III SA/Gl 1213/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej) w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibie w K. (zwana dalej "A" Sp. z o.o.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...]. Strona skarżąca w przedmiotowej skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając swoje żądanie, Strona wskazała, iż w sytuacji, gdy przedmiotowe decyzje musiałyby zostać wykonane będzie zobowiązana do zapłaty kwoty [...] złotych, co może doprowadzić do znacznej szkody na majątku "A" Sp. z o.o. i w istotny sposób wpłynąć na sytuację finansową Strony skarżącej, która w związku z ograniczeniem działalności spowodowanym wejściem w życie ustawy o grach hazardowych oraz wynikłymi z tego postępowaniami, uległa pogorszeniu. "A" Sp. z o.o. wskazując na postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2434/11 stwierdziła, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania należałoby ocenić jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto w piśmie z dnia [...] r. stanowiącym uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej Strona skarżąca podniosła, iż w dniu 19 lipca 2012 r. został wydany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrok w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11, w którym wskazano, iż orzekł już, że przepisy zakazujące prowadzenia gier elektrycznych, elektromechanicznych i elektronicznych w jakichkolwiek miejscach publicznych i prywatnych z wyjątkiem kasyn należy uznać za przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 pkt. 11 dyrektywy 98/34 (wyrok z dnia 26 października 2006 r. w sprawie C-65/05 Komisja przeciwko Grecji, Zb.Orz. s. I-10341,pkt61), co zdaniem skarżącej przemawia za wstrzymaniem wykonania obu decyzji objętych wnioskiem Strony zawartym w skardze z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub decyzji, jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli spełnione są przesłanki wyrażone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W przydatku decyzji administracyjnej te przesłanki to zachodzenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle zacytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości stwierdzenie, że zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych, zatem zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej. Rozważając zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji należy podkreślić, iż wstrzymanie jej wykonania nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi, ponadto sąd badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. U podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą lec zarzuty skierowane przeciwko samej decyzji. Zaakcentować trzeba, iż Strona skarżąca, żądając wstrzymania wykonania decyzji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FZ 585/06). Nie wystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku jest zatem jedynie ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 ppsa [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Sąd w przedmiotowej sprawie nie znalazł przesłanek przemawiających za słusznością wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, albowiem wniosek ten został uzasadniony jedynie ogólnikowo, ponadto nie przedłożono żadnych dokumentów dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej Strony. W takiej sytuacji Sąd nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się Strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. W niniejszej sprawie Sąd nie ma możliwości oceny zasadności tego wniosku i nie pozostaje mu nic innego jak tylko oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak na wstępie.