III SA/Gl 1258/15

WyrokWSA w Gliwicach2015-09-28

Skład orzekający: Magdalena Jankiewicz, Barbara Orzepowska - Kyć, Iwona Wiesner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe zasadnie uznały oleje smarowe nabyte wewnątrzwspólnotowo za wyroby akcyzowe i naliczyły podatek akcyzowy od ich nabycia, opierając się na informacjach od dystrybutorów i producentów, mimo braku przedstawienia przez stronę szczegółowych danych dotyczących składu olejów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zaklasyfikowały oleje smarowe jako wyroby akcyzowe i naliczyły podatek akcyzowy od ich wewnątrzwspólnotowego nabycia. Organy zasadnie oparły się na informacjach od producentów i dystrybutorów, ponieważ strona skarżąca nie przedstawiła dowodów podważających te informacje ani nie wykazała, że klasyfikacja jest nieprawidłowa. Dodatkowo, orzecznictwo TSUE i NSA potwierdza możliwość opodatkowania takich olejów akcyzą.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, która określiła kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych. Strona skarżąca kwestionowała prawidłowość klasyfikacji tych olejów i obowiązek zapłaty akcyzy, zarzucając organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i nieprzeprowadzenie koniecznych dowodów. Organy oparły się na informacjach od dystrybutorów i producentów olejów, a także na orzecznictwie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2015 r. sprawy ze skargi J.P. (P.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 20l5r. poz. 613, dalej O.p.) oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 i 9, art. 8 ust. 1 pkt 4, art. 10 ust. 5, art. 13 ust. 1, art. 77 ust. 1 i 2, art. 78 ust 1 pkt 1,3 i 4, ust. 3, 5 -7, art. 86 ust. 1 pkt 2, art. 88 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PPHU J. P. w J. , z dnia 3 kwietnia 2015r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 17 marca 2015r. nr [...] określającej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, wg faktury z dnia 6 marca 2012r. nr [..] , olejów smarowych w łącznej ilości [...] litrów w wysokości [...] zł utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...]r. określił J. owi P. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą PPHU P. J. P. w J. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych (olejów smarowych) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł. Przedmiot postępowania stanowiły wyroby akcyzowe w postaci olejów smarowych objętych pozycją CN 2710 , tj. olejów ropy naftowej i olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych (inne niż surowe) oraz preparatów, gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych, zawierających 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, których klasyfikację potwierdziła informacja uzyskana od producenta tych wyrobów. Strona dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych na podstawie faktury z dnia 6 marca 2012r. nr [...] w ilości [...] litrów, od których nie zapłaciła akcyzy na terytorium kraju. Organ pierwszej instancji wskazał, iż stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego, a zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstaje dniem otrzymania tych wyrobów przez podatnika, co w niniejszej sprawie oznacza dzień 7 marca 2012r. tj. datę przyjazdu towaru do Polski. Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych w myśl art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość energetyczna brutto wyrażona w gigadżulach (GJ). Zgodnie z treścią art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy, stawka podatku od olejów smarowych o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie ( 2710 19 85 (oleje białe, parafma ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 wynosi 1.180 zł / 1000 litrów ([...] litrów x 1.180 zł / 1000 litrów = [...] zł.) Pismem z dnia 3 kwietnia 2015r. Strona wniosła odwołanie, w którym zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 122, art. 180, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy, w tym nie przeprowadzenie wszystkich dowodów koniecznych do pełnego i rzetelnego rozpoznania sprawy, zażądała uchylenia decyzji całości. Uzasadniając wniesione odwołanie strona zauważyła, iż podstawą określenia klasyfikacji olejów smarowych będących przedmiotem postępowania były przyjęte przez organ bez weryfikacji informacje otrzymane od "B" Oddział w Polsce, "C" sp. z o.o., "D" sp. z o.o., "E" . sp. z o.o. i "F" sp. z o.o. będących oficjalnymi przedstawicielami na polski rynek producentów olejów smarowych oferowanych przez podatnika. Opierając się na informacjach, pochodzących od konkurentów na rynku dla strony niniejszego postępowania, organ naruszył art. 122 O.p. bowiem nie podjął wszelkich działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym badań