III SA/Gl 1312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska – Kyć, Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej przyznania płatności obszarowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencja Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa w C. , po rozpatrzeniu odwołania S. W. od Decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. nr [...] z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 - uchylił decyzję I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. . Decyzję oparto na podstawie art. 138 § 2 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej Kpa), art. 10 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008r. Nr 98, poz. 634 ze zm.). W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] , o odmowie przyznania S. W. na rok 2012 jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej, po uprzednio wydanym w dniu [...] r. postanowieniu nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego. Jako podstawę prawną organ wskazał na art. 104, 145 § 1 pkt. 5, art. 149 § 1 Kpa oraz art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia S. W. wniósł odwołanie nie zgadzając się z poczynionymi ustaleniami kontroli. Zarzucił błędne pomiary działek. Zaakcentował utrzymanie gruntów zgodnie z normami. Organ odwoławczy wydał wskazaną na wstępie decyzję kasatoryjną. Zaznaczył, że w decyzji z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. nie odniósł się do decyzji dotychczasowej z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 i skutkiem tego w obrocie prawnym pozostają dwie odrębne decyzje merytoryczne. Natomiast instytucja procesowa stwarza możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145 § 1, 145a, 145b Kpa. Podkreślił, że po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 Kpa mogą zapaść jedynie rodzaje rozstrzygnięć administracyjnych wyczerpująco wymienione w art. 151 § 1 i § 2 Kpa, a zatem decyzja Kierownika BP ARiMR w C. z dnia [...] r . winna była zawierać rozstrzygnięcie odpowiadające jednemu z przewidzianych w art. 151 Kpa czego organ I instancji nie dopełnił. Skoro więc takiego rozstrzygnięcia nie zawierała to koniecznym było jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, w której podtrzymała swój pogląd wyrażony wcześniej w odwołaniu o spełnianiu kryteriów płatności. W uzasadnieniu zarzuciła organowi niedokładność pomiarów i niewłaściwe przeprowadzenie kontroli. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami skargi i wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 - zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa procesowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że na system weryfikacji decyzji ostatecznych w trybie administracyjnym składa się m.in. postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, które ma na celu usunięcie określonego rodzaju wadliwości decyzji w ustawowo określonych ramach. W rozpoznawanej zaś sprawie w dniu [.. ] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. , postanowieniem Nr [...] , z urzędu wznowił postępowanie w sprawie przyznania wnioskowanych przez stronę płatności, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, wskazując, że po analizie powierzchni kwalifikowanej do jednolitej płatności obszarowej stwierdzono dla działki rolnej D (położonej na działce ewidencyjnej nr [...] ) oraz działki rolnej B i C (położonych na działce ewidencyjnej o nr [...] ), do której przyznano płatność, że powierzchnia jest większa od maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (PEG) pochodzącego z ortofotomapy z roku 2011 lub 2012, wyznaczonego dla działki/działek ewidencyjnych, na których położone były w/w działki rolne. Stan ten odzwierciedlono w decyzji Nr [...] z dnia [...] r., którą odmówiono przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Decyzja została doręczona Stronie w dniu [...] r. W wyniku rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym w wyniku wniesionego przez S. W. odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencja Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa w C. uchylił decyzję I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. . Słusznie zauważył bowiem, że decyzja ta winna była zawierać rozstrzygnięcie odpowiadające jednemu z przewidzianych w art. 151 Kpa czego organ I instancji nie dopełnił. Natomiast przepis art. 151 Kpa w § 1 Kpa stanowi jednoznacznie, że organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Wyjątek od powyższego zawarto w § 2 i ustanowiono, że w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji – ta sytuacja nie ma w sprawie jednak zastosowania. A zatem skoro po uprzednim wznowieniu organ stwierdził, że wnioskowane płatności przyznano niewłaściwie to powinien był uchylić wcześniejszą decyzję z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 i dopiero następnie odmówić przyznania płatności. W zaistniałym bowiem stanie funkcjonowałyby dwie sprzeczne ze sobą decyzje merytorycznie rozstrzygające wniosek S. W. . Dlatego też zasadnie organ odwoławczy wydał decyzję kasatoryjną celem ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy i wydania decyzji zgodnie z dyspozycja art. 151 Kpa. Zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie miało bowiem wyłącznie charakter formalnoprawny, a zatem zarzuty Strony podniesione zarówno w odwołaniu jak i w skardze nie mogły zostać uwzględnione. Ich analiza będzie dopuszczalna dopiero po wydaniu przez organ I instancji prawidłowej decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie w zakresie płatności obszarowych. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.