlany z udzieleniem pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z adaptacją nowszej części budynku inwentarsko-mieszkalnego w zabudowie zagrodowej na cele mieszkalno- agroturystyczne w M. na działce nr [...], gmina J. - etap II inwestorowi B. i B. B. W ramach wyjaśnień Skarżący przesłał L obydwie decyzje wraz z rysunkiem zagospodarowania terenu dodatkowo wyjaśniając, że większa ilość miejsc postojowych narysowanych we wniosku na projekcie zagospodarowania terenu niż w pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych wynika z faktu, że nie uwzględnia podwójnych miejsc do parkowania dla niepełnosprawnych oraz braku zachowania dla nich większej odległości pomiędzy miejscami do parkowania w celu wygodnego manewrowania samochodami przez niepełnosprawnych, co miało miejsce na rysunku zagospodarowania działki w decyzji Starosty. Wnioskodawca podniósł, że jest rzeczą bezsporną, że skoro było pozwolenie na budowę parkingu na 15 miejsc postojowych, a do 10 miejsc postojowych nie jest wymagane pozwolenie – o czym zresztą sama L pisze w wezwaniu do wyjaśnień. Zatem formalnie jest wszystko w porządku, a zatem podniesione zarzuty dotyczące braku dokumentów potwierdzających ich aktualność są bezzasadne, ponieważ obiekt funkcjonuje od wielu lat po zgłoszeniu wymaganych dokumentów do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przyjęciu ich bez zastrzeżeń. Nie ma też ani merytorycznego ani formalnego znaczenia, że pierwszy etap decyzji pozwolenia na budowę (adaptacja starej części budynku) był wystawiony na inny podmiot, gdyż aktualnie - jak sama L pisze - właścicielem nieruchomości jest B. B., ale co ważne - bezpłatne, dożywotnie prawo użytkowania przedmiotowej nieruchomości posiada Wnioskodawca. Wnioskodawca zauważył, że L w naborze wniosków numer [...] o przyznanie pomocy w zakresie przedsięwzięcia P1 przedsiębiorczość przyszłością - oferta usług turystycznych oraz usług czasu wolnego w złożonym wówczas (maj 2022r) przez Wnioskodawcę działającego jako Prezes spółki z ograniczoną odpowiedzialnością E wniosku [...] w celu realizacji operacji pod tytułem "[...]", która posiadała zakres rozwoju działalności podobny, zwłaszcza w przedmiocie zagospodarowania terenu, a w przedmiocie ilości miejsc postojowych identyczny i kosztorys ujmował również parkingi, nawet dwa numer jeden i dwa o sumarycznej, identycznej ilości miejsc postojowych, to wówczas Rada L nie żądała oraz nie kwestionowała w sensie formalnym złożonych wówczas dokumentów dotyczących miejsc postojowych. Operacja nie zmieściła się w limicie środków i Samorząd Województwa nie podpisał umowy, Rada Stowarzyszenia L po ponownej ocenie wniosku podtrzymała swoje stanowisko ujęte w uchwale nr [...], a tym samym uznając protest za niezasadny i przekazała go do Zarządu Województwa. Uchwałą nr [...] z dnia 6 listopada 2025 r. Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu dotyczącego oceny wniosku Skarżącego. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego wypełnienia załącznika: Oświadczenie właściciela nieruchomości" oraz nieposiadania tytułu prawnego do nieruchomości, na której ma być realizowana operacja Zarząd Województwa stwierdził, że we wniosku w sekcji: Lokalizacja operacji Wnioskodawca wskazał numery działek ewidencyjnych ([...],[...], [...]), na których będzie realizowana operacja wraz z numerami księgi wieczystej: [...]. W księdze wieczystej w dziale lll-prawa, roszczenia i ograniczenia widnieje rodzaj wpisu: ograniczone prawo rzeczowe wraz z treścią wpisu: dożywotnie i nieodpłatne prawo użytkowania nieruchomości. Zgodnie z art. 244 § 1 i art. 252 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071) użytkowanie jest jednym z ograniczonych praw rzeczowych i polega na uprawnieniu do korzystania z danej nieruchomości oraz pobierania z niej pożytków. Wobec tego Skarżący posiadał tytuł prawny do nieruchomości w postaci dożywotniego i nieodpłatnego prawa użytkowania. Zarząd Województwa uwzględnił więc protest w zakresie zarzutu dotyczącego oceny wypełnienia załącznika: "Oświadczenie właściciela nieruchomości" oraz nieposiadania tytułu prawnego do nieruchomości, na której ma być realizowana operacja. Natomiast co do zarzutu: przedłożenia nieaktualnych, wystawionych na inne podmioty niż Wnioskodawca pozwoleń na budowę wydanych w 2014 r. Zarząd Województwa stwierdził, że według art. 29 ust. 1 pkt. 19 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 418) budowa stanowisk postojowych powyżej 10 miejsc wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie natomiast do art. 37 w/w ustawy decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata. Tymczasem dołączone do wniosku decyzje z 2014 r. nie zawierały dokumentów potwierdzających ich aktualność, a co za tym idzie nie wywołują już skutków prawnych. Ponadto zostały wydane na podmiot inny niż Wnioskodawca. Planując budowę powyżej 10 miejsc postojowych Wnioskodawca obowiązany był dołączyć aktualną ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Zarząd Województwa podkreślił, że składając wniosek o przyznanie pomocy w ramach przedmiotowego naboru Skarżący winien zapoznać się z obowiązującymi dokumentami i warunkami udzielenia wsparcia ujętymi w ogłoszeniu dotyczącego naboru nr [...]. Pomocniczy załącznik do Instrukcji dla wniosku o przyznanie pomocy jednoznacznie wskazuje, że brak we wniosku aktualnej, ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej na wnioskodawcę stanowi podstawę do uznania zarzutu wnioskodawcy za bezzasadny. Spełnienie warunków udzielenia wsparcia przez operację zostaje ustalone na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy, jak również na podstawie dołączonych załączników wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Aby operacja mogła zostać uznana za zgodną z warunkami wsparcia, wniosek musi m.in. posiadać wszystkie wymagane załączniki. Przedmiotowy wniosek pomimo uwzględniania jednego zarzutu nadal nie jest kompletny tj. nie zawiera ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący wniósł o uwzględnienie protestu w całości i poddanie ocenie merytorycznej jego wniosku o wsparcie dla realizacji operacji zgodnie z warunkami wsparcia i w konsekwencji przyznania wsparcia, której celem jest zwiększenie usług najmu i poprawa jakości życia mieszkańców poprzez unikalne w skali L rozwiązania t.j. połączenie usług najmu ze stworzeniem ekologicznej infrastruktury rekreacyjno-edukacyjnej opartej na gospodarce obiegu zamkniętego (GOZ). W jej uzasadnieniu zwrócił uwagę, że treścią ogłoszenia naboru nr [...] był rozwój przedsiębiorczości, a nie rozpoczęcie działalności. Złożony wniosek dotyczył wolnej powierzchni w obiekcie już zrealizowanym łącznie z parkingiem na 15 miejsc postojowych. Obiekt został zgłoszony do użytkowania do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. już 18 stycznia 2016r. Nie wniósł on sprzeciwu do podjęcia użytkowania ww. obiektu, a zatem ani przypadek braku rozpoczęcia budowy parkingu przed upływem 3 lat, ani przerwania budowy na czas dłuższy niż 3 lata nie miał miejsca. Poprawa nawierzchni na przepuszczalną i rozbudowa parkingu do 10 miejsc postojowych nie wymaga pozwolenia na budowę. Zatem złożony wniosek dotyczył rozwoju istniejących usług, a nie rozpoczęcia działalności i był zgodny z warunkami wsparcia, o czym Wnioskodawca obszernie pisał w proteście. Skarżący podniósł także, że L w naborze wniosków numer [...] o przyznanie pomocy w zakresie przedsięwzięcia PI przedsiębiorczość przyszłością - oferta usług turystycznych oraz usług czasu wolnego w złożonym wówczas (maj 2022r) przez Wnioskodawcę działającego jako Prezes spółki z ograniczoną odpowiedzialnością E wniosku [...] w celu realizacji operacji pod tytułem "[...]", która posiadała zakres rozwoju działalności podobny, zwłaszcza w przedmiocie zagospodarowania terenu, a w przedmiocie ilości miejsc postojowych identyczny i kosztorys ujmował również parkingi Rada L nie żądała oraz nie kwestionowała w sensie formalnym złożonych wówczas dokumentów dotyczących miejsc postojowych i dokonała wysokiej oceny operacji (18 punktów) oraz zakwalifikowała ją do realizacji. Operacja nie zmieściła się w limicie środków i Samorząd Województwa nie podpisał umowy. W ocenie Wnioskodawcy wskazane dokumenty oraz wyjaśnienia złożone L oraz w proteście złożonym do Zarządu Województwa pozwalają na realizację przedmiotowej operacji zgodnej z warunkami wsparcia w celu zwiększenia usług wynajmu i poprawy jakości życia mieszkańców poprzez unikalne w skali L rozwiązania t.j. połączenie usług wynajmu ze stworzeniem ekologicznej infrastruktury rekreacyjno- edukacyjnej opartej na gospodarce obiegu zamkniętego (GOZ), tym bardziej pozwalają na merytoryczną ocenę wniosku w celu dalszego jego procedowania i przyznania wsparcia o co wnoszę. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadną. W sprawie nie zostały bowiem naruszone żadne przepisy prawa materialnego ani prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zarząd Województwa podkreślił, że spełnienie warunków udzielenia wsparcia przez operację zostaje ustalone na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy, jak również na podstawie dołączonych załączników wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Aby operacja mogła zostać uznana za zgodną z warunkami wsparcia wniosek musi m.in. posiadać wszystkie wymagane załączniki. Przedmiotowy wniosek pomimo uwzględniania jednego zarzutu nadal nie jest kompletny tj. nie zawiera ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym nie ma podstaw, by uznać operację za zgodną z warunkami wsparcia na wdrażanie LSR. Wnioskodawca informacje o wykonanych 15 miejsc postojowych ujął dopiero w proteście. W proteście również wskazał, iż do 10 miejsc postojowych nie jest wymagana decyzja pozwolenia na budowę. Powyższe informacje nie były ujęte we wniosku. Z dokumentacji aplikacyjnej wynika, iż wnioskodawca planował wybudować 25 miejsc parkingowych. We wniosku brak jest aktualnej, ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej na wnioskodawcę, co stanowi podstawę do uznania zarzutu wnioskodawcy za bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem jej art. 57a. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak: NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04). Orzekanie - na podstawie art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego podejmowania. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych, jak wskazano powyżej, zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a., natomiast po myśli jego § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (tekst jedn. Dz. U. z 2025r. poz. 182 z późn. zm.; dalej: ustawa o rozwoju lokalnym). Według jej art. 22h w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnego wyniku ponownej oceny operacji lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 22m ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym kontrola sądowa zaskarżonego aktu sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). W toku przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, na podstawie kryterium jej zgodności z prawem i w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zdaniem Sądu nietrafione są sformułowane w niej wnioski i zarzuty oraz motywy przytoczone na ich poparcie. Istota sporu dotyczy rozstrzygnięcia, czy prawidłowo Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu dotyczącego oceny wniosku Skarżącego pt. [...], złożonego za pośrednictwem L) w ramach naboru Nr [...]. Przechodząc do kontroli wydanego w sprawie rozstrzygnięcia wskazań należy na art. 23 ust. 1a ustawy o rozwoju lokalnym, z którego wynika że jeżeli w trakcie oceny wniosku o wsparcie jest konieczne uzyskanie wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do oceny wniosku o wsparcie, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia na wdrażanie LSR, LGD wzywa wnioskodawcę do złożenia tych wyjaśnień lub dokumentów. Wnioskodawca – o czym stanowi art. 23 ust. 1c ustawy o rozwoju lokalnym jest obowiązany przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia niezbędne do oceny wniosku o wsparcie, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia na wdrażanie LSR zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na podmiocie, który z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jeżeli wnioskodawca nie przedstawia dokumentów potwierdzających okoliczności niezbędne dla wyboru operacji do finansowania, organ zatem nie ma podstaw by de facto ponawiać wezwanie do poprawiania danego dokumentu po raz kolejny, albowiem taki mechanizm i takie oczekiwanie wnioskodawcy mogłoby prowadzić do nierówności w traktowaniu innych uczestników naboru i odformalizowaniu procedowania albowiem jeden z nich mógłby być wzywany aż do momentu udowodnienia spełnienia okoliczności warunkującej uzyskanie wsparcia (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 1 września 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 342/20). Sąd stwierdza, że rację ma organ podnosząc, że Wnioskodawca nie dopełnił ciążących na nim obowiązków związanych z dołączeniem do wniosku o przyznanie pomocy niezbędnych dokumentów, mimo szczegółowego określenia w wezwaniu z dnia 31 lipca 2025 r. , jakie dokumenty - zgodnie z ustawą Prawo budowlane - powinny zostać przedłożone. Podkreślić w tym miejscu należy, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Tak więc to na stronie skarżącej ciążył obowiązek przedstawienia dowodów oraz składania wyjaśnień niezbędnych do wyboru