III SA/Gl 1170/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi J. D. (D.) na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. po rozpatrzeniu odwołania J. D. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. z [...] r nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny: J. D. ubiegając o płatności do gruntów rolnych na rok 2009 złożył [...] r. w Biurze Powiatowym ARiMR w M. wniosek o przyznanie płatności na rok 2009, w którym zadeklarował do płatności działki rolne oznaczone symbolami [...] , zlokalizowane w obrębie działek ewidencyjnych nr [...] obręb: L. , gmina: N. , powiat: myszkowski, województwo: [...] . W ramach wskazanego wniosku do Jednolitej płatności obszarowej (JPO) zgłoszona została powierzchnia 4,28 ha użytków rolnych. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. uwzględniając wyniki kontroli administracyjnej zakończył postępowanie w drodze decyzji Nr [...] z dnia [...] r., przyznając Panu J. D. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł, na którą to płatność składały się: jednolita płatność obszarowa ( kwota [...] zł), uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych ( kwota [...] zł), uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych ( [...] zł). Na podstawie w/w decyzji z dnia [...] r., Producentowi przyznano płatność bez zastosowania sankcji wynikających z zastosowania powierzchni udowodnionej w następstwie zmniejszenia powierzchni, które powinno zostać ustalone w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady(WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16). Ponieważ na podstawie w/w decyzji producentowi przyznano płatność bez zastosowania sankcji wynikających z zastosowania powierzchni udowodnionej w następstwie zmniejszenia działek rolnych [...] (działka ewidencyjna nr [...] ) [...] (działka ewidencyjna nr [...] ) stwierdzono, iż decyzja została wydana z rażącym prawa. Dla prawidłowej obsługi w/w sprawy należało przy użyciu funkcjonalności powierzchni udowodnionej odpowiednio zmniejszyć powierzchnię działek rolnych o powierzchnie przekroczoną i tym samym winna nastąpić redukcja płatności związana z przekroczeniem maksymalnego kwalifikowanego obszaru do płatności. Mając powyższe na uwadze oraz działając zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071, z późn. zm. – dalej k.p.a.), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. decyzją nr [...] z dnia [...] r. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. nr [...] z dnia [...] r. przyznającej płatności J. D. w ramach wsparcia bezpośredniego jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Za rażące naruszenie prawa w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. Nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. uznał fakt nie zastosowania pomniejszenia płatności (sankcji) z racji przekroczenia powierzchni kwalifikowanej. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. rozpatrując ponownie wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 stosując się do zapisów rozporządzenia Rady(WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. zakończył postępowanie wydając w dniu 15.11.2012 r. decyzję nr [...] odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich. Decyzją tą odmówiono przyznania na rok 2009 ze względu na różnicę w wysokości 22,64% pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią ustaloną kwalifikującą się do objęcia jednolitą płatnością obszarową zgodnie z art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.). Zgodnie z tą regulacją, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20% powierzchni stwierdzonej, jednolita płatność obszarowa zostaje odmówiona. Biorąc pod uwagę powyższe, w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), organ I instancji odmówił przyznania uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej. W uzasadnieniu wskazano, iż podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na 2009r. Ustaleń dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno – gospodarczej ( PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej , wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach z obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. W przypadku działki rolnej [...] pierwotnie zadeklarowanej powierzchni[...] ha wykluczono na podstawie dokonanych pomiarów [...] ha . Odnośnie działki rolnej [...] ha wykluczono [...] ha . Odnośnie działki [...] ha wykluczenie wyniosło [...] ha. Odnośnie działki [...] ha wykluczenie wyniosło [...] ha. W dniu [...] r. Strona wniosła do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. odwołanie od tej decyzji. W odwołaniu podniosła iż, w 2009r. pomiary powierzchni ewidencyjno- gospodarczej (PEG) zgadzały się z powierzchniami podanymi we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą prawną decyzji były: - art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008r. Nr 98 poz. 634 ze zm.), - art. 7 ust. 1 oraz art. 19 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr [...] , jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr [...] ; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ wskazał, że rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu, 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin - położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Organ II instancji zwrócił uwagę na fakt, że przedmiotem wniosku o płatności bezpośrednie na rok 2009 i jednocześnie przedmiotem postępowania organu ARiMR winien być stan faktyczny użytkowanych gruntów rolnych objętych wnioskiem - zarówno, co do powierzchni użytkowanej rolniczo, rodzaju uprawy, jak również utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów art. 143b Rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/2003, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE)nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (WEG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. L 270 z 21 października 2003r.) - "obszar użytków rolnych nowego Państwa Członkowskiego objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część wykorzystywanych użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r., niezależnie od tego czy w tym dniu była na nich prowadzona produkcja czy też nie oraz, jeśli jest to właściwe, jest dostosowany zgodnie z obiektywnymi kryteriami określonymi przez to nowe Państwo Członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję" oraz "wykorzystywane użytki rolne oznaczają całkowity obszar obejmujący grunty orne, trwałe użytki zielone, trwałe plantacje, ogródki przydomowe tak jak zostały ustalone przez Komisję dla jej celów statystycznych". Organ wskazał, że ARiMR prowadząc postępowanie w sprawie o przyznanie płatności - weryfikuje spełnienie warunków, umożliwiających ich uzyskanie. Stwierdzenie w trakcie postępowania nieprawidłowości, w zakresie rodzaju uprawy, wielkości powierzchni, kultury rolnej, stanu i prawa posiadania - skutkuje wykluczeniem powierzchni obarczonych błędem, co niewątpliwie wpływa na wielkość pozytywnie zweryfikowanej powierzchni i wysokość płatności. Organ zaznaczył, że od roku 2009 zmieniły się zasady przeprowadzania kontroli administracyjnej dla spraw wniosków o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Dostępne w momencie wizualizacji w ZSZiK dane graficzne, w tym ortofotomapy ARiMR winna bezwzględnie wykorzystywać w procesie obsługi i postępowania wyjaśniającego po kontroli administracji oraz wyniki kontroli na miejscu, jeśli w danym przypadku miały miejsce. Organ wskazał, ustalenie, czy dane grunty kwalifikują się do objęcia systemem jednolitej płatności obszarowej zgodnie z art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, następuje w wyniku przeprowadzonej zgodnie z treścią art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 kontroli na miejscu bądź kontroli administracyjnej na podstawie analizy i pomiaru powierzchni uprawnionej do płatności i wynikającej z zaimplementowanych do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ortofotomap, które zawierają między innymi granice poszczególnych działek ewidencyjnych oraz wyznaczoną na tej podstawie maksymalną powierzchnię kwalifikowaną do płatności. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004r., str. 18, zpóźn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 t. 44, str. 243, z późn. zm.) należy przeprowadzać kontrole administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami referencyjnymi w systemie LPIS i kwalifikacji powierzchni do przyznania płatności, natomiast zgodnie z art. 50 ust. 3 tego Rozporządzenia - w przypadku, gdy obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczenia pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw. Organ zaznaczył, że do wyliczenia powierzchni uprawnionej do płatności stosowana jest wyłącznie powierzchnia PEG (powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza), której wartość jest ustalana na podstawie ortofotomapy, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie Pana J. D. gdzie z wnioskowanej do płatności JPO oraz powierzchni [...] ha zatwierdzono pozytywnie [...] ha. Organ wskazał, że kontrola administracyjna wykazała, następujące różnice: - działka rolna [...] - JPO TUZ - (działka ewidencyjna nr [...] ) powierzchnia deklarowana [...] ha, powierzchni stwierdzona 0,36 ha; - działka rolna [...] - JPO - (działka ewidencyjna nr [...] ) powierzchnia deklarowana [...] ha, powierzchni stwierdzona [...] ha; - działka rolna [...] - JPO TUZ - (działka ewidencyjna nr [...] ) powierzchnia deklarowana [...] ha, powierzchni stwierdzona [...] ha - działka rolna [...] - JPO TUZ - (działka ewidencyjna nr [...] ) powierzchnia deklarowanej [...] ha, powierzchni stwierdzona [...] ha. Organ wyjaśnił, że ustalenia powyższych nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta oraz materiał graficzny czyli mapę, która zawiera w tle fotograficzny obraz powierzchni ziemi uzyskany ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych. Powierzchnia stwierdzona została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady(WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16). Organ podniósł, że art. 7 ust 1 Ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wskazuje, że jednolita płatność obszarowa przysługuje rolnikowi na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, które są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy. Wyjaśnił też, że grunty rolne oznaczają grunty, o których mowa w art. 143b ust. 4 akapit drugi rozporządzenia nr [...] : użytki rolne obejmujące grunty orne, trwałe użytki zielone (trwałe łąki i trwałe pastwiska), plantacje wieloletnie - w tym sady, ogródki przydomowe. Ubiegając się o płatności do gruntów rolnych wnioskodawcy, zdaniem organu, zobowiązani są do zachowania szczególnej staranności przy określeniu powierzchni użytkowanej rolniczo oraz rodzaju upraw. W odniesieniu do odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009, organ odwoławczy wyjaśnił, iż wynika ona z faktu niezgodności powierzchni deklarowanej z powierzchnią pozytywnie zweryfikowaną w toku postępowania (podczas kontroli administracyjnej). Stwierdzenie nieprawidłowości przez organ ARiMR w zakresie deklarowanych danych wniosku na tym etapie postępowania, tj. podczas kontroli administracyjnej - skutkuje wykluczeniem zawyżonej powierzchni, a płatność wyliczana jest zgodnie z zasadami, o których mowa w poniżej przytoczonych przepisach prawa. Organ wyjaśnił także, że w sprawach dotyczących przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stosuje się przepisy prawa wspólnotowego oraz krajowego, które regulują zasady przeprowadzania kontroli gospodarstw rolnych, co do których wystąpiono o przyznanie płatności, zasady ustalania podstaw obliczania płatności, jak również zasady obliczania obniżek i wyłączeń w przypadku stwierdzenia uchybień we wnioskach będących podstawą przyznania płatności na rok 2009. Organ wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.) jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20% powierzchni stwierdzonej, jednolita płatność obszarowa została odmówiona. Biorąc pod uwagę powyższe, w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.) odmawia się przyznania uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej. Organ wskazał następujące wyliczenia różnicy w powierzchni zadeklarowanej (kwalifikowanej) do JPO: [...] ha, a powierzchni stwierdzonej: [...] ha [...] ha – [...] ha = [...] ha (stwierdzona różnica) [...] ha / [...] ha = 36,7% (stwierdzona % różnica) i w związku z przekroczeniem 20% różnicy odmówił przyznania płatności JPO Organ odwoławczy zaznaczył, że rolnik składając wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych w sekcji XI "OŚWIADCZENIA I ZOBOWIĄZANIA", w punkcie 22 przedmiotowego wniosku czytelnym podpisem potwierdza prawdziwość podanych danych oraz oświadcza, iż znane mu są skutki składania fałszywych oświadczeń wynikające z art. 297 § 1 Kodeksu karnego oraz zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Organ odwoławczy odnosząc się do złożonego przez Stronę odwołania od decyzji [...] z dnia [...] r. w sprawie płatności na rok 2009 stwierdził, że nie zawiera ono żadnych wyjaśnień ani argumentów mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zgadzając się z powyższą decyzją [...] r. J. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c"), tj.: art. 7, art. 107 § 3 kpa poprzez: - niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, - załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, - nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego i nie podanie przyczyn, z powodu których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności. W uzasadnieniu zarzutów skargi strona wskazała, że organ w trakcie kontroli poprzedzającej wydanie decyzji z [...] r. uznał, że powierzchnia działek rolnych stwierdzonych w kontroli administracyjnej wynosiła [...] ha. Natomiast powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku wynosiła [...] ha. Stwierdzając nieważność decyzji organ II instancji stwierdził iż nastąpiło rażące naruszenie prawa poprzez fakt nie zastosowania sankcji, pomniejszenia płatności z racji przekroczenia powierzchni kwalifikowanej. Organ II wskazał, że z powierzchni [...] ha zatwierdzono pozytywnie [...] ha. Strona podkreśliła, że organ wskazał, że do wyliczenia powierzchni uprawnionej do płatności stosowana jest wyłącznie powierzchnia PEG (powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza), której wartość jest ustalana na podstawie ortofotomapy. Oznacza to zdaniem strony, że organ posługując się tymi samymi źródłami dowodowymi doszedł do odmiennego ustalenia stanu faktycznego niż organ I instancji. Strona zarzuciła organowi, że przy wyjaśnianiu rozbieżności organ II instancji zupełnie pominął wyjaśnienia skarżącego, z których wynika, że na rok składania wniosku tj. 2009 r. pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) zgadzały się z powierzchniami podanymi we wniosku na rok 2009 r. Ponadto organ II instancji wskazał, że to ubiegający się o płatności do gruntów rolnych zobowiązani są do szczególnej staranności przy określeniu powierzchni użytkowanej rolniczo oraz rodzaju upraw przy czym organ II instancji zupełnie pominął w swoich rozważaniach przepisy obwiązujące w dacie wydania pierwszej decyzji w sprawie tj. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie z którymi obniżki oraz wykluczenia mogą być stosowane jedynie w przypadku zaniedbania rolnika lub jego celowego działania. W całym postępowaniu organy administracji nie wykazały w sposób jednoznaczny aby rozbieżności pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią zatwierdzoną były następstwem działań skarżącego i aby miał on wolę celowego wprowadzania w błąd organów administracji. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę uznał, że zarzuty podniesione przez stronę w skardze do wykazują okoliczności mogących mieć wpływ na przyjęty przez organ odwoławczy tryb postępowania. Organ powtórzył swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wskazał na przepisy stanowiące podstawę przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w roku 2009. Wskazał, że zasady przyznawania płatności zostały określone w przepisach prawa krajowego, tj. w ustawie z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U.2008, Nr 170, poz. 1051 z późn. zm.), przepisach wykonawczych do tejże ustawy, w tym m.in. w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326), w przepisach wspólnotowych, tj. w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16), rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004r., str. 18 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243 z późn. zm.), rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004, str. 1 z późn. zm.). Organ zaznaczył, że rozporządzenie 1973/2004 uchylone zostało częściowo Rozporządzeniem Komisji Nr 316/2009 z dnia 17 kwietnia 2009r. zmieniającym Rozporządzenie (WE) Nr 1973/2004 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) NR 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i lVa tego rozporządzenia oraz wykorzystywania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. L 2009.100.3): na podstawie art. 2 tego rozporządzenia ma on zastosowanie do wniosków złożonych przed 1 stycznia 2009r., a następnie uchylone Rozporządzeniem (WE) Nr 1121 z dnia 29 października 2009r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009r., str. 27). Organ zaznaczył również, że Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. uchylone zostało Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, z późn. zm.): "Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 traci moc z dniem 1 stycznia 2010r. Jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2010 r. Odesłania do rozporządzenia (WE) nr 796/2004 traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia". Z powyższego wynika zdaniem organu, że do wniosków złożonych przez rolników w kampanii przyznawania płatności na rok 2009 zastosowanie mają nadal przepisy Rozporządzenia 1782/2003, Rozporządzenia (WE) 796/2004 oraz Rozporządzenia (WE) 1973/2004.Organ zauważył, że w kwestii wniosków o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 zastosowanie będą miały również przepisy powołanego powyżej rozporządzenia rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. Podkreślił przy tym, że art. 146 rozporządzenie Rady (WE) Nr 73/2009 uchyla rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. Jednocześnie zgodnie z art. 146 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 "odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dokonywane w niniejszym rozporządzeniu traktowane są jako odniesienia do tego rozporządzenia obowiązującego przed uchyleniem", a odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 "dokonane w innych aktach traktowane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytuje się je z tabelą korelacji zawartą w załączniku XVIII". Organ zwrócił uwagę że zgodnie z art. 3 ust. 1-3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy KPA, chyba, że przepisy stanowią inaczej. Podkreślił również, że jedynie łączne spełnienie przez rolnika wszystkich przesłanek stanowi podstawę do ubiegania się o płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Organ wskazał na przepisy wynikające z art., 14 i 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r., zgodnie z którymi każde Państwo Członkowskie ustanawia zintegrowany system zarządzania i kontroli, zwany następnie "zintegrowanym systemem", który obejmuje m.in. system identyfikacji działek rolnych. Zauważył, że stosownie do treści art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, system identyfikacji działek rolnych stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna (...) co zapewni jednolitą identyfikację każdej działki referencyjnej. Zdaniem organu, uwzględniając brzmienie art. 2 pkt 26 ww. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 działka referencyjna oznacza obszar ustalony geograficznie zachowujący unikalną identyfikację zarejestrowaną w GIS w systemie identyfikacyjnym Państwa Członkowskiego, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, zmienionym następnie przez rozporządzenie Rady (WE) Ne 73/2009. Organ wskazał że zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność, co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Powyższe oznacza według organu, że działkę referencyjną stanowi działka ewidencyjna tj. jednostka powierzchniowa podziału kraju dla celów ewidencji gruntów i budynków. Organ wskazał również na przepisy wynikające z treści art. 19 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, zgodnie z którym państwo członkowskie (...) rozprowadza wydrukowane uprzednio formularze w oparciu o obszary określone w poprzednim roku oraz dostarcza materiały graficzne wskazujące położenia takich obszarów (...). Wyjaśnił także, że zgodnie z art. 25 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, że rolnik składa wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na formularzach opracowanych i udostępnionych przez Agencję. Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, rolnik składając wniosek poprawia wstępnie zadrukowany formularz, jeżeli należy wprowadzić poprawki lub jeżeli jakakolwiek inna informacja podana na formularzu jest błędna. Jeżeli poprawki dotyczą powierzchni działki referencyjnej, rolnik podaje aktualną powierzchnię każdej z odnośnych działek rolnych, a w stosownych przypadkach wskazuje nowy obrys działki referencyjnej. W oparciu o powyższe organ stwierdził, iż rolnik otrzymując wstępnie wypełniony formularz wniosku ma obowiązek dokonać zmian danych na tym formularzu w przypadku kiedy stwierdzi, iż wyznaczony maksymalny kwalifikowany obszar w ramach po szczególnych działek ewidencyjnych nie znajduje potwierdzenia w oparciu o aktualny stan faktyczny. Organ zauważył również, iż ustalenie czy dane grunty kwalifikują się do objęcia płatnościami w ramach systemów wsparcia bezpośredniego następuje w wyniku przeprowadzonej zgodnie z art. 24 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 kontroli administracyjnej, która stosownie do treści art. 24 ust. lit. C dotyczy zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku, a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych. Weryfikuje kwalifikacje do pomocy określonych terenów, polegającej porównaniu danych dotyczących poszczególnych działek rolnych zawartych we wniosku z danymi znajdującymi się w systemie identyfikacji działek rolnych, w tym powierzchni działek rolnych z wniosku z zapisaną w systemie identyfikacji działek rolnych maksymalną powierzchnią kwalifikowaną do płatności na poszczególnych działach ewidencyjnych, na których znajdują się deklarowane działki rolne. Dodał też, że zgodnie z ww. przepisem płatności przysługują do powierzchni nie większej niż wyznaczony maksymalny kwalifikowany obszar. Zaznaczył, że na potrzeby systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie każdej działki referencyjnej ustala się maksymalny kwalifikowany obszar. Ten maksymalny kwalifikowany obszar określony w systemie identyfikacji działek rolnych dla danej działki ewidencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, obejmując m.in. grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe. Ponadto podkreślił, że definicja gruntów rolnych kwalifikujących się do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego określona w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, na podstawie której wyznaczana jest powierzchnia maksymalnego kwalifikowanego obszaru różni się od definicji użytków rolnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454, z późn. zm.), na podstawie której określane są powierzchnie użytków rolnych w ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Zatem zdaniem organu powierzchnie użytków rolnych określone dla danej działki ewidencyjnej w systemie EGiB nie są tożsame z powierzchnią maksymalnego kwalifikowanego obszaru i tym samym nie mogą stanowić powierzchni, do której przyznawana jest jednolita płatność obszarowa. Organ podkreślił, iż od roku 2009 zmieniły się zasady przeprowadzania kontroli administracyjnej dla spraw wniosków o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Do wyliczenia powierzchni uprawnionej do płatności stosowana jest wyłącznie powierzchnia PEG, której wartość jest ustalana na podstawie ortofotomapy. W każdym przypadku pojawienia się w trakcie kontroli powierzchni, jakichkolwiek wątpliwości, każdorazowo przeprowadzana jest wizualizacja działek i dokonuje się pomiarów powierzchni. Organ wyjaśnił, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Przepisy art. 3 ust. 2 i 3 ww. ustawy wprowadzają w postępowaniach w sprawach dotyczących przyznania płatności regulacje odmienne od przepisów k.p.a. Organ wskazał, że stosownie do ust. 2 w postępowaniach tych organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zgodnie zaś z ust. 3 strony oraz inne osoby w nich uczestniczące, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stąd zdaniem organu w przeciwieństwie do zasad określonych w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w sprawach dotyczących przyznania płatności organ nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności, a to posiadacz gruntów ma przedstawić wszystkie dowody niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Na potwierdzenie tego poglądu organ wskazał (por. Komentarz do art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, [w:] J. Bieluk, D. Łobos-Kotowska, Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Komentarz, Oficyna, 2008). Powyższe zdaniem organu oznacza, że to po stronie wnioskodawcy istnieje powinność udowodnienia, iż faktycznie użytkował powierzchnie wykazane do przyznania płatności. Zdaniem organu skarżący nie przedstawił dowodów na potwierdzenie powyższego, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdził prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Organ dodał także, ze płatności mogą być przyznawane rolnikom, spełniającym warunki ściśle określone przez prawo. Wszelkie odstępstwa, zarówno na korzyść jak i niekorzyść producenta rolnego, stanowią rażące naruszenie prawa. Mając powyższe na uwadze organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Ocenę legalności zaskarżonej decyzji poprzedzić należy wskazaniem, iż jej podstawy prawne stanowiły m.in. przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz.1164 ), określające m.in. zasady i tryb przyznawania rolnikom jednolitej płatności obszarowej ( art. 7 ust. 1 ,art. 19 ust. 3 i 4 ). Należy też zauważyć, że stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267) chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Wskazania wymaga również, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach, w postępowaniu w sprawach dotyczących m.in. płatności bezpośredniej i płatności uzupełniającej organ administracji publicznej: stoi na straży praworządności (pkt 1); jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (pkt 2); udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (pkt 3); zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kpa nie stosuje się (pkt 4). Jak zaś wynika z art. 3 ust. 3, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stosownie do powyższego, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, wszczętej wnioskiem skarżącego z dnia [...] r. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009r. powinno być dokonane z zastosowaniem przepisów Kpa przy uwzględnieniu zmian, które wynikają z przywołanych art. 3 ust. 2 i ust. 3 ustawy o płatnościach. Postępowanie dowodowe prowadzone na potrzeby ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( także przez organ odwoławczy), mające postać uproszczoną tj. ograniczoną w stosunku do reguł ogólnych Kpa, a sprowadzające się do obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (z uwagi na treść ww. art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach), powinno zatem prowadzić do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą oraz wyczerpującego rozpatrzenia w tym celu całego pozostającego w dyspozycji organu materiału dowodowego oraz dokonania jego oceny na przepisów prawa materialnego. Dopiero zatem po tak przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, organ administracyjny winien dokonać oceny zebranych w sprawie dowodów, opierając się na przekonywujących podstawach i dając temu wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji, stosownie do wymogów stawianych przez art. 107 § 3 Kpa, stanowiącym jej integralną część i mającym na celu wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji powinno więc znaleźć się pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, tak aby strona postępowania była zapoznana i przekonana co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego oraz co do zasadności podjętego nią rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie organy wydając decyzję nie zrealizowały w dostateczny sposób wskazanych wymogów. Organy dopuściły się bowiem naruszenia zasady praworządności ponadto sporządziły uzasadnienia nie odpowiadające wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Jak trafnie wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 1 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 709/10; LEX nr 759395, "Obowiązek strzeżenia praworządności a następnie wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oznacza, że ten materiał dowodowy musi pozwalać na wyjaśnienie wszystkich wątpliwości w sprawie, a w szczególności na wyczerpujące odniesienie się do zarzutów i twierdzeń strony." Kluczowym problemem w sprawie stanowiącym źródło sporu pomiędzy skarżącym a organem jest kwestia różnicy pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowaną we wniosku o płatności bezpośrednie i uzupełniające na rok 2009, a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli. Te bowiem różnice skutkowały ostatecznie wydaniem decyzji z dnia 22.03.2013r o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009r. Dla oceny legalności spornej decyzji koniecznym jest przypomnienie jak i w oparciu o jakie dowody wyglądało procedowanie przez organy w sprawie z wniosku strony o przyznanie płatności za 2009r. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji wydał w dniu [...] r decyzję nr [...] , gdzie przyznał płatności na 2009r w kwocie [...] zł; w tym jednolitą płatność obszarową (kwota [...] zł) uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych ( kwota [...] zł), uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin uprawianych na trwałych użytkach zielonych ( Kwota [...] zł). W uzasadnieniu wskazał, iż powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na 2009r. wynosiła [...] ha podczas, gdy powierzchnia działek rolnych stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej wynosiła [...] ha. Organ wskazał przy tym, iż ustaleń faktycznych dokonał w oparciu o system informacji geograficznej o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z 19 stycznia 2009r ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 9 Dz. Urz. WE L 30z 31.01.2009r ). W tej decyzji organ wskazał , iż ustaleń powyższych nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno gospodarczej odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMIR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. W przypadku działki rolnej [...] z zadeklarowanej pow. [...] ha wykluczono [...] ha. Odnośnie działki [...] [...] ha wykluczono [...] ha. W zakresie działki [...] ha wykluczono [...] ha. W dniu [...]r . wydano kolejną decyzję nr [...], którą stwierdzono nieważność w/w decyzji z [...]r., za rażące naruszenie prawa uznając fakt nie zastosowania pomniejszenia płatności (sankcji) z racji przekroczenia powierzchni kwalifikowanej. W dniu [...]r wydano decyzję nr [...] którą odmówiono przyznania płatności bezpośrednich i uzupełniających. Podobnie jak w decyzji z [...]r powołano się na ustalenia faktyczne wynikające z kontroli administracyjnej w wyniku której stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana. I tu też wskazano, iż ustaleń faktycznych dokonano w oparciu o system informacji geograficznej o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z 19 stycznia 2009r ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 9 Dz. Urz. WE L 30z 31.01.2009r ). W tej decyzji organ wskazał, iż ustaleń powyższych nieprawidłowości dokonano także w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno gospodarczej odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej , wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMIR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. W przypadku działki rolnej B z zadeklarowanej pierwotnie pow. 0,38 ha wykluczono [...] ha. Odnośnie działki [...] ha wykluczono [...] ha. W zakresie działki [...]ha wykluczono [...] ha. W zakresie działki [...] ha wykluczono [...] ha. W tej też decyzji stwierdzono, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną ( 4,28 ha ), a stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej ( [...] ha) wynosi 22,64 %. Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z [...] r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z [...]r . W decyzji tej stwierdzono, iż przy powierzchni zadeklarowanej do JPO [....] ha powierzchnia stwierdzona to [...] ha, a różnica stwierdzona to 36,7 %. Wskazano także na wynik kontroli administracyjnej gdzie w odniesieniu do działki [...] ( działka ewidencyjna nr [...] ) przy powierzchni deklarowanej [...] ha powierzchnia stwierdzona to [...] ha . Podobnie także powołano się na wyniki co do powierzchni stwierdzonej iż zostały one ustalone w oparciu o system informacji geograficznej z art. 17 rozporządzenia rady ( WE ) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. Oceniając sporną decyzję w aspekcie istniejących w aktach administracyjnych dowodów w tym i opisanych powyżej decyzji zdaniem Sądu organy nie zgromadziły materiału dowodowego, który by potwierdzał prawidłowość ustaleń faktycznych wynikających z zaskarżonej decyzji. Za taki materiał dowodowy nie można uznać bowiem pisma ARiMIR z [...] r nr [...] , w którym ustalono, iż dla działek J. D. powierzchnia ewidencyjno gospodarcza wynosi dla działek ewidencyjnych [...] (działka oznaczona jako [...]) [...] ha; a pow. granic odniesienia działki referencyjnej POW) jest równa powierzchni działki ewidencyjnej z EGiB, dla działki [...] ha; powierzchnia granic odniesienia działki referencyjne (POW) jest równa powierzchni działki ewidencyjnej z EGiB. Dowód ten zaś jest jedynym jaki jest zawarty w aktach administracyjnych pomijając wniosek strony o przyznanie płatności wraz załącznikami. Zauważyć przy tym należy, iż pismo to sporządzone zostało na skutek odwołania, gdzie pismem z [...] r. organ zawnioskował o ocenę poprawności wyznaczonej powierzchni ewidencyjno gospodarczej PEG) dla działek J. D. . W odwołaniu bowiem strona zaakcentowała, iż nie jest dla niej jasnym z jakich przyczyn, gdy w 2009r. wydana została decyzja dotycząca wniosku o przyznanie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za 2009r., w której w zasadzie stwierdzono iż pomiary (PEG) powierzchni ewidencyjno gospodarczej zgadzały się z powierzchnią zadeklarowaną obecnie wydano decyzję o odmowie przyznania płatności. W aktach administracyjnych brak jest oprócz w/w dokumentów jakichkolwiek innych dowodów jak np. ortofotomap zawierających granice poszczególnych działek ewidencyjnych, zdjęć obszarów zajmowanych przez działki rolne producenta w oparciu o które organy wydawały decyzje administracyjne w datach odpowiednio: [...] r . w oparciu o które dokonywano wykluczeń powierzchniowych dotyczących poszczególne działki. Ma to znaczenie z tej także przyczyny, iż istnieją różnice pomiędzy powierzchnia zadeklarowaną przez producenta, a stwierdzoną przez organy w poszczególnych decyzjach. I tak w decyzji z [...] wskazano na różnicę- 36,7 %, a w decyzji z [...] r. na różnicę - 22,64 %. Wskazana ocena stanu faktycznego organów obu instancji wymyka się spod kontroli Sądu w sytuacji, gdy w aktach brak dowodów ocenę organów potwierdzającą. W konsekwencji istniejące braki dowodowe, gdy strona w odwołaniu i w skardze w sposób wyraźny wskazywała, iż pomiary powierzchni ewidencyjno gospodarczej w 2009r. przez nią deklarowane były uznane przez organy za prawidłowe, wadliwość uzasadnienia decyzji organów obu instancji gdzie nie wskazano dowodów, na podstawie których oparto decyzje a powołanie się jedynie w sposób ogólny na system informacji geograficznej nie poparte żadnym z dowodów z art. 17 rozporządzenia Rady ( WE) nr 73 /2009 z 19 stycznia 2009r., powodują konieczność uchylenia spornej decyzji. Uchybienia te niewątpliwie mogły mieć wpływ na wynik sprawy, dotyczą bowiem kwestii kluczowych dla jej rozstrzygnięcia. Istnieje zatem podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Uchylenie zaskarżonej decyzji oznacza konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy , z uwzględnieniem uwag Sądu.