III SA/Gl 130/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Starszy referent Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A z siedzibą w B. na uchwałę B w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny merytorycznej wniosku o udzielenie pomocy w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego na lata 2016-2022 stwierdza, że: 1. ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; 2. zasądza od B w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "B" (dalej: Rada "B") uchwałą z [...]nr [...], po rozpatrzeniu protestu od własnej decyzji, "A" (dalej Wnioskodawca, Skarżący) ponownie oceniła wniosek z 7 września 2018 r. pod tytułem: Budowa kortu tenisowego wnioskujący o: 168 602 zł intensywność pomocy: 98,999448% w ramach naboru 07/2018 w zakresie tematycznym P.2.1.1. Budowa lub modernizacja obiektów infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego kierowanego przez społeczność na lata 2016-2022 "B", przyznając 5 pkt w zakresie kryterium 2. Innowacyjność projektu. Uchwaliła też, że w wyniku oceny operacja uzyskała 90 pkt, spełniając wymagane minimum 50 punktów, jednakże w dniu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia, operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia nr 07/2018. W podstawie prawnej uchwały powołano § 28 pkt 17 Statutu "B", § 7 pkt 1 Regulaminu "B" oraz § 27 pkt 7 Procedury oceny i wyboru operacji w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" Objętego PROW 2014- 2020 realizowanych przez podmioty inne niż "B", w związku z art. 58 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.) (dalej ustawa wdrożeniowa) oraz art, 22 ust. 8 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz, U. z 2015 r. poz. 378 ze zm.) (dalej ustawa o rozwoju lokalnym). W skardze do sądu administracyjnego na tę uchwałę Wnioskodawca wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez stronę przeciwną. Zarzucił jednocześnie naruszenie: a) art. 21 ustawy o rozwoju lokalnym, b) § 14 Procedury oceny i wyboru operacji w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW 2014-2020 realizowanych przez podmioty inne niż "B" c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320. ze zm.), d) art. 37 i 53 ustawy wdrożeniowej poprzez ocenę projektu Wnioskodawcy w sposób rażąco naruszający prawo, poprzez naruszenie procedur i zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz niezapewnienie skarżącemu równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów o dofinansowania przez niejasne i nieuzasadnione kryteria oceny oraz niejasne i nieprecyzyjne uzasadnienie tej oceny, pominięcie okoliczności oceny wniosku w sposób odmienny przy pierwszej procedurze naboru wniosków, braku wezwania Wnioskodawcy do przedłożenia wyjaśnień przy odmiennej ocenie wniosku w tym samym kryterium, podczas gdy wbrew twierdzeniom organu projekt jest innowacyjny w skali nie tylko gminy, ale i powiatu, a ustalenia czynione przez organ nie są prawidłowe, ale całkowicie dowolne w stosunku do złożonego wniosku a nadto sprzeczne z wcześniejszą oceną organu. Powyższe naruszenia zdaniem Skarżącego miały istotny wpływ na wynik oceny, albowiem na skutek ich dokonania protest został rozpatrzony negatywnie. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawiła argumentację stanowiącą rozwinięcie powyższych zarzutów. W pierwszym rzędzie wskazał, że przedmiotowy wniosek z 7 września 2018 r. w wyniku oceny "B" z 29 października 2018 r. otrzymał 90 pkt, podczas gdy wybrane operacje do otrzymania wsparcia otrzymały po 95 pkt. Skarżącemu w kryterium 2 wyboru operacji — "Innowacyjność projektu" — przyznano 5 pkt na 10 możliwych, uznając, iż "kryterium zostało spełnione w stopniu średnim - wnioskodawca zadeklarował we wniosku i załączniku nr 3 do ogłoszenia o naborze wniosków, że projekt jest innowacyjny w skali gminy, ponieważ wiąże się z zastosowaniem i wprowadzeniem pomysłów i rozwiązań znanych gdzie indziej, jednak mających nowatorski charakter na obszarze gminy. Punktacja w przedmiotowym kryterium — "Innowacyjność projektu" przyznawana była w 3 stopniach — 0 (projekt nie jest innowacyjny), 5 (projekt jest innowacyjny w skali 1 gminy, w której jest realizowany) i 10 pkt (projekt jest innowacyjny w skali całego obszaru "B"). Preferowane były projekty innowacyjne poprzez zastosowanie lub wprowadzenie nowych lub ulepszonych produktów, procesów (technologii), metod organizacji lub marketingu poprzez praktyczne wykorzystanie lokalnych zasobów unikalnych i charakterystycznych na obszarze LSR (przyrodniczych, historycznych, kulturowych czy społecznych). Innowacyjne może być ich nietypowe, niestandardowe wykorzystanie