operacji do dofinansowania w prawem przewidzianej fazie i trybie. Dołączenie dokumentów na etapie składania protestu i skargi oraz korygowanie wniosku pozostaje bez wpływu na dokonaną przez organ ocenę wniosku, gdyż dokumentami tymi organ nie dysponował na etapie oceny wniosku i nie były one poddane jego ocenie we właściwym czasie i trybie. L nie był także zobligowany na etapie oceny wniosku, po uzyskaniu i zweryfikowaniu informacji, że przedłożone przez Skarżącego dokumenty są pod względem formalnym i merytorycznym nie spełniają Kryterium 6 Stopień przygotowania dokumentacji projektowej zawartego w 4.1.1 Kryteria rankingujące, których zastosowanie pozwala ustalić kolejność przysługiwania pomocy zawarte w Regulaminie naboru wniosków o przyznanie pomocy w ramach Przedsięwzięcia: P4.3.2 Rozwój lokalnej przedsiębiorczości oferującej usługi poprawiające warunki i komfort życia - poprawa dostępności do oferty rynkowej wspierającej codzienne funkcjonowanie mieszkańców. Zakres PS WPR: Rozwój przedsiębiorczości, w tym rozwój biogospodarki lub zielonej gospodarki poprzez rozwijanie pozarolniczej działalności gospodarczej (skrót: rozwój DG). (s.21 Regulaminu, [...].pdf) Wobec tego że wniosek podlegał uzupełnieniom w zakresie kompletności dokumentacji za to kryterium przyznano 0 pkt. Dla zachowania równości i konkurencyjności prawodawca wprowadził terminy określane w wezwaniu do uzupełnienia z pouczeniem o skutkach jego niedochowania. Zasada równości przejawia się w tym, m.in., że wszyscy beneficjenci mają mieć zapewniony zarówno równy dostęp do środków pomocowych, jak i jednakowe podejściu do nich. Konsekwencją tego jest to, że beneficjenci są jednokrotnie wzywani do uzupełnienia braków i złożenia wyjaśnień. Jeszcze raz należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek dołączenia do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów niezbędnych do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy. W związku z tym brak przedłożenia przez Wnioskodawcę dokumentacji dotyczącej robót budowlanych musiał skutkować odmową przyznania pomocy. Należy podzielić stanowisko organu, że według art. 29 ust. 1 pkt. 19 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 418) budowa stanowisk postojowych powyżej 10 miejsc wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 37 w/w ustawy decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata. Jeśli więc we wniosku Wnioskodawca wskazał, że planuje wykonać parking w ilości 25 miejsc postojowych to powinien okazać stosowne dokumenty tę inwestycję umożliwiające wykonać. Skoro zatem przedłożone w trakcie składania wyjaśnień przez Skarżącego decyzje nie tylko nie były aktualne, ale także wydane były dla innych podmiotów niż Wnioskodawca to L, a następnie Zarząd Województwa nie mógł tych okoliczności zignorować. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa, które miałoby istotny wpływ na wynik oceny. Sąd podkreśla, że sama argumentacja negująca niewadliwe ustalenia organów nie jest wystarczająca dla podważenia tych ustaleń wynikających ze zgromadzonych dowodów. W ocenie Sądu zarzuty Skarżącego są bezpodstawne, a ocena projektu, od której Skarżący wywiódł skargę, została dokonana w sposób prawidłowy i zgodny z prawem. Końcowo podkreślić należy, że to na osobach ubiegających się o dofinansowanie spoczywa obowiązek sporządzenia spójnej, prawidłowej i przekonującej dokumentacji, zaś wszystkie błędy na tym polu ostatecznie obciążają je, a nie organ oceniający wniosek. Wnioskodawca ubiega się o środki publiczne, powinien znać zasady obowiązujące w naborze i to, że tak naprawdę uczestniczy w rywalizacji z innymi osobami, którym przyświeca podobny cel, przy ograniczonej ilości środków do przyznania. W sytuacji, gdy w przygotowanej przez Wnioskodawcę dokumentacji są niedopowiedzenia to jego sytuacja pogarsza się w stosunku do konkurentów, którzy na czas opracowali wnioski w sposób należyty, bez tego rodzaju błędów i pominięć. Ignorowanie tego rodzaju wątpliwości co do racjonalności, spójności i kompletności dokumentacji Wnioskodawcy stanowiłoby tak naprawdę niczym nieuzasadnione faworyzowanie Wnioskodawcy kosztem konkurentów, a więc w zasadzie rodzaj pozytywnej dyskryminacji. Z tych tez względów Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że ocena projektu została z naruszeniem prawa, które miałoby istotny wpływ na wynik oceny. Z uwagi na powyższe, Sąd - na podstawie art. 22h ust. 9 pkt. 2 ustawy o rozwoju lokalnym i art. 151 p.p.s.a. - skargę oddala.