III SA/Gl 1194/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Specjalista Beata Mahlhofer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. po rozpatrzeniu odwołania S.Z. uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. W jej uzasadnieniu przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. [...] r. (data stempla pocztowego) S. Z. przesłał do Biura Powiatowego ARiMR w M. wniosek o przyznanie płatności na rok 2014. We wniosku zadeklarował 19 działek rolnych o łącznej powierzchni 60,09 ha użytków rolnych. Kontrola kompletności przeprowadzona przez organ wykazała braki formalne wniosku. Mianowicie rolnik nie dostarczył załączników graficznych, na których znalazły się działki ewidencyjne o numerach: nr [...] . Ponadto dla działek rolnych: A, B, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U nie dostarczył załączników graficznych. Natomiast na załącznikach graficznych, które przedłożono nie zaznaczył działek rolnych: A, B, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U. [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie siedmiu dni stwierdzonych braków. [...] r. S. Z. złożył korektę wniosku wraz z brakującymi załącznikami w ilości 20 sztuk. W tej sytuacji organ I instancji powołując się na określony w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 316, s. 65) w związku z w art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 z późn. zm.) termin złożenia kompletnego wniosku pomniejszył naliczoną płatność o 13%. Ta zgodnie z decyzją z dnia [...] r. nr [...] wynosiła [...] zł. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik S. Z. złożył odwołanie do Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. . Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: art. 64 § 2 K.p.a. w zw. z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. oraz art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, iż strona złożyła wniosek o przyznanie płatności po terminie, w sytuacji gdy wniosek został nadany w urzędzie pocztowym 15 maja 2014 r. czyli został zachowany; - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż uzupełnienie przez odwołującego braków formalnych wniosku wskutek wystosowanego przez organ wezwania z dnia 22 maja 2014 r. należy traktować jako złożenie samego wniosku po terminie, w sytuacji gdy w przypadku uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie, za chwilę złożenia samego wniosku przyjmuje się dzień złożenia wniosku a nie moment uzupełnienia jego braków formalnych, - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r., poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy przepis ten nie powinien był być w ogóle przez organ zastosowany, bowiem nie dotyczy on sytuacji uzupełnienia wniosku wskutek wystosowanego przez organ wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku, a odnosi się jedynie do złożenia przez stronę wniosku po terminie, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C., po rozpatrzeniu odwołania S. Z., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W jej uzasadnieniu wskazał, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, że każde podanie już z dniem jego doręczenia organowi administracji publicznej powoduje uruchomienie (wszczęcie) postępowania administracyjnego. Oczywistym jest, że podanie pozbawione wad, tzn. spełniające wszystkie warunki dla określonego podania zarówno te przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego, jak i w przepisach szczególnych, w rozumieniu art. 61 § 1 k.p.a, wszczyna postępowanie. Datą jego wszczęcia jest dzień doręczenia kompletnego żądania (podania, wniosku) organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.). Żądanie (podanie, wniosek) winno spełniać wymagania, o których mowa w art. 63 § 2 K.p.a., tzn. powinno zawierać co najmniej wskazanie strony, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. To jest w § 5.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania “Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.). Podobnie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 39, poz. 215 z późn. zm.) w § 2.2, § 3.1, § 3.2 pkt 2 oraz § 4.1 określa szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać wnioski o przyznanie płatności. W przypadku ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej ONW rolnik, który w roku 2013 złożył wniosek o przyznanie płatności, dołącza do wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 materiały graficzne, na których oznacza położenie działek rolnych deklarowanych do przyznania pomocy finansowej ONW. Załączniki graficzne są obligatoryjnym i integralnym elementem