czy promocja. Od decyzji "B" Skarżący wniósł w ustawowym terminie protest do Zarządu Województwa Śląskiego, zarzucając błędną ocenę kryterium nr 2. Zdaniem Skarżącego powinien był w tym kryterium otrzymać 10 pkt a nie 5. W uzasadnieniu przywołano m.in. fakt, iż wniosek o dofinansowanie projektu był już składany do "B" w naborze 01/2018. Poprzedni wniosek z 16 stycznia 2018 r. dotyczył tego samego kortu planowanego w tym samym miejscu. Różnica dotyczyła jedynie kosztorysu prac, gdyż część z nich własnym staraniem Skarżącego pomiędzy oboma wnioskami została już wykonana. W żadnym stopniu natomiast nie było różnicy w uzasadnieniu innowacyjności projektu jak również zasady oceniania tego kryterium przez "B". W ramach wniosku z 16 stycznia 2018 r. w naborze 01/2018 Skarżący otrzymał pierwotnie 5 pkt a po złożonym proteście i jego uwzględnieniu przez Zarząd Województwa Śląskiego ostatecznie "B" przyznała maksymalna liczbę punktów - 10 pkt. Tym samym "B" bezpodstawnie na etapie oceny nowego wniosku z 7 września 2018 r. aktualnie przyznała 5 pkt. Uchwałą nr [...] z [...] "B" podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. Zarząd Województwa Śląskiego [...] uwzględnił protest Skarżącego. W uzasadnieniu stwierdził, iż ocena wniosku Skarżącego w zakresie tego kryterium nie została przeprowadzona poprawnie. Błędnie przyjęto opcję, którą wskazał Skarżący w ramach zał. nr 3 do ogłoszenia nr 7/2018 i tym samym Skarżący otrzymał błędne uzasadnienie. Podniesiono ponadto, iż wszelkie argumenty stanowiące podstawę oceny powinny być podane do informacji wnioskodawcy zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności a brak jednoznacznego i przejrzystego uzasadnienia stanowi naruszenie wymagań stawianych przez ustawę w tym zakresie. Uchwałą z [...] nr [...] "B" dokonała ponownej oceny w kryterium nr 2 — Innowacyjność projektu ponownie przyznając jedynie 5 pkt, zarzucając Skarżącemu, iż nie przedstawił żadnych dowodów ani nie uprawdopodobnił, że w wyniku realizacji operacji nastąpi praktyczne wykorzystanie lokalnych zasobów unikalnych i charakterystycznych na obszarze LSR, o czym stanowi art. 21 ust. 1 c ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Zdaniem Skarżącego ocena ta jest wadliwa, gdyż: Po pierwsze zachodzi nieuzasadniona sprzeczność w działaniach "B" przy ocenie wniosków składanych przez Skarżącego. W analogicznych sytuacjach dotyczących tego samego projektu i w tej samej lokalizacji, przy tym samym uzasadnieniu obu wniosków, w ramach tego samego kryterium nr 2 - "Innowacyjności projektu" przyznawane są odmienne punktacje. W jednym przypadku Skarżący ostatecznie otrzymuje maksymalną liczbę punktów ze stwierdzeniem "projekt jest innowacyjny w skali obszaru "B", ponieważ wiąże się z zastosowaniem i uprowadzeniem pomysłów i rozwiązań znanych gdzie indziej, jednak mających nowatorski charakter na obszarze "B"." (pierwszy wniosek). A w drugim przypadku jedynie 5 pkt ze stwierdzeniem po proteście — "kryterium postało spełnione w stopniu średnim - projekt jest innowacyjny w skali gminy, ponieważ np. w gminie K. oraz P. jest już kort tenisowy, który znajduje są przy szklaku rowerowym, przebiegającym przez daną gminę, co również wykorzystywane jest do promocji Gminy i innych jej walorów. Zdaniem Skarżącego w obrębie kliku miesięcy Rada dokonała całkowicie odmiennej oceny tych samych okoliczności bez podania uzasadnienia, dlaczego za pierwszym razem projekt był innowacyjny w skali "B" a za drugim razem tylko w obrębie Gminy. Taka sytuacja jest niedopuszczalna i powoduje nierówne traktowanie stron przy procesie przyznawania dofinansowania do wniosków. W rzeczywistości bowiem gdyby Skarżący otrzymał 10 pkt w tym kryterium (tak jak to miało miejsce przy pierwszym wniosku) to jego operacja zostałaby wybrana z łączną liczbą 95 pkt do udzielenia wnioskowanego dofinansowania. Po drugie w uzasadnieniu oceny kryterium nr 2, organ oceniający w ogóle nie odniósł się do treści uzasadnienia wniosku Skarżącego, przywołując jedynie korty tenisowe w innych dwóch Gminach. Tymczasem Skarżący wskazywał m.in. na: niestandardowe wykorzystanie kortu tenisowego, jako nowego elementu szklaków rowerowych oraz promocji miejscowych zabytków i walorów przyrodniczych oraz lokalnej historii. Po trzecie wbrew twierdzeniom "B", iż "Skarżący nie przedstawił dowodów ani nie uprawdopodobnił, że w wyniku realizacji operacji nastąpi praktyczne wykorzystanie lokalnych zasobów unikalnych i charakterystycznych na obszarze LSR", Skarżący ze swej strony dochował należytej staranności przy przygotowaniu przedmiotowego wniosku i uzasadnienia spełniania kryteriów. Skoro bowiem