III SA/Gl 1178/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-08-31
Skład orzekający: Magdalena Jankiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy tymczasowe aresztowanie i związane z nim problemy psychiczne mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Dokumentacja medyczna dotyczyła okresu po złożeniu skargi i nie wykazała, że stan zdrowia uniemożliwiał złożenie skargi w terminie, zwłaszcza że skarżący zgłosił się do specjalistów dopiero po upływie terminu.Stan faktyczny
Skarżący J. N. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku VAT, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminu podał tymczasowe aresztowanie, które miało wpłynąć negatywnie na jego stan psychiczny i zdrowotny. Skarżący opuścił areszt, ale twierdził, że jego stan zdrowia nadal uniemożliwiał mu podjęcie racjonalnych działań. Dołączył dokumentację medyczną od psychologa i psychiatry, jednakże wizyty te odbyły się już po złożeniu skargi.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W dniu [...] r. J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług. Za skargą skarżący nadesłał wniosek z tej samej daty o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzja została doręczona skutecznie [...]r. pod adres wskazany w pełnomocnictwie. W tym okresie był tymczasowo aresztowany. Pozbawienie wolności było dla skarżącego doświadczeniem szokującym, które odbiło się na jego zdrowiu psychicznym i stabilności emocjonalnej. Areszt śledczy w K. opuścił dnia [...]r., ale stan zdrowia nadal nie pozwalał mu podejmować racjonalnych czynności. Od [...]r. podjął działania pozwalające na realizację zadań zmierzających do zabezpieczenia interesów jego oraz jego rodziny.
Skarżący do wniosku dołączył świadectwo zwolnienia z Aresztu Śledczego w K. z [...]r.
Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył zaświadczenie psychologa z [...] r. (jedna strona), oraz pismo ze Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej lekarza psychiatry z [...]r. (jedna strona).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 tekst jedn. ze zm.) dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Przechodząc do rozpatrzenia istnienia w sprawie niniejszej ustawowych przesłanek przywrócenia terminu wyjaśnić należy, że o braku winy strony w uchybieniu terminu, można mówić jedynie w sytuacji, gdy istniały przeszkody nie do przezwyciężenia tj. takie, których skarżący przy zachowaniu należytej staranności i dołożeniu maksymalnego w danych warunkach wysiłku nie mógł usunąć. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga, więc uprawdopodobnienia braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy. Wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, iż mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym (por. wyrok NSA z 21 grudnia 2006 r. sygn. akt I FSK 374/06, lex nr 262725).
Oceniając w tym kontekście wniosek skarżącego należy stwierdzić, że nie wykazał on istnienia okoliczności wskazujących na brak jego winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia skargi do sądu.
Z przedłożonych przez skarżącego dokumentów od psychologa i lekarza psychiatry wynika, że na leczenie skarżący zgłosił się w czerwcu 2015 r., to znaczy już po złożeniu skargi do Sądu. Z treści przedłożonych pism wynika jedynie dla Sądu, że skarżący stawił się u lekarza psychiatry [...]r. a u psychologa [...]r., to znaczy po okresie, w którym jak oświadczył we wniosku o przywrócenie terminu nie był w stanie złożyć skargi do Sądu. Psychiatra stwierdził u skarżącego w czerwcu 2015 r. reakcję depresyjną, a z psycholog po rozmowie zalecił klientowi konsultację psychiatryczną.
Specjaliści, do których udał się skarżący opisali jedynie relację skarżącego z okresu poprzedzającego wizytę. Skarżący opisywał szczegółowo swoje problemy emocjonalne i zdrowotne.
Skarżący nie przedłożył żadnej dokumentacji z okresu poprzedzającego złożenie skargi, zawierającej diagnozę lekarska, z której wynikałaby przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi. Specjaliści opisywali jedynie stan skarżącego w dniu wizyty.
Z dokumentów tych nie wynika jednakże, że okresie pomiędzy opuszczeniem Areszty Śledczego w K. [...]r. a [...]r. stan zdrowia skarżącego nie pozwalał na złożenie skargi do Sądu.
Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 2 wyżej powołanej ustawy, należało odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło