III SA/Gl 1171/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. (K.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W piśmie z [...] r. skarżąca, powołując się na wysokość określonego przez organ celny zobowiązania w podatku akcyzowym, które za okres od marca 2009 r. do czerwca 2010 r. wynosi [...] zł, domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że od [...] r. nie prowadzi działalności gospodarczej. Jej jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie [...] zł brutto, tj. ok. [...]zł netto, jako że spłaca zaciągniętą u pracodawcy pożyczkę rzędu [...] zł. Aktualnie mieszka w domu należącym do córki, gdyż nie posiada żadnych składników majątku, a z mężem podpisała rozdzielność majątkową. Ponadto stan jej zdrowia wymaga stałego leczenia, a na zakup leków wydatkuje ok. 250,00 zł miesięcznie. Pozostałą część wynagrodzenia przeznacza na bieżące utrzymanie. Tymczasem [...] r. organ wystosował do niej upomnienie wzywające do uregulowania należności w kwocie [...] zł (vide: dokumenty dołączone do wniosku). Ponieważ nie jest w stanie powyższego spłacić, przymusowe ściągnięcie tejże kwoty przyczyni się do jej ubóstwa, albowiem pozbawi ją jedynego źródła dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, tzn. jest odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przy czym obowiązek wykazania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie powyższe sprowadzało się do zobrazowania sytuacji rodzinnej i finansowej skarżącej, którą potwierdzono dołączonymi do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych dokumentami źródłowymi. Z ich treści ustalono, że skarżąca rzeczywiście nie posiada żadnego majątku, a jej dochody z wynagrodzenia za pracę, wystarczają jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. To oznacza, że rzeczywistym skutkiem prowadzonej przez organ egzekucji będzie pomniejszenie i tak niewielkiego już dochodu, który stanowi jedyne źródło jej utrzymania, jako że z mężem żyje w faktycznej separacji, a dochody córki za [...] r. wynosiły [...]zł. W tym kontekście złożony wniosek zasługiwał na uwzględnienie, albowiem ewentualny, późniejszy zwrot świadczenia może nie naprawić szkody, która zaistnieje w wyniku pozostawania przez dłuższy czas w niedostatku z uwagi na znaczną kwotę podlegającą wyegzekwowaniu. Dlatego też należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Powyższe stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Nie powoduje jednak anulowania zobowiązania, które w dalszym ciągu istnieje i może zostać wyegzekwowane w późniejszym terminie. Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy celne przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 61 § 3, § 5 i § 6 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.