przy pierwszym wniosku nie było żadnych zastrzeżeń w tym zakresie i otrzymał maksymalną liczbę punktów w kryterium nr 2 — Innowacyjność projektu, to nie istniały żadne przesłanki do tego aby w tym zakresie zachodziła konieczność modyfikacji wniosku i przedstawiania dodatkowych dowodów. W sytuacji, gdy organ oceniający nie był w stanie w sposób jasny i precyzyjny dokonać uzasadnienia oceny projektu Skarżącego w zakresie tego kryterium, z odniesieniem się chociażby do swojej poprzedniej oceny w tym zakresie, to zgodnie z przepisami ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, zobowiązany jest do uzyskiwania wyjaśnień i lub dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia. Fakt, że po stronie Skarżącego jest obowiązek złożenia dowodów i udzielania wyjaśnień nie może więc przekreślać obowiązku "B" w zakresie wystąpienia o te dokumenty i wyjaśnienia, szczególnie w sytuacji, gdy co do tej samej kwestii ma odrębne zdanie niż poprzednio. Organ oceniający nie udzielił odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę wdrożeniową. Należy zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona i powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy odpowiada definicji kryteriów wynikających z regulaminu. Ogranicza się zatem do oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów, co wynika z art. 37 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 44 ust. 1, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy wdrożeniowej. Kryteria wyboru projektów, muszą być przejrzyste, niedyskryminacyjne i zapewniać możliwość ich wyboru wpisujących się w cele odpowiednich priorytetów programów operacyjnych. W ustawie wdrożeniowej w art. 37 ust. 1, ustawodawca wskazał, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Należy wskazać, że konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu: Procedury oceny i wyboru operacji w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" Objętego PROW 2014- 2020 realizowanych przez podmioty inne niż "B", który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie projekt poddawany jest ocenie formalnej oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej. Należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu informacji z 23 stycznia 2019 r., że po ponownym dokonaniu oceny w wyniku uwzględnienia protestu, projekt nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia nr 07/2018, w ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna kontrola przez Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia. Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Radę "B" oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie złożonego w ramach naboru 07/2018 w Zakresie tematycznym P.2.1.1, Budowa lub modernizacja obiektów infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego kierowanego przez społeczność na lata 2016-2022 "B" w zakresie kryterium nr 2 "Innowacyjność projektu". Skarżąca zarzuciła, że ocena kryterium nr 2 została przeprowadzona w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, a zatem z naruszeniem art. 37 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. I z tym zarzutem skargi należy się zgodzić. Trafnie zarzuciła skarżąca, w trakcie oceny merytorycznej organ przedstawił niejasną ocenę nie uwzgledniającą oceny zawartej w poprzednim identycznym wniosku z 16 stycznia 2018 r. Słusznie wskazała strona skarżąca, że zachodzi nieuzasadniona sprzeczność w działaniach "B" przy ocenie wniosków składanych przez Skarżącego. W analogicznych bowiem sytuacjach dotyczących tego samego projektu i w tej samej lokalizacji, przy tym samym uzasadnieniu obu wniosków, w ramach tego samego kryterium nr 2 - "Innowacyjności projektu" przyznawane są odmienne punktacje. W jednym przypadku Skarżący otrzymał maksymalną liczbę punktów ze stwierdzeniem "projekt jest innowacyjny w skali obszaru "B", ponieważ wiąże się z zastosowaniem i wprowadzeniem pomysłów i rozwiązań znanych gdzie indziej, jednak mających nowatorski charakter na obszarze "B"." (pierwszy wniosek). A w drugim przypadku otrzymał jedynie 5 pkt ze stwierdzeniem "kryterium postało spełnione w stopniu średnim - wnioskodawca zadeklarował we wniosku i załączniku nr 3 do ogłoszenia o naborze wniosków, że projekt jest innowacyjny w skali obszaru, ponieważ wiąże się z zastosowaniem i wprowadzeniem pomysłów i rozwiązań znanych gdzie indziej, jednak mających nowatorski charakter na obszarze gminy. W ocenie Organu Decyzyjnego projekt jest innowacyjny w skali gminy, ponieważ np. w gminie K. oraz P. jest już kort tenisowy, który znajduje są przy szklaku rowerowym, przebiegającym przez daną gminę, co również wykorzystywane