laboratoryjnych, co wiązało się ze znaczącym osłabieniem pozycji podatnika jako konkurencji na rynku olejów smarowych. Nieprzeprowadzenie wskazanych dowodów stoi w sprzeczności z art. 187 § 1 O.p., który to przepis zobowiązuje organy podatkowe do zebrania całego materiału dowodowego i rozpatrzenia go w sposób wyczerpujący, ponieważ dopiero materiał dowodowy spełniający te wymagania może stanowić podstawę do prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 191 O.p. Naczelnik Urzędu Celnego w K. nie znalazł podstaw do uchylenia, w trybie art. 226 § 1 O.p., zaskarżonej decyzji w całości i zgodnie z art. 227 § 1 ustawy przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do rozpatrzenia organowi odwoławczemu. Dyrektor Izby Celnej w K. , po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przeanalizowaniu zarzutów podniesionych w odwołaniu wydał decyzję z dnia [...] roku utrzymując zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej przez organ odwoławczy z wyjaśnieniem wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, ustaleniem jaka norma prawna stanowi podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy i jaka jest jej treść, dokonanie udowodnienia stanu faktycznego pod tę normę, a następnie ustalenie konsekwencji prawnych, jakie norma ta wiąże z udowodnionym stanem faktycznym. Zobowiązanie podatkowe zgodnie z art. 21 §1 pkt 1 O.p. powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, natomiast zgodnie z art. 21 § 3 O.p. jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy podkreślił, iż w myśl art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, a zatem dowodami mogą być księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe - art. 181 Op. Organ ma pewną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania, mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy art. 122 O.p. Zgodnie z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy konieczny do rozstrzygnięcia sprawy. Na podstawie całego zebranego materiału dowodowego organ podatkowy ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona, jak stanowi art. 191 O.p. Urząd Celny w R. po zbadaniu akt sprawy o numerze RKS [...] mając na uwadze, iż zachodzi potrzeba przekazania materiałów postępowania Referatowi Podatku Akcyzowego Urzędu Celnego w K. , postanowił udostępnić materiały [...] (zarządzenie o udostępnieniu akt sprawy z dnia 7 lipca 2014r. ). Wśród przekazanych akt sprawy znajduje się m. in. Notatka służbowa z dnia 27 lutego 2014r. sporządzona przez młodszego eksperta Służby Celnej T. M. (Izba Celna w K. Wydział Zwalczania Przestępczości Referat Grup Mobilnych), z której wynika, iż w dniu 27 lutego 2014r. funkcjonariusze celni z Referatu Grup Mobilnych w K. przeprowadzali działania na trasie [...] w miejscowości Ż. . W wyniku podjętych działań zatrzymali i poddali kontroli samochód ciężarowy marki Mercedes Sprinter o numerze rejestracyjnym [...] . W wyniku przeprowadzonej kontroli części ładunkowej pojazdu ujawniono m. in. 8 beczek z napisem [...] o pojemności 208 litrów każda, co do których istniało uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów art. 305 ustawy Prawo Własności Przemysłowej. Ponadto zatrzymano fakturę sprzedaży wystawioną przez firmę "G" Sp. j. Następnie funkcjonariusze celni w trybie art. 308 kpk dokonali przeszukania pomieszczeń firmy, a współwłaściciel firmy dobrowolnie wydał: - oryginał faktury sprzedaży z dnia 21 stycznia 2014r. nr [...] wystawionej przez firmę "A" . w J. dla firmy "G" Sp. j., - wersję elektroniczną faktury sprzedaży z dnia [...] r. [...] wystawionej przez firmę "A" w J. dla firmy "G" Sp. j., - oryginał oświadczenia z dnia 7 stycznia 2014r. właściciela firmy "A" . potwierdzającego, iż towar będący przedmiotem sprzedaży jest wyrobem akcyzowym oraz, że sprzedający jest podatnikiem podatku akcyzowego. Funkcjonariusze celni dokonali przeszukania terenu firmy PPRU "A" J. P. wJ. w obecności pełnomocnika strony. W trakcie czynności kontrolnych J. P. dobrowolnie wydał m. in.: segregator zawierający dokumentację, laptop marki Lenovo T61 nr [...], komputer (serwer) marki [...] nr [...] , które zabezpieczono w kopertach depozytowych. Dokumentacja (w tym lista faktur zakupu) oraz sprzęt komputerowy zostały zajęte do sprawy karnej oraz sprawy karnej skarbowej, natomiast właściciel firmy "A" . został przesłuchany w charakterze podejrzanego o popełnienie przestępstwa z art. 305 ustawy Prawo Własności Przemysłowej i przestępstwo karno-skarbowe z art. 54 § 1 kks. Organ odwoławczy odwołał się do oświadczenia strony z dnia 7 stycznia 2014r., w którym stwierdził on, iż towar będący przedmiotem sprzedaży jest wyrobem akcyzowym, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, a sprzedający jest podatnikiem akcyzy w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Organ odwoławczy w oparciu o protokół przesłuchania świadka z dnia 1 marca 2014r. funkcjonariusza celnego, który uczestniczył w przeszukaniu siedziby firmy "A" w J. . Podczas przeszukania ujawniono 19 pełnych beczek o pojemności 208 litrów z napisami Mobil oraz 18 pełnych beczek o pojemności 60 litrów z napisami Mobil, co do których zaistniało przypuszczenie naruszenia praw własności przemysłowej. Właściciel firmy wyjaśnił, że zakwestionowany towar zakupił za granicą, na dowód tego przedstawił faktury zakupu towarów. W wyniku sprawdzenia w SDK IC w K. otrzymano informację, że firma "A" nie dokonuje zgłoszeń nabycia olejów smarowych u właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego, co potwierdziła strona. W związku z powyższym zabezpieczono faktury zakupu olejów od kontrahentów zagranicznych, jak również zabezpieczono pozostały towar zakupiony w wyniku nabyć wewnątrzwspólnotowych w postaci olejów znajdujących się w magazynie firmy. Strona w odpowiedzi na pismo organu z dnia 4 sierpnia 2014r. przesłała zestawienie faktur wraz z datą zakupu i przyjazdu towaru do Polski, ewidencję nabyć wewnątrzwspólnotowych oraz posiadane kopie certyfikatów i wyjaśniła, że nie posiada ewidencji nabyć wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych, gdyż w jej ocenie nie jest wymagane płacenie podatku akcyzowego od olejów smarowych, a kwestia jest sporna w orzeczeniach sądowych, a aktualnie rozstrzyga tę kwestię Trybunał Sprawiedliwości UE. W zestawieniach faktur (data zakupu - data przyjazdu) ujęto również transakcję z kontrahentem "H". KG, faktury z dnia 6 marca 2012r. nr [...] . W aktach sprawy znajdują się, poddane szczegółowej ocenie, pisma stanowiące odpowiedź na wezwanie organu: - "C" Sp. z o.o. z dnia 1 października 2014r., w którym firma wskazała odpowiednie kody CN odpowiadające danym produktom, a także podstawę ich klasyfikacji oraz pismo z dnia 1 grudnia 2014r., w którym firma wskazała odpowiednie kody CN odpowiadające danym produktom, a także podstawę ich klasyfikacji; - "D" Sp. z o.o. z dnia 30 września 2014r., w którym firma poinformowała, na podstawie danych otrzymanych z Działu Obsługi Klienta "I", o kodach CN na produkty marki Mobil; - "B" Oddział w Polsce z dnia 7 października 2014r., w którym firma przedstawiła wykaz kodów CN dla poszczególnych wyrobów akcyzowych oraz wyjaśniła, iż nabywa oleje smarowe o określonych kodach CN nadanych przez producenta (bazując na tych kodach deklaruje i odprowadza podatek akcyzowy zgodnie z przepisami polskiej ustawy o podatku akcyzowym); - "E" Sp. z o.o. z dnia 6 października 2014r., za którym firma przekazała informacje odnośnie klasyfikacji taryfowej olejów smarowych; - "F" Sp. z o.o. z dnia 1 grudnia 2014r., za którym przekazano informacje odnośnie kodu CN dotyczącego olejów hydraulicznych. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 17 grudnia 2014r. wezwał na podstawie art. 155 § 1 O.p. stronę do przedstawienia informacji określających datę otrzymania olejów smarowych od "H". KG Austria ujętych w fakturze z dnia 15 listopada 2011r. nr [...] , a także do przedstawienia informacji na temat składu nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych z "J". KG Niemcy, "H" KG Austria, "K" Francja i "L" Litwa za okres listopada 2011r. oraz od lutego 2012r. do lipca 2012r. i od października 2013r. do lutego 2014r. w postaci kart charakterystyki, świadectw jakości określających dane fizyko-chemiczne olejów smarowych, bowiem przedstawione przez firmę za pismem z dnia 22 sierpnia 2014r.certyfIkaty nie zawierają szczegółowych danych dotyczących składu olejów smarowych. W odpowiedzi na powyższe strona poinformowała, iż towar ujęty w fakturze z dnia 15 listopada 2011r. nr [...] otrzymała prawdopodobnie dnia 15 listopada 2011r., a nadto odnośnie składu chemicznego odwołała się do uzasadnienia postanowienia z dnia 30 czerwca 2014r. o częściowym umorzeniu dochodzenia przez Urząd Celny w R. , który stwierdził: "W dniu 17 kwietnia 2014r. Urząd Celny w R. powołał instytucję specjalistyczną za postanowieniem o powołaniu instytucji specjalistycznej z dnia 17 kwietnia 2014r. celem przeprowadzenia oględzin beczek z olejem pod kątem autentyczności znaku towarowego Mobil i przeprowadzenia badań oleju pod kątem autentyczności. Z wykonanej w laboratorium analizy porównawczej próbek oleju pobranych w Magazynach Depozytowych Urzędu Celnego w R. oraz Urzędu Celnego w B. z próbkami wzorcowymi wynika, że zgodność jest na tyle duża, iż brak jest podstaw do kwestionowania autentyczności zatrzymanych produktów (oleju smarowego). Przeprowadzone oględziny zatrzymanych beczek z olejem smarowym i podjęte na tej podstawie czynności wyjaśniające nie dały podstaw do ustalenia, że beczki pochodzą z nieautoryzowanego źródła, a w szczególności brak jest podstaw do kwestionowania autentyczności zamieszczonych na beczkach znaków towarowych". Na tej podstawie strona wskazała, iż dostęp do wyników tych badań pozwoli na precyzyjne określenie składu chemicznego oleju. Potwierdził także, że Enduron 10W-40 to Castrol Enduron 10W-40, a Tection 15W-40 to Castrol Tection 15W-40, a nadto wniosła o przedłużenie terminu do złożenia wyjaśnień, tj. przedstawienie składu chemicznego olejów klasyfikowanych pod kodami CN od 2710 19 83, 81 do 2710 19 83, 87. pismem z dnia 24 lutego 2015r. strona przesłała Ekspertyzę Instytutu Nafty i Gazu w K. z dnia 15 lipca 2008r. nr [...] , a wyniki tej ekspertyzy stanowiły podstawę do wydania przez Naczelnika Urzędu Celnego we W. decyzji w sprawie określenia kwoty nadpłaconego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów silnikowych (decyzja z dnia [...] . nr [...] ). Strona wyjaśniła, że olej silnikowy Mobil Super S jest obecnie oferowany pod nazwą Mobil Super 2000 Xl (nastąpiła jedynie zmiana nazwy handlowej). W odniesieniu do olejów Mobil Delvac MX Extra IOW-40, XHP Extra IOW-40 i XHP LE IOW-40 wyjaśniła, że są to oleje droższe od Mobil Super 2000 Xl, a różnica w cenie wynika z jakości tych olejów, a to udział składników mineralnych w tych olejach jest jeszcze niższy niż w przypadku oleju Mobil Super 2000 Xl. Zgodnie z informacją dostępną na stronie internetowej producenta są to oleje w pełni syntetyczne przeznaczone do smarowania wysoko obciążonych silników wysokoprężnych najnowszej generacji. Dokonując oceny tak zebranego materiału dowodowego organ odwołał się do przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2014r. poz. 752 ze zm.). Wyrobami akcyzowymi są, jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy: wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w zał. nr l do ustawy. W załączniku nr l do ustawy "Wykaz wyrobów akcyzowych" w poz. 27 wymieniono: oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub ,więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe - klasyfikowane do kodu CN 2710. Stosownie natomiast do art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby: objęte pozycjami CN od CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy strona na podstawie faktury z dnia 6 marca 2012r. nr [...] dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego klasyfikowanych do kodu CN 2710 olejów smarowych w ilości [...] litrów, które to ustalenie determinuje prawa i obowiązki podatnika i organów podatkowych. Zaklasyfikowanie danego produktu do wyrobów akcyzowych będzie powodować, że czynności, których przedmiotem będą takie produkty będą podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a podmioty dokonujące tych czynności, co do zasady będą posiadać status podatników podatku akcyzowego. Z faktury z dnia 6 marca 2012r. nr[...] wynika, iż strona kupiła m. in. oleje Mobil Super 3000 XE 5W-30 w łącznej ilości [...] litrów. Na fakturze nie wskazano kodu CN wyrobów, a strona na żadnym etapie postępowania nie wskazała, ani kodu CN wyrobów, ani materiałów, na podstawie których można by było dokonać ich klasyfikacji towarowej. Z pisma "D" sp. z o.o. z dnia 30 września 2014r. wynika na podstawie danych otrzymanych z Działu Obsługi Klienta "I", kody CN na dzień 30 września 2014r. na produkty marki Mobil to Mobil Super 3000 XE 5W-40 - 27101981, a firma ta to Autoryzowany Dystrybutor środków smarnych Mobil, która zajmuje się dystrybucją i sprzedażą szerokiego asortymentu olejów i smarów Mobil dla przemysłu i motoryzacji. W ocenie organu to producent olejów smarowych posiada najlepszą wiedzę o produkowanych przez siebie wyrobach, która to wiedza (m. in. dotycząca składu i przeznaczenia danego wyrobu) pozwala mu na prawidłową klasyfikację wyrobów. Dlatego też organ odwoławczy dał wiarę informacjom przesłanym przez Autoryzowanego Dystrybutora koncernu "I". Strona natomiast, mimo wezwań organów podatkowych do przedstawienia informacji na temat składu nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych w postaci kart charakterystyki, świadectw jakości określających dane fizyko-chemiczne olejów smarowych nie przedstawiła żadnych materiałów, na podstawie których można by było dokonać, czy to klasyfikacji taryfowej wyrobów będących przedmiotem niniejszego postępowania, czy też zakwestionowania informacji podanych przez producentów. Przestawiła przez stronę Ekspertyza Instytutu Nafty i Gazu w K. z dnia 15 lipca 2008r. nr [...] oraz kopia decyzji z dnia 21 października 2012r. nr [...] nie odnoszą się do oleju Mobil Super 3000 XE 5WAO. Wobec powyższego organ stwierdził, że strona dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych, olejów smarowych klasyfikowanych do kodu CN 2710. Strona mimo obowiązku wynikającego z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą nie złożyła zgłoszenia rejestracyjnego właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, a wyroby akcyzowe nie były wprowadzane do składu podatkowego, a ich nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu. W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w dniu 7 marca 2012r. zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, a strona jest podatnikiem podatku akcyzowego zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Oleje smarowe winny być przez stronę nabywane w procedurze z zapłaconą akcyzą. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym dostawa wewnątrzwspólnotowa lub nabycie wewnątrzwspólnotowe, na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju, wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona akcyza, są dokonywane na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 5. Uproszczony dokument towarzyszący może być zastąpiony przez dokument handlowy w przypadku, gdy dokument ten zawiera takie same dane, jakie są wymagane dla uproszczonego dokumentu towarzyszącego (art. 77 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym). W świetle natomiast art. 78 ust. 1 ustawy w przypadku, gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju, jest obowiązany: pkt 1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu celnego i złożyć zabezpieczenie akcyzowe; pkt 3) bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwej izby celnej, w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego; pkt 4) prowadzić ewidencję nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych. Art. 78 ust. 3 ustawy stanowi, iż przepisu ust. 1 pkt 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio do przypadków nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa - m. in. oleje smarowe. W myśl art. 78 ust. 5 - 7 ewidencja, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać w szczególności informacje dotyczące wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo, uproszczonego dokumentu towarzyszącego, podmioty wysyłającego wyroby akcyzowe. Ewidencja powinna być przechowywana do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została sporządzona. Podatnik, do powyższych obowiązków nie stosował się. Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ), stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla: olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 1971 do 27101999, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 1985 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 27101999 -1.180,00 zł /1000 litrów. Z art. 86 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 pkt 11 wynika, iż na gruncie ustawy o podatku akcyzowym wyroby o kodzie CN od 2710 19 71 do 2710 19 99 (z wyłączeniem wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 2710 19 85 oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99) - bez względu na ich pochodzenie, tj. zarówno z krajów Unii Europejskiej, jak i terytorium kraju - są wyrobami energetycznymi opodatkowanymi stawką podatku akcyzowego w wysokości 1.180,00 zł/1000 litrów, co dotyczy również nabytych wewnątrzwspólnotowo przez stronę olejów o kodzie CN 2710 1981. Wysokość zobowiązania podatkowego obliczono Obliczenie akcyzy: [...]litrów, [...] zł /1000 litrów [...] litrów x 1.180,00 zł / 1000 litrów = [...] zł. - podstawa opodatkowania - stawka akcyzy - akcyza Organ odwoławczy powołał się w kwestii zasadności opodatkowania przez Polskę olejów smarowych podatkiem akcyzowym na uchwałę NSA z dnia 29 października 2012r. sygn. akt I GPS 1/12, w której zauważył, co następuje: "Objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których jest mowa wart. 2 pkt 2 w związku z pozycją 4 załącznika numer 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 2)7 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym wart. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92112/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1)". Przywołane stanowisko zachowuje aktualność również pod rządami ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. Kwestia opodatkowania podatkiem akcyzowym oleju smarowego wykorzystywanego do celów innych niż napędowe i grzewcze była przedmiotem pytania prejudycjalnego skierowanego do TSUE przez NSA (sygn. akt I GSK 780/11), a TSUE w wyroku z dnia 12 lutego 2015r. w sprawie C-349/13 orzekł, że: "Art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania oraz art. 1 ust. 3 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby produkty nienależące do zakresu stosowania tych dyrektyw, takie jak oleje smarowe wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, były objęte podatkiem regulowanym przez zasady identyczne jak te dotyczące systemu ujednoliconego podatku