wniosku. Mają one charakter dowodowy gdyż umożliwiają miedzy innymi określenie położenia działki rolnej w ramach działki ewidencyjnej. Tymczasem S. Z. - jak wynikało z akt sprawy - nie załączył do wniosku obligatoryjnych załączników graficznych dotyczącego deklarowanych działek rolnych mimo, iż otrzymał z urzędu kompletny spersonalizowany wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 wraz z integralną jego częścią, a mianowicie materiałem graficznym. Dlatego jego wniosek nie spełniał wymagań formalnych. W tym miejscu organ przywołał art. 18 ust. 1, 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 22 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65) zgodnie z którym płatności obszarowe przyznawane są na wniosek rolnika, który składa się w terminie od 15 marca do 15 maja. Termin ten nie podlega przywróceniu. Może natomiast zostać przekroczony o 25 dni kalendarzowych zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Wówczas za każdy dzień roboczy opóźnienia stosowana jest redukcja w wysokości 1% kwoty płatności. To oznacza, zdaniem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. , że prawidłowo organ pierwszej instancji mając na uwadze dzień złożenia kompletnego wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 przyjął 13 dniowe opóźnienie licząc je do 9 czerwca 2014 r. i zgodnie z art. 23 ust. 1 akapit 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. zastosował 13 % sankcję. Nie zgodził się również z naruszeniem przez organ pierwszej instancji przepisów prawa procesowego, tj. art. 64 § 2 K.p.a. w zw. z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., albowiem złożony przez producenta wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 nie czynił zadość wymaganiom ustalonym w zapisach Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania “Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.). Mając na uwadze powyższe za zasadne uznał wezwanie rolnika do uzupełnienia braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. Złożona korekta wniosku oznaczała jednak, że termin powinien być liczony od daty wniesienia pisma uzupełniającego braki. Korekta wniosku w tym wypełniony materiał graficzny stanowią o dacie wszczęcia postępowania albowiem wszczęcie postępowania administracyjnego może spowodować tylko żądanie strony niedotknięte brakami formalnymi (tak komentarz do KPA 11 wydanie, B.A./J.B. str. 292 pkt. 13). Tym bardziej, że załączniki graficzne są obligatoryjnym i integralnym elementem wniosku o charakterze dowodowym. Dlatego też prawidłowo - zdaniem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego AriMR, organ I instancji przyjął, że wszczęcie postępowania administracyjnego na żądanie strony miało miejsce w dniu 3 czerwca 2014 r., tj. w dacie złożenia kompletnego wniosku. Z uwagi jednak na to, że wsparcie finansowe ONW zostało przyznane stronie do powierzchni stwierdzonej podczas kontroli administracyjnej, tj. 59,76ha. A pomniejszenie powierzchni deklarowanej wyniosło 0,33 ha i wynikało z dokonanych pomiarów powierzchni ewidencyjno-gospodarczych, wykonanych na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta, zgodnie z art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE z 2009 r. L 30, str. 16). Organ odwoławczy stwierdził, że nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Dostępne w momencie wizualizacji w ZSZiK dane graficzne, w tym ortofotomapy, ARiMR winna bezwzględnie wykorzystywać w procesie obsługi i postępowania wyjaśniającego, po kontroli administracyjnej oraz wynikach kontroli na miejscu, jeśli w danym przypadku miały miejsce. Ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) po wykonaniu prac, podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i są gromadzone w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej stanowiącego własność Skarbu Państwa. Ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992", tj. państwowym systemie odniesień przestrzennych stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów, tj. stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Obowiązkiem każdego państwa członkowskiego jest ustanowienie i prowadzenie zintegrowanego systemu administrowania i kontroli obejmującego m.in. system identyfikacji działek rolnych (art. 14 i 15 rozporządzenia nr 73/2009) - ang. LPIS - który jest ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych - w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych. Ten ostatni ma zastosowanie podczas kontroli administracyjnej (art. 17 rozporządzenia 73/2009) przeprowadzanej w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy, która pozwala w szczególności na automatyczne wykrycie nieprawidłowości przy pomocy narzędzi informatycznych. Te kontrole administracyjne dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych. Dlatego też organ odwoławczy dokonując analizy sprawy wystąpił do Kierownika Biura Kontroli na Miejscu - Wydział GiS z prośbą o dokonanie analizy prawidłowości zastosowania powierzchni ewidencyjno-gospodarczych dla deklarowanych we wniosku działek ewidencyjnych, co do których dokonano pomniejszeń. Ponieważ otrzymane wyniki analizy potwierdziły powstałe rozbieżności dla działek ewidencyjnych nr [...] (wartość powierzchni PEG uległa zmianie), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. stwierdził, że wobec ustalenia nowych wartości powierzchni PEG dla części deklarowanych do płatności działek ewidencyjnych należy dokonać rozstrzygającej ich kwalifikacji w kontekście przyznania pomocy finansowej ONW na rok 2014. Wskazał, że ustalenie ostatecznych powierzchni PEG dla działek referencyjnych należy do organu I instancji, tj. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. . Powyższe wynika z art. 15 K.p.a., którego naruszenie stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Wobec powyższego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: - art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów administracji; - art. 9 K.p.a. poprzez nieinformowanie skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków; - art. 11 K.p.a. poprzez naruszenie zasady przekonywania; - art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, że strona złożyła wniosek o przyznanie płatności po terminie w sytuacji, gdy wniosek został nadany w urzędzie poczty 15 maja 2014 r., a zgodnie z powołanym przepisem - termin uważa się za zachowany-jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe; - art. 64 § 2 K.p.a. w zw. z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, a które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na przyjęciu, iż w przypadku uzupełnienia braków formalnych wniosku/podania za datę złożenia samego podania przyjmuje się dzień uzupełnienia wniosku/podania nie zaś datę pierwotnego jego złożenia; 2) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż uzupełnienie przez skarżącego braków formalnych wniosku wskutek wystosowanego przez organ wezwania z dnia 22 maja 2014 r. należy traktować jako złożenie samego wniosku po terminie, w sytuacji gdy w przypadku uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie za chwilę złożenia samego wniosku przyjmuje się dzień złożenia wniosku, a nie moment uzupełnienia jego braków formalnych; 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy przepis ten nie powinien być w ogóle przez organ zastosowany bowiem nie dotyczy on sytuacji uzupełnienia wniosku wskutek wystosowanego przez organ wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku, a odnosi się jedynie do złożenia przez stronę wniosku po terminie, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Dodatkowo pełnomocnik strony wskazał na interes prawny w zaskarżeniu decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji. Ta bowiem jak wskazano została wyeliminowana z obrotu prawnego z zupełnie innych przyczyn niż te podniesione w odwołaniu. A zatem po określeniu przez organ pierwszej instancji nowych wartości powierzchni PEG dla części deklarowanych do płatności działek ewidencyjnych or-gan ponownie pomniejszy skarżącemu płatność o 13% sankcję z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności po terminie z czym się nie zgadza. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 27 lipca 2015 r. pełnomocnik strony powołując się na wyrok WSA w Kielcach o sygn. I SA/Ke 357/15 podkreślił, że uzupełnienie wniosku w terminie zakreślonym przez organ wywołało skutek od pierwotnej daty złożenia wniosku, a nie jak błędnie przyjęły organy od daty jego uzupełnienia. Tym bardziej, że podobne stanowisko zajął WSA w Gliwicach w wyrokach o sygn. III SA/GI 226/15 i III SA/GI 55/15, które przywołano w piśmie pełnomocnika z dnia 27 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zaskarżona do Sądu została decyzja organu odwoławczego, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną złożenia skargi przez Z.S. jest stwierdze-nie zawarte w uzasadnieniu decyzji odwoławczej, w myśl którego wniosek strony o przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2014 został złożony po terminie, a to uzasadnia pomniejszenie płatności za każdy roboczy dzień opóźnienia o 1% płatności. W tym zakresie organ odwoławczy powołał się na art. 23 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianym w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r.) Organ uznał bowiem, przy bezspornych ustaleniach faktycznych dotyczących daty, w jakiej wniosek powinien być złożony, daty jego nadania i daty uzupełnienia braków formalnych, że zgodnie z tym przepisem momentem złożenia wniosku uzu- pełnionego o braki formalne, stanowiące o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy, jest moment uzupełnienia braków formalnych. Strona skarżąca twierdzi z kolei, powołując się na postanowienia Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 57 § 5 pkt 2 i art. 64 § 2, że nadanie wniosku w przewidzianym terminie w urzędzie pocztowym, a następnie jego uzupełnienie w terminie wskazanym przez organ wzywający do uzupełnienia, stanowi o złożeniu wniosku w terminie. W ocenie Sądu stanowisko organu jest błędne co do wykładni przepisu, ale prawidłowe co do jego zastosowania, co powoduje, że pomimo błędnej wykładni rozstrzygnięcie odpowiada prawu, a skarga podlega oddaleniu. Zdaniem Sądu przepis art. 23 ust. 1 rozporządzenia, w akapicie pierwszym, odnosi się do złożenia wniosku po wyznaczonym terminie, a jako konsekwencję takiego stanu rzeczy przewiduje zmniejszenie kwoty płatności. Natomiast w akapicie drugim tego przepisu mowa jest o zastosowaniu tych konsekwencji również do sytuacji, kiedy opóźnienie dotyczy złożenia dokumentów, umów, oświadczeń, które należy przedłożyć właściwym organom, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. Jest to zatem zrównanie w skutkach dwóch stanów faktycznych, pierwszy polega na złożeniu wniosku po terminie, a drugi na złożeniu wymienionych w nim dokumentów, jako załączników do wniosku, po terminie. Przepis ten nie daje, w ocenie Sądu, podstaw do twierdzenia, że jako datę złożenia wniosku w stanie faktycznym, jaki wystąpił w niniejszej sprawie, przyjmuje się datę uzupełnienia jego braków. Postępowanie w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o takim właśnie tytule, (tekst jednolity w Dz.U z 2012 r., poz. 1164 ze zm.) toczy się zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego z dwoma zastrzeżeniami, o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, a nie stanowią w tym zakresie, i z zastrzeże-niem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej. Co do zasady zatem jest tak, jak twierdzi strona skarżąca, że w kwestiach proceduralnych stosujemy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a zgodnie z przepisami k.p.a., powołanymi zresztą w skardze, za datę złożenia wniosku wszczynającego postępowanie uważa się dzień nadania pisma w polskiej placówce operatora publicznego. Warunek ten został zachowany przez skarżącego. Uzupełnienie pisma (wniosku) na wezwanie organu w wyznaczonym terminie nie zmienia daty jego złożenia. Tylko wówczas, gdy strona uzupełni wniosek po wyznaczonym jej przez organ terminie możliwe jest przyjęcie, że datą złożenia wniosku jest data uzupełnienia jego braków i skutek w postaci pozostawienia go bez rozpoznania. Wynika to wprost z art. 64 § 2 k.p.a. Słusznie zatem strona podnosi, że złożyła wniosek w terminie, ale nie ma racji gdy twierdzi, że wyklucza to zastosowanie art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Ten właśnie przepis stanowi zastrzeżenie wynikające z przepisów Unii Europejskiej, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia jest zatem słuszny, polega na błędnej wykładni tego przepisu, ale, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, naruszenie prawa materialnego może być podstawą uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy miało wpływ na wynik sprawy, w tym przypadku nie miało. Zgodnie z kolei z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c tej ustawy naruszenie przepisów postępowania, innych niż dające podstawy do wznowienia postępowania, stanowi przesłankę uchylenia decyzji jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynika sprawy. I w tym przypadku naruszenie art. 57 § 5 pkt 2 i art. 64 § 2 k.p.a pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy art. 9 k.p.a. Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku zostało wykonane z zachowaniem wymogów z art. 64 § 2 k.p.a. Wskazano w nim dokładnie jakie braki muszą być uzupełnione, skąd wynika konieczność złożenia dokumentów i załączników do wniosku i kreślono właściwy rygor. Naruszenie zasady przekonywania, z uwagi na niewłaściwą wykładnię przepisów, co Sąd omówił, również pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasady zaufania, ponieważ rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę S.Z. zgodnie z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.