III SA/Gl 1218/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Asesor WSA Krzysztof Targoński, Protokolant st. ref. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi firmy "A" S. A. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga "A" S.A. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzje Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] r. nr [...] ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] [...] r. oraz ustalającą dodatkowe (sankcyjne) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za ten miesiąc. W odpowiedzi na skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z 20 kwietnia 2007r. sygn. akt III SA/Gl 989/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie sadowe w sprawie z uwagi na skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zapytania do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne w sprawie zgodności polskich regulacji dotyczących nakładania na podatnika sankcji w postaci dodatkowe zobowiązania z prawem wspólnotowym. W Wyniku zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 lipca 2007r. uchylił swoje postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministarcyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten przewiduje więc możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania przez Sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed organem administracji publicznej lub przed organem wymiaru sprawiedliwości. Pojęcie zawarte w tym artykule "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jest rozumiane w praktyce orzeczniczej szeroko. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały. Ten kierunek rozumienia przepisu jest zgodny z poglądami doktryny i praktyką orzeczniczą, w oparciu o wykładnię celowościową, która w tym wypadku odpowiada istocie prawa administracyjnego, jakim jest jednolitość orzecznictwa administracyjnego. W orzecznictwie sądowym pojawiły się wątpliwości, co do zasadności ustalenia podatnikowi przez organ podatkowy dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a w szczególności, czy dodatkowe zobowiązanie podatkowe orzekane na tej podstawie jest formą podatku, czy też formą kary pieniężnej. Uznanie, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego ma charakter podatkowy ma istotne znaczenie, gdyż regulacje w zakresie podatków pośrednich podlegają harmonizacji w ramach systemu wspólnotowego (od chwili przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej). Dlatego też rozstrzygnięcie skargi wniesionej do tut. sądu wymaga wyjaśnienia wątpliwości co do wykładni przepisów unijnych przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Wątpliwości jakie pojawiły się w niniejszej sprawie, a dotyczące dodatkowego zobowiązania podatkowego, wyłoniły się również w sprawie rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z 31 lipca 2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne. W świetle obowiązujących przepisów nie ulega wątpliwości, iż orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie w której Sąd skierował pytanie prejudycjalne, jak i w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne. W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić o zawieszeniu postępowania z urzędu.