akcyzowego, ustanowionego przez rzeczone dyrektywy, jeżeli fakt objęcia rzeczonych produktów tym podatkiem nie powoduje formalności przy przekraczaniu granic w handlu pomiędzy państwami członkowskimi". Podstawą określenia klasyfikacji olejów smarowych były, co do zasady, informacje otrzymane od: "B" Oddział w Polsce, "C" sp. z o.o., "D" sp. z o.o., "E" ka sp. z o.o. i "F" sp. z o.o. będących oficjalnymi przedstawicielami na polski rynek producentów olejów smarowych oferowanych przez podatnika. Nie można się zgodzić z zarzutem Strony, iż podmioty te ograniczyły się jedynie do wskazania klasyfikacji taryfowej poszczególnych olejów przez nich oferowanych bowiem bądź to wskazały podstawę ich klasyfikacji (np. "C" Sp. z o.o.) bądź to wskazały, iż opierają się na kodach wskazanych przez producentów (np. "B" Oddział w Polsce). Brak jest jakichkolwiek podstaw ku temu aby kwestionować prawidłowość wskazanych przez powołane podmioty klasyfikacji taryfowych oferowanych przez nie produktów, zwłaszcza, iż podmioty te bazując na tych kodach deklarują i odprowadzają podatek akcyzowy zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym. Fakt, iż podmioty te są konkurencją dla strony, czy też zarzut, iż podmioty te mają interes w niekorzystnym dla podatnika rozstrzygnięciu sprawy są bezzasadne. Trudno poza tym uznać powyższe zarzuty za racjonalne, bowiem należałoby uznać, iż te przecież międzynarodowe spółki działają na własną niekorzyść (narażając się na kontrole podatkowe i obowiązek zapłaty podatku akcyzowego również z odsetkami), dla osłabienia pozycji podatnika, który przecież również dystrybuuje ich produkty. Reasumując, organy podatkowe podjęły wszelki niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, dopuściły jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, na podstawie którego ostatecznie oceniły, czy dana okoliczność została udowodniona, zaś strona poza ogólnym kwestionowaniem ustaleń organów podatkowych mimo wielokrotnych wezwań tych organów nie przedstawiła żadnych dowodów podważających ustalenia organów podatkowych. Pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. skarżący złożył skargę na powyższe rozstrzygnięcie domagając się jego uchylenia w całości i ewentualnego przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła: -naruszenie prawa materialnego - § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 32 ust 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez zupełne pominięcie kwestii zwolnienia podatnika od podatku akcyzowego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania nieopartej na dokładnej analizie sprawy decyzji określającej przybliżona kwotę zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji o dokonaniu zabezpieczenia na majątku strony; -naruszenie prawa procesowego; - art. 180 i art. 187 § 1 O.p. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy, - art. 191 O.p. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, czego wyrazem jest uznanie, że okoliczności faktyczne zostały udowodnione pomimo braków w postępowaniu dowodowym, -art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszystkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w tym nie przeprowadzenie koniecznych dowodów. W uzasadnieniu skargi skarżący w całości podtrzymał prezentowane w sprawie stanowisko. Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do weryfikacji zajętego w sprawie stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienia, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy wyjaśnić, iż w świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Zatem, aby stwierdzić, że wystąpiło naruszenie prawa prowadzące do uchylenia zaskarżonego aktu lub stwierdzenia jego nieważności na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd musi w pierwszej kolejności ustalić treść obowiązujących norm prawnych mających zastosowanie w sprawie i wywieść z nich określone prawa i obowiązki, następnie ustalić zakres niezbędnych okoliczności faktycznych, które należy wykazać w ramach postępowania dowodowego i w końcu ocenić prawidłowość dokonanej przez organy subsumcji ustalonych faktów do hipotetycznego stanu prawnego. Oznacza to, iż niewłaściwe zastosowanie przepisów materialnoprawnych każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy opartymi o właściwie ustaloną hipotezę badanej normy prawnej. Odnosząc się do opisanego powyżej zakresu kognicji sądu administracyjnego należy uznać, że w ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co byłoby podstawą jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego przyjęte w zaskarżonym rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej w K. ( uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). W rozpoznawanej sprawie w istota sporu sprowadza się do oceny czy organ podatkowy zasadnie uznał objęte decyzją wyroby za wyroby akcyzowe i naliczył podatek akcyzowy od ich wewnątrzwspólnotowego nabycia. W ocenie organu nie budzi wątpliwości, że przedmiotem nabycia w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowej potwierdzonej fakturą z dnia 6 marca 2012 r. nr [...] były oleje smarowe klasyfikowane do kodu CN 2710, a od tych wyrobów w ilości [...] litrów należny był podatek akcyzowy w kwocie [...] zł, zgodnie ze stawką 1180 zł/1000 litrów. Strona skarżąca stwierdziła, że zakupu zakwestionowanych towarów dokonała za granicą w "M". KG Niemcy, "H", KG Austria, "K" Francja w okresie od lutego 2012 r. do lutego 2014r., nie dokonała natomiast zgłoszenia tego nabycia u właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego uważając, że nie podlega on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Organ podatkowy w oparciu o informację uzyskane od "C" sp. z o.o., "D" sp. z o.o., "B" Oddział w Polsce, "E" sp. z o.o., "F" sp. z o.o. uzyskała informacje o kodach CN odpowiadających danym produktom. Jednocześnie w wyniku dokonanej analizy zatrzymanych próbek olejów nie stwierdzono istotnych różnic w stosunku do próbek oleju wzorcowego Mobil Delvac MX 15W40 i Mobil Super 2000 10W40 (sprawozdanie z badań [...] z 2.06.2014r.), a badanie to potwierdziło, ze oleje były autentyczne i pochodziły z legalnego źródła. W konkluzji poczynionych ustaleń organ podatkowy stwierdził, że strona nabyła wewnątrzwspólnotowo w dniu 6 marca 2012 r. za fakturą nr[...] 1.920 litrów oleju Mobil Super 300 XE 5W30 o kodzie CN 2710 19 81w "H". KG Austria. Strona Skarżąca natomiast kwestionowała prawidłowość dokonanej klasyfikacji zakupionych olejów na podstawie informacji uzyskanych od podmiotów wymienionych w zaskarżonej decyzji, w tym ich producentów, jednocześnie wskazując, że organy podatkowe winny dokonać klasyfikacji na podstawie badań chemicznych ich składu, a nadto co do zasady kwestionowała obowiązek objęcia zakwestionowanych wyrobów obowiązkiem podatkowym w podatku akcyzowym. Jednocześnie nie przedstawiła dowodów dotyczących klasyfikacji CN zakwestionowanych produktów. Z poglądem prezentowanym przez Skarżącego nie można się zgodzić, natomiast należy podzielić pogląd organu podatkowego i jego prawne uzasadnienie, jak i podjęcie stosowanych działań w trybie art. 21 § 3 O.p. Podkreślić trzeba, że skarżący nabywał olej smarowy renomowanych producentów, którzy posiadają najlepszą wiedzę na temat ich składu jakościowego i przeznaczenia oraz dokonują sami ich klasyfikacji taryfowej dla własnych rozliczeń, co również wynika z treści powołanych wyżej wyjaśnień tych producentów. Nie ma też wątpliwości, że do kodu CN 2710 19 81 "D" sp. z o.o. klasyfikuje produkty "I" takie jak oleje Mobil Devlac MX i XHP, Mobil Super 2000X1,1000X1 3000XE czy Mobil Extra, a tylko te organ uwzględnił w rozliczeniu podatkowym uznając, że są to oleje smarowe wyprodukowane z olejów ropy naftowej i olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych stanowiących 70% ich masy. Wyroby takie należy klasyfikować do kodu CN 2710 wskazanego w poz. 27 załącznika do ustawy o podatku akcyzowym. Podkreślić trzeba, że skarżący w piśmie [...] r. stanowiącym zestawienie faktur zakupu wraz z datą zakupu i przyjazdu towaru (olejów smarowych) do Polski wyjaśnił, iż wedle jego wiedzy nie jest wymagane płacenie podatku akcyzowego od olejów smarowych, gdyż jest to kwestia sporna, którą aktualnie rozstrzyga Trybunał Sprawiedliwości UE. Również w oświadczeniu z dnia 7 dtycznia 2014 r. skarżący oświadczył m. in., iż towar będący przedmiotem sprzedaży (oleje smarowe) jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 626), a także, że sprzedający jest podatnikiem akcyzy w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Oświadczenie to było załącznikiem do faktury sprzedaży olejów smarowych firmie "G" sp. j. z dnia 21 stycznia 2014 r. nr [...] wystawionej przez firmę PPHU "A" J. P. . Powyższe oświadczenie jednoznacznie wskazują na świadomość skarżącego co do obrotu wyrobami akcyzowymi i obowiązku akcyzowego z tego tytułu. Również fakturze z dnia 6 marca 2012 r. nie wskazano kodu CN nabytych wewnątrzwspólnotowo produktów, zaś sam skarżący na żadnym etapie postępowania nie wskazał, mimo wezwań organów podatkowych, informacji na temat składu nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych, ani ich kodu CN ani żadnych materiałów, na podstawie których można by było dokonać ich klasyfikacji taryfowej. Powyższe wskazuje na niekonsekwencję samego skarżącego, który organowi zarzucił, że informacje pozyskane od producentów i oficjalnych ich przedstawicieli są niewystarczające dla ustalenia czy przedmiotem obrotu były wyroby akcyzowe. Organy podatkowe wystąpiły do kilku firm: "C" Sp. z o.o., "D" Sp. z