III SA/Gl 1175/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 2 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Na rozprawie z dnia 4 listopada 2013 r. na którą za stronę skarżącą nikt się nie stawił, Sąd wydał postanowienie o odroczeniu rozprawy z terminem z urzędu w związku z wezwaniem Dyrektora Izby Celnej w K. do złożenia wyjaśnień w sprawie. Wnioskiem z dnia [...] r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr poz. 270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Termin do sporządzenia uzasadnienia wyroku na żądanie biegnie od dnia zgłoszenia wniosku, którego wniesienie winno nastąpić w ciągu 7 dni po ogłoszeniu wyroku. Z przepisów tych wynika, że aby wniosek o uzasadnienie wyroku mógł odnieść skutek w sprawie musi zapaść wyrok, czyli musi być ogłoszony, w przypadku rozprawy lub podpisany, gdy jest wydawany na posiedzeniu niejawnym. Zatem skoro wniosek strony skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony jeszcze przed dniem ogłoszenia przez Sąd wyroku, czyli jako przedwczesny, to należało odmówić jego uwzględnienia. W doktrynie wyrażono pogląd, że powodem wydania postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku będzie złożenie wniosku o jego sporządzenie po upływie terminu określonego w art. 141 § 2 lub jeszcze przed wydaniem wyroku (vide: J. Drachal, Orzeczenia sądowe..., s. 60, 61). Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowić jak w sentencji.