III SA/Gl 1253/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., zaskarżoną decyzją z [...] r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania B. K. (dalej: strona, skarżąca), utrzymało w mocy decyzję z [...] r., nr [...] Prezydenta Miasta B., którą wstrzymano stronie z dniem [...] r. wypłatę dodatku mieszkaniowego w wysokości 61,96 zł przyznanego decyzją administracyjną nr [...] z [...] r. do czasu uregulowania zaległości z tytułu kosztów utrzymania mieszkania. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent Miasta B., na wniosek strony, decyzją nr [...] z dnia [...] r. przyznał dodatek mieszkaniowy w wysokości 61,96 zł miesięcznie na okres od [...] r. do [...] r., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania strony utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji. Następnie Prezydent Miasta B., decyzją nr [...] z dnia [...]r. wstrzymał stronie z dniem [...] r. wypłatę tego dodatku do czasu uregulowania zaległości z tytułu kosztów utrzymania mieszkania. W uzasadnieniu decyzji z [...] r. wstrzymującej wypłatę dodatku mieszkaniowego organ powołał się na pismo zarządcy budynku - "A" Sp. z o.o. z [...] r., informujące o powstaniu zadłużenia w zajmowanym przez stronę lokalu w B. przy ul. [...] w okresie trwania dodatku mieszkaniowego spowodowanego brakiem dopłat do czynszu. Ta informacja spowodowała wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Strona wezwana uprzednio do uregulowania dopłaty do dodatku mieszkaniowego za maj i czerwiec 2018 r. w kwocie 237,26 zł nie dokonała żadnej wpłaty. Organ I instancji ustalił, że od czasu przyznania dodatku mieszkaniowego do dnia wydania decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku strona nie dokonała ani jednej wpłaty, nie reguluje ani zaległych ani bieżących opłat i nie wyraża woli regulowania dopłat do czynszu, w związku z czym wystąpiły przesłanki z art. 7 ust. 11 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 180) uprawniające organ do wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Organ I instancji poinformował stronę, że jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji wstrzymującej, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. We wniesionym odwołaniu strona wyraziła niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i stwierdziła, że toczy się postępowanie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach dotyczące wypłaty dodatku mieszkaniowego, a ponadto zakwestionowała wysokość przyznanego jej dodatku mieszkaniowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy stwierdziło, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Ponadto osoba, w stosunku do której z powodu nieuregulowania należności za zajmowany lokal mieszkalny wygasła decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, może wystąpić ponownie o jego przyznanie po uregulowaniu zaległości powstałych w okresie obowiązywania tej decyzji (art. 7 ust. 12 ustawy o dodatkach mieszkaniowych). W rozpatrywanej sprawie skoro strona nie dopłaca do dodatku mieszkaniowego, organ stwierdził, że spełniona została przesłanka negatywna z art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i prawidłowo organ I instancji wstrzymał wypłatę dodatku mieszkaniowego. W konsekwencji zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Strona, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wyraziła swoje niezadowolenie oraz oświadczyła, że nie zgadza się z decyzją i stwierdziła, że toczy się postępowanie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, a zatem sprawa jest w toku i nie ma podstaw do wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. W dalszej części odwołania zakwestionowała wysokość przyznanego jej dodatku mieszkaniowego. Wniosła o przywrócenie dodatku mieszkaniowego, który został jej wstrzymany wyjaśniając, że nie wpłacała brakującej kwoty do czynszu, ponieważ w decyzji organu I instancji było szereg błędów, a organ I instancji nie chciał jej ponownie przeliczyć dotacji, natomiast Kolegium utrzymało tę decyzję w mocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom zarzucić, że przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa. Należy przypomnieć, z uwagi na podniesione przez skarżącą zarzuty co do wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w tym postępowaniu jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie wstrzymania skarżącej wypłaty dodatku mieszkaniowego przyznanego odrębną decyzją administracyjną. Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Powołany przepis, który stanowił materialnoprawną podstawę decyzji o wstrzymaniu skarżącej wypłaty dodatku mieszkaniowego jest zrozumiały i czytelny. U podstaw zastosowania w sprawie tego przepisu legło zadłużenie skarżącej, potwierdzone informacją zarządcy budynku, który bezskutecznie wzywał skarżącą do zapłaty zaległości. Należy przy tym zauważyć, że skarżąca nie kwestionuje zresztą faktu braku dopłat do dodatku mieszkaniowego począwszy od maja 2018 r., ale samą wysokość tego dodatku przyznanego decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] r., utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] r. Należy jednak wskazać, że kwestionowanie wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego nie stanowi ani podstawy do wstrzymania przyznanego dodatku mieszkaniowego przez organ (art. 7 ust. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych), ani podstawy do zaprzestania płacenia dopłat do tego dodatku przez osobę do niego uprawnioną (art. 7 ust. 11 tej ustawy). Podsumowując, zaskarżone rozstrzygniecie jest zgodne z prawem. Organy nie naruszyły przy tym przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.