III SA/Gl 1286/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialność wspólnika za zaległości podatkowe spółki jawnej), w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi postanawia: zwolnić skarżącą z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] skarżąca J.S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem przewodnim z dnia 14 lipca 2010 r., skarżąca doprecyzowała zakres swojego żądania, oświadczając, że wnosi o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Na urzędowym formularzu wniosku PPF skarżąca oświadczyła, że nie posiada majątku pozwalającego jej na uiszczenie wpisu. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze współlokatorem W.M., który otrzymuje rentę w wysokości 350 zł oraz wynagrodzenie w kwocie 280 zł (¼ etatu). Strona jest natomiast osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z oświadczenia zawartego na urzędowym formularzu wynika, że strona oraz W.M. nie posiadają żadnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych, a ich sytuacja materialna jest w ogóle bardzo trudna. Strona została wezwana zarządzeniem referendarza z dnia 1 lipca 2010 r. do uzupełnienia danych, na które powołała się we wniosku, poprzez wykazanie swojego stanu majątkowego oraz stanu majątkowego swojego współlokatora W.M. Wezwanie to miało na celu uzyskanie odpowiedniego materiału dowodowego, który obrazowałby aktualne i faktyczne możliwości finansowe strony skarżącej. W odpowiedzi na to wezwanie, skarżąca nadesłała zaświadczenie pracodawcy W.M. (PPHU "AI") o wysokości jego wynagrodzenia: 249,54 zł oraz druk ZUS/O w C. z dnia 16 marca 2010 r., z którego wynika, że W.M. faktycznie otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 411,62 zł miesięcznie. Dane te potwierdza również zeznanie podatkowe W.M. za rok 2009. Wnioskodawca nadesłała również zaświadczenie z PUP w C. z dnia 12 lipca 2010 r., z którego wynika, że jest ona osoba bezrobotną bez prawa do otrzymywania zasiłku. Jednocześnie, na zaświadczeniu tym, zaznaczono, że skarżąca uczestniczyła w szkoleniu w okresie od dnia 7 czerwca do dnia 25 czerwca 2010 r., za które otrzymała stypendium szkoleniowe w dniu 14 lipca 2010 r. w kwocie 302,80 zł brutto (294,80 zł netto). Strona ponosi następujące opłaty miesięczne: 338,46 zł (czynsz); 81,97 zł (gaz); 63,68 zł (energia elektryczna). Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżąca składając wniosek o prawo pomocy wraz ze skargą, pismem z dnia 14 lipca 2010 r. doprecyzowała, że wnosi o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W tej sytuacji, wniosek ten obejmuje więc jedynie żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku J.S. należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a., mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że skarżąca prowadząc wspólne gospodarstwo domowe z W.M. dysponuje faktycznie tylko jego dochodem, który wynosi łącznie około 661,16 zł miesięcznie, co daje realnie dochód 330 zł miesięcznie na osobę. Z kolei wydatki (czynsz, tzw.: media) wynoszą przeciętnie 485 zł miesięcznie. Uwzględniając przedstawione wyżej podstawowe dane i fakty z zakresu sytuacji majątkowej skarżącej, należy już stwierdzić, że znajduje się ona w bardzo ciężkiej sytuacji finansowej. W tym stanie rzeczy, zdaniem rozpoznającego wniosek, skarżąca wykazała w sposób dostateczny, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.