jest do promocji Gminy i innych jej walorów. Mając na uwadze powyższe, Rada przyznała w tym kryterium 5 pkt. Z tego uzasadnienia jak słusznie wskazała strona skarżąca nie wynika dlaczego za pierwszym razem projekt był innowacyjny w skali "B" a za drugim razem tylko w obrębie Gminy. Słusznie wskazała strona skarżąca, że taka sytuacja jest niedopuszczalna i powoduje nierówne traktowanie stron przy procesie przyznawania dofinansowania do wniosków. Tym bardziej jest to sytuacja kuriozalna, że gdyby Skarżący otrzymał 10 pkt w tym kryterium (tak jak to miało miejsce przy pierwszym wniosku) to jego operacja zostałaby wybrana z łączną liczbą 95 pkt do udzielenia wnioskowanego dofinansowania. Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, że w uzasadnieniu oceny kryterium nr 2 organ oceniający w ogóle nie odniósł się do treści uzasadnienia wniosku Skarżącego w tym zakresie. Tymczasem Skarżący wskazywał na szereg okoliczności, takich jak choćby np. niestandardowe wykorzystanie kortu tenisowego, jako nowego elementu szklaków rowerowych oraz promocji miejscowych zabytków i walorów przyrodniczych oraz lokalnej historii; wskazał, że kort znajdować będzie się w lesie pomiędzy starą fabryką papieru a "C" wpisaną na listę zabytków, obok dużej altany z grillem, zbudowanej ze środków Skarżącego. Altana spełnia rolę przystanku rowerowego na szlakach rowerowych i wraz z kortem tenisowym stanowić będą ciekawą bazę turystyczno-rekreacyjną na obszarze "B". Nadto umiejscowienie umożliwi wypoczynek w sąsiedztwie byłego rezerwatu przyrody "[...]". Dodatkowe walory historyczne, zabytkowe i przyrodnicze promowane będą przez dwa duże banery umieszczone na ogrodzeniu kortu, sfinansowane przez Skarżącego. Kort umożliwi również kontynuowanie tradycji rozgrywek sportowych z okazji świąt państwowych, festynów i dożynek gminnych oraz powiatowych. W powyższym zakresie w uzasadnieniu dokonanej oceny "B" w ogóle się nie odniosła, wskazując tylko na istniejące dwa korty w innych gminach z jednym kortem przy szlaku rowerowym. Słusznie wskazała strona skarżąca, że nie dopełnione zostały również wytyczne Zarządu Województwa w decyzji z [...] uwzględniającej protest w zakresie jednoznaczności i przejrzystości uzasadnienia co do przedstawienia podstaw oceny wniosku. Naruszona przez to została zasada rzetelności i bezstronności przeprowadzonej weryfikacji. W ocenie Sądu twierdzenie "B", iż "Skarżący nie przedstawił dowodów ani nie uprawdopodobnił, że w wyniku realizacji operacji nastąpi praktyczne wykorzystanie lokalnych zasobów unikalnych i charakterystycznych na obszarze LSR" jest nieuzasadnione, skoro przy pierwszym wniosku nie było żadnych zastrzeżeń w tym zakresie i otrzymał maksymalna liczbę punktów w kryterium nr 2 — Innowacyjność projektu, to nie istniały żadne przesłanki do tego aby w tym zakresie zachodziła konieczność modyfikacji wniosku i przedstawiania dodatkowych dowodów. Słusznie też wskazała strona skarżąca, że zgodnie z przepisami ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, "B" zobowiązana jest do uzyskiwania wyjaśnień i lub dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia. Fakt, że po stronie Skarżącego jest obowiązek złożenia dowodów i udzielania wyjaśnień nie może więc przekreślać obowiązku "B" w zakresie wystąpienia o te dokumenty i wyjaśnienia, szczególnie w sytuacji, gdy co do tej samej kwestii ma odrębne zdanie niż poprzednio. Usprawiedliwione jest też stanowisko Skarżącego, że nie miał możliwości przypuszczać, iż pomiędzy pierwszym wnioskiem a obecnym zaszły jakieś nowe okoliczności, które powodowałby zmianę stanowiska "B" (a tym samym niższą punktacje w kryterium Innowacyjność projektu) a przez to konieczność składania nowych dowodów i wyjaśnień w sprawie. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem art. 37 ust. 1 i art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Naruszenie prawa mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie protestu, co jest wystarczające do uwzględnienia skargi oraz stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i w konsekwencji do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Radę LGD. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają przede wszystkim do przedstawienia przez Radę - w sposób niebudzący wątpliwości - pełnej, rzetelnej i przejrzystej oceny kryterium nr 2. Organ orzekając ponownie, będzie miał na uwadze konieczność szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia podjętego w ten sposób rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w pkt. 1 wyroku. O kosztach postępowania w pkt. 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.