III SA/Gl 1184/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na pismo Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. J. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na pismo Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) z dnia [...] r. r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Zaskarżonym pismem organ poinformował skarżącą, że obowiązujące przepisy nie dają podstaw do umorzenia zasądzonych wyrokiem Sądu Apelacyjnego na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem powszechnym. W uzasadnieniu skargi skarżącą wskazała, że przez wzgląd na zły stan zdrowia nie posiada dostatecznych środków na spłatę zadłużenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że Sąd Apelacyjny w K. zasądził od skarżącej na rzecz organu kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Skarżąca nie uregulowała powyższych kosztów, natomiast w odpowiedzi na wezwanie organu do zapłaty należności kierowała wnioski o umorzenie przedmiotowych należności. Jak podkreślił organ, skarga wnioskodawczyni dotyczy wyłącznie umorzenia wyżej wskazanych kosztów zastępstwa procesowego, a więc nie jest objęta kontrolą działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej powoływanej jako p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem rozpatrywanej sprawy są należności zasądzone od skarżącej na rzecz organu przez sąd powszechny tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Wyjaśnić należy, że okoliczność, iż konkretne działanie podejmuje organ administracji publicznej (w niniejszej sprawie Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) nie przesądza jeszcze o właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na jego działanie. Kontroli sądu administracyjnego została bowiem poddana wyłącznie działalność organów administracji publicznej realizowana w ramach tzw. władztwa administracyjnego, do której nie można jednak zaliczyć działalności organu polegającej na informowaniu skarżącej o braku możliwości umorzenia zasądzonych wyrokiem sądu powszechnego kosztów zastępstwa procesowego. Przedmiot rozpatrywanej skargi w całości dotyczy postępowania przed sądem powszechnym, a więc jest również objęty kognicją sądów powszechnych. Sprawa objęta skargą pozostaje zatem poza kognicją sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.