III SA/Gl 1162/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Straży Miejskiej Miasta K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do której nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu cały wpis w kwocie 100 zł (stu złotych). Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga Straży Miejskiej Miasta K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do której nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Wraz ze skargą wpłynęła odpowiedź na skargę organu. Pismem procesowym z dnia [...] r., które wpłynęło do Sądu [...] r. strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Z kolei z mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy: "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę". Z mocy art. 232 § 1 ustawy P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odnosząc treść tych przepisów do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący skorzystał ze swych uprawnień procesowych i złożył oświadczenie, że rezygnuje z prawa do sądu. Sąd dokonał kontroli tego oświadczenia w oparciu o cytowany art. 60 ustawy P.p.s.a. i stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 oraz art. 232 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia tj. umorzyć postępowanie sądowe i zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.