III SA/Gl 1220/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki Cywilnej A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...], Spółka Cywilna A wniosła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Ponieważ rzeczona skarga została podpisana przez występującego w imieniu wymienionej Spółki R.W., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 30 sierpnia 2006 r. osoba ta została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym W odpowiedzi R.W. w dniu [...] nadesłał pismo procesowe w którym oświadczył, iż nie jest w stanie przedstawić wymaganego pełnomocnictwa albowiem wezwanie z dnia [...], otrzymane w dniu [...] zostało odebrane przez "osobę nie będącą stroną w postępowaniu ani też nie posiadającą stosownego umocowania prawnego". On sam jak i wspólnicy Spółki A przebywali bowiem w tym okresie na urlopie wypoczynkowym poza granicami kraju. Następnie, to jest w dniu [...] wyżej wymieniony złożył dwa pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej Spółki – każde z nich podpisane przez jednego wspólnika. W tym stanie rzeczy Sąd pismem z dnia [...] wezwał wspólników skarżącej – A.G. i I.M. (na adres Spółki) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Równocześnie wspólników skarżącej wezwano do wykazania, że ustanowiony pełnomocnik w osobie R.W. jest pracownikiem Spółki albo radcą prawnym, adwokatem lub doradcą podatkowym. Na dokonanie tej czynności procesowej wyznaczono termin 7 dni, pouczając o rygorze odrzucenia skargi. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przywołane wezwanie doręczone zostało A.G. w dniu [...]. Z kolei przesyłka adresowana do drugiego wspólnika – I.M. została zawrócona przez Urząd Pocztowy w T. z adnotacją "adresat wyprowadził się". W siedmiodniowym terminie, który zakreślony został w tym wezwaniu przedstawiony wyżej brak skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Z unormowania zawartego w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeden z takich wymogów określony został w art. 46 § 1 cytowanej ustawy, który stanowi, że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Godzi się tu odnotować, że stosownie do art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a., pełnomocnikiem procesowym strony będącej osobą prawną lub przedsiębiorcą, w tym – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – nieposiadającym osobowości prawnej, może być adwokat, radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania a także pracownik tej jednostki lub jej organu nadrzędnego. Z mocy przepisów szczególnych w sprawach podatkowych pełnomocnikiem strony może być również doradca podatkowy. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga podpisana została przez pełnomocnika skarżącej Spółki – R.W., który odpowiadając na wezwanie zawarte w piśmie z dnia [...] nadesłał pismo datowane na [...], w którym oświadczył, iż nie jest w stanie przedłożyć stosownego pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie. W piśmie tym nie zawarł jednak wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Następnie, to jest w dniu [...] nadesłał wprawdzie pełnomocnictwa do reprezentowania A S.C., jednak w żaden sposób nie wykazał aby był jedną z osób wskazanych w przywołanym art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. (co również stanowiło przedmiot omawianego wezwania). Wobec powyższego Sąd pismem z dnia [...] zwrócił się do wspólników Spółki A z wezwaniem o podpisanie skargi oraz o wykazanie, że ustanowiony pełnomocnik jest pracownikiem Spółki, albo radcą prawnym, adwokatem lub doradcą podatkowym. Należy tu wyjaśnić, że zakreślony w treści rzeczonego wezwania z dnia [...] siedmiodniowy termin upłynął w dniu [...], to jest siedem dni od daty [...], pod którą nastąpiło doręczenie wezwania A.G. (wezwanie skierowane do drugiego wspólnika – I.M., a wysłane na adres Spółki wróciło z adnotacją "adresat wyprowadził się"). Zgodnie bowiem z art. 865 i 866 Kodeksu cywilnego, każdy wspólnik spółki cywilnej jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki i w braku odmiennej umowy lub uchwały jest umocowany do jej reprezentowania. W rezultacie doręczenie wezwania do rąk jednego ze wspólników było równoznaczne z doręczeniem rzeczonego wezwania spółce. W omawianym terminie braki skargi również nie zostały uzupełnione, co w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowi przesłankę uzasadniającą jej odrzucenie. Skoro zatem żaden ze wspólników Spółki A nie podpisał skargi ani nie wykazał, iż podpisany pod tą skargę R.W. jest w świetle ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony do występowania w charakterze jej pełnomocnika, to należało orzec jak w sentencji, działając na podstawie art.58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. SW