III SA/Gl 1225/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 4 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy odroczenia terminu płatności należności z tytułu opłaty planistycznej rozłożonych na raty postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. S. C. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w C. z [...] nr [...] znak: [...]utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy M. z [...]. nr [...] odmawiającą odroczenia terminu płatności należności z tytułu opłaty planistycznej rozłożonych na raty w kwocie łącznej [...]zł. Pismem z 15 stycznia oraz z 14 marca 2022 r. skarżący złożył wniosek o cofnięcie skargi. W piśmie z 15 stycznia 2022 r. Skarżący poinformował, że uregulował wszystkie swoje zobowiązania wobec Urzędu Miasta M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a., wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem orzeczenia je kończącego, ustanie byt prawny przedmiotu zaskarżenia. Według art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wypełniła się przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż skarżący oświadczył, że cofa skargę. Sąd uznał wspomniane oświadczenie za skuteczne i niepozostające w sprzeczności z prawem. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.