III SA/Gl 1185/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-02-19

Skład orzekający: Barbara Orzepowska-Kyć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony skarżącej?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego zostało wstrzymane, ponieważ strona skarżąca wykazała, że przymusowe ściągnięcie należności doprowadziłoby do jej ubóstwa, pozbawiając jedynego źródła dochodu i powodując trudne do odwrócenia skutki finansowe. Sąd uznał, że sytuacja materialna i zdrowotna skarżącej uzasadnia zastosowanie środka tymczasowego w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Strona skarżąca U.K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą podatku akcyzowego, wskazując na wysokość zobowiązania i swoją trudną sytuację finansową. Skarżąca podkreśliła, że nie prowadzi już działalności gospodarczej, jej jedynym dochodem jest niskie wynagrodzenie, spłaca pożyczkę, nie posiada majątku, a jej stan zdrowia wymaga stałego leczenia i zakupu leków. Obawa przed przymusowym ściągnięciem należności, które doprowadziłoby do ubóstwa, stanowiła podstawę wniosku.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W piśmie z 28 sierpnia 2014 r. skarżąca, powołując się na wysokość określonego przez organ celny zobowiązania w podatku akcyzowym, które za okres od marca 2009 r. do czerwca 2010 r. wynosi [...] zł, domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że od 1 czerwca 2012 r. nie prowadzi działalności gospodarczej. Jej jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie 2.132,00 zł brutto, tj. ok. 1.177,00 zł netto, jako że spłaca zaciągniętą u pracodawcy pożyczkę rzędu 10.000,00 zł. Aktualnie mieszka w domu należącym do córki, gdyż nie posiada żadnych składników majątku, a z mężem podpisała rozdzielność majątkową. Ponadto stan jej zdrowia wymaga stałego leczenia, a na zakup leków wydatkuje ok. 250,00 zł miesięcznie. Pozostałą część wynagrodzenia przeznacza na bieżące utrzymanie. Tymczasem 7 sierpnia 2014 r. organ wystosował do niej upomnienie wzywające do uregulowania należności w kwocie [...] zł (vide: dokumenty dołączone do wniosku). Ponieważ nie jest w stanie powyższego spłacić, przymusowe ściągnięcie tejże kwoty przyczyni się do jej ubóstwa, albowiem pozbawi ją jedynego źródła dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, tzn. jest odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przy czym obowiązek wykazania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie powyższe sprowadzało się do zobrazowania sytuacji rodzinnej i finansowej skarżącej, którą potwierdzono dołączonymi do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych dokumentami źródłowymi. Z ich treści ustalono, że skarżąca rzeczywiście nie posiada żadnego majątku, a jej dochody z wynagrodzenia za pracę, wystarczają jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. To oznacza, że rzeczywistym skutkiem prowadzonej przez organ egzekucji będzie pomniejszenie i tak niewielkiego już dochodu, który stanowi jedyne źródło jej utrzymania, jako że z mężem żyje w faktycznej separacji, a dochody córki za 2013 r. wynosiły 372,99 zł. W tym kontekście złożony wniosek zasługiwał na uwzględnienie, albowiem ewentualny, późniejszy zwrot świadczenia może nie naprawić szkody, która zaistnieje w wyniku pozostawania przez dłuższy czas w niedostatku z uwagi na znaczną kwotę podlegającą wyegzekwowaniu. Dlatego też należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Powyższe stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Nie powoduje jednak anulowania zobowiązania, które w dalszym ciągu istnieje i może zostać wyegzekwowane w późniejszym terminie. Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy celne przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 61 § 3, § 5 i § 6 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło