III SA/Gl 1238/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S.; A Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w zakresie wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W treści złożonej w imieniu B. S. skargi (vide: pismo z dnia 18 sierpnia 2016 r.) pełnomocnik procesowy zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, że wyegzekwowanie nałożonej na skarżącego kary pieniężnej doprowadzi do poważnych i nieodwracalnych szkód, albowiem jej wysokość przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi bowiem z bezrobotną żoną (vide: zaświadczenie z PUP). Razem zamieszkują w [...] m2 mieszkaniu zakładowym. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje nie tylko żona, ale również studiujący w O. syn, podczas gdy z wykonywanej pracy w B skarżący otrzymuje wynagrodzenie rzędu ok. [...] zł netto (vide: zaświadczenie z Banku C o dokonywanych wpływach księgowanych jako "płace"). Dodatkowo prowadzi własną działalność gospodarczą D. Działalność ta dochodów nie przynosi, albowiem w 2014 i 2015 r. poniósł stratę w wysokości [...]zł i [...] zł przy przychodzie [...] i [...] zł (por. zeznanie PIT-36 za 2014 r. z obliczonym na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów dochodem za 2015 r.). A ponieważ zobowiązany jest do spłaty zaciągniętego na działalność kredytu, którego raty wynoszą ok. [...] zł (vide: umowa z dnia 16 marca 2012 r.) odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącego i jego rodziny. Dalej pełnomocnik przywołał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1475/11, gdzie podkreślono, że dokonując oceny czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków Sąd powinien odnieść się do przyszłości, gdyż sama ocena stanu teraźniejszego nie jest wystarczająca, skoro instytucja udzielenia ochrony tymczasowej ma uchronić stronę przed skutkami, które mogą wystąpić w przyszłości. Następnie odwołał się do orzeczenia WSA w Białymstoku sygn. akt II SA/Bk 352/06, które w jego ocenie powinno mieć zastosowanie. Dotyczy bowiem sytuacji jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, to jest niezgodności z prawem unijnym regulacji krajowej, która obliguje sąd do pominięcia przepisu prawa krajowego, czyli stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji art. 14 ustawy o grach hazardowych, który to przepis jako techniczny powinien podlegać uprzedniej notyfikacji Komisji Europejskiej, a obowiązku tego państwo polskie nie dopełniło. Nie można zatem na jego podstawie wymierzać sankcji z tytułu urządzania [...] poza kasynem gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą w art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, iż akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena przedstawionych we wniosku okoliczności pozostaje w gestii Sądu, natomiast obowiązkiem strony jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia podanych wyżej zdarzeń, ale również umotywowanie złożonego wniosku. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący w sposób wystarczająco przekonujący uprawdopodobnił trudne do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dlatego też jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Tym bardziej, że z dokumentów dołączonych do wniosku wynikało, iż skarżący rzeczywiście jest jedynym żywicielem trzyosobowej rodziny. To z kolei oznacza, że jego zdolność do zarobkowania i pozostawania na rynku pracy ma istotne znaczenie w sprawie. Natomiast wyegzekwowanie nałożonej kary w kwocie wskazanej w zaskarżonej decyzji może zachwiać jego płynność finansową, gdyż faktycznie może przyczynić się do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a to z pewnością odbije się na sytuacji materialnej jego rodziny. Dlatego też mając na uwadze powyższe przychylenie się do złożonego wniosku było w ocenie tut. Sądu uzasadnione. Stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Ponadto stanowisko to koresponduje z dotychczasowym orzecznictwem sądowym, które jednoznacznie przyjmuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W tych kategoriach słuszne jest także twierdzenie, iż wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też Sąd w składzie tu orzekającym, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.