o.o., "B" Oddział w Polsce, "E" Sp. z o.o. i "F" Sp. z o.o. o wskazanie kodów CN odpowiadających danym produktom, a także wskazanie podstawy ich klasyfikacji, które wskazały kody CN odpowiadające danym produktom, a także podstawę ich klasyfikacji. Dodatkowo przeprowadzona weryfikacja danych stanowiących podstawę klasyfikacji, a podanych przez "C" sp. z o.o. wykazała, iż podane przez tę firmę kody CN są prawidłowe. Organy zasadnie oparły się na tych informacjach, tym bardziej, że skarżący nie przestawił żadnych materiałów, które by je podważyły. Mając na względzie powyższe za chybiony należało uznać zarzut, że firmy wskazały "nieprawidłowe" kody CN kierując się tylko i wyłącznie tym, iż skarżący konkuruje z nimi i były zainteresowane niekorzystnym dla niego rozstrzygnięciem. Tym bardziej, że organ podatkowy wzywając firmy do przedstawienia kodów klasyfikacyjnych w oparciu o CN dla wskazanych wyrobów smarowych poinformował jedynie, iż prowadzi postępowanie w sprawie nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych nie wskazując przy tym, kto jest stroną prowadzonego postępowania. Podkreślenia wymaga, że firmy te bazując na tych samych kodach deklarują i odprowadzają podatek akcyzowy zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym. Organy podatkowe odniosły się do przedstawionych przez skarżącego dowodów i materiałów, czemu dały wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organy podatkowe w toku postępowania podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym; jako dowód dopuściły wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem; zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy; i na podstawie całego zebranego materiału dowodowego oceniły, czy dana okoliczność została udowodniona. W zaskarżonej decyzji, odnosząc się do zarzutów strony, wskazano, że kwestie opodatkowania olejów smarowych zostały jednoznacznie rozstrzygnięte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2012 r, sygn. akt I GPS 1/12 oraz w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 12 lutego 2015 r., C-349/13, który wyraził pogląd, że art. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG oraz art. 1 dyrektywy Rady nr 2008/118/WE nie sprzeciwiają się temu, aby produkty należące do zakresu stosowania tych dyrektyw, takie jak oleje smarowe wykorzystywane do innych celów niż napędowe i grzewcze, były objęte podatkiem regulowanym według tych samych zasad, jak te dotyczące ujednoliconego podatku akcyzowego, ustanowionego przez rzeczone dyrektywy, jeżeli opodatkowanie nie powoduje formalności przy przekraczaniu granic w handlu miedzy państwami członkowskimi. Formalności takich skarżący nie wskazywał. Strona skarżąca w skardze sformułowała zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez zupełne pominięcie kwestii zwolnienia podatnika od podatku akcyzowego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania nieopartej na dokładnej analizie sprawy decyzji określającej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji o dokonaniu zabezpieczenia na majątku strony, gdyż nie został on sformułowany w odwołaniu. Przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji określająca kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, a nie określająca przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego i dokonująca zabezpieczenia na majątku strony. Jednakże organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że to od podatnika zależy czy chce skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego i musi w tej kwestii wyrazić swoja wolę i dopełnić warunków do niego uprawniających (art. 32 ust. 5-13 ustawy o podatku akcyzowym), a strona takiej woli nie wyraziła, gdyż nie złożyła w organie celnym deklaracji AKC-R, nie składała zabezpieczenia akcyzowego, zgłoszeń o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, jak również żadnych deklaracji uproszczonych. Nie korzystała też z procedury zawieszenia poboru akcyzy określonej w art. 40 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym. Mając na względzie powyższe, a w szczególności podnoszone w toku postępowania podatkowego zarzuty koncentrujące się na braku wykazania przez organ składu chemicznego nabywanych wyrobów dla prawidłowego zakwalifikowania ich do kodu CN 2710, Sąd nie uznał ich zasadności. Ustalenia organów celnych w tej kwestii nie budzą wątpliwości, a to, że są dla skarżącego niekorzystne nie uzasadnia odstąpienia od określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu ich wewnątrzwspólnotowego nabycia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, tym bardziej, ze skarżący nie wykazał aby naruszenia prawa procesowego były istotne i mogły mieć wpływ na wynik sprawy, czego wymaga art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło