III SA/Gl 1313/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" s.c. w K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 23 lipca 2014 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga strony na powołaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby skarbowej w K. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący podniósł, że wystąpiły nadzwyczajne okoliczności związane ze złą sytuacją finansową i złym stanem zdrowia (psychicznym i fizycznym) wspólników spółki cywilnej, co spowodowało uchybienie terminu do wniesienia skargi. Strona wskazała również, że decyzja Dyrektora Izby skarbowej została skonstruowana w sposób wprowadzający w błąd przy jej czytaniu, a mianowicie, że pouczenie o możliwości zaskarżenia zostało zamieszczone pod koniec dokumentu drobnym drukiem, podczas gdy standardowo pouczenia dokonywana są pogrubionym drukiem. Pismem z dnia 31 lipca 2014r. (wpływ do Izby Skarbowej w K.w dniu 5 sierpnia 2014 r.) Sąd przekazał skargę do organu administracji w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., Nr 270, dalej p.p.s.a.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437). Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2012r., s. 289). W rozpoznawanej sprawie strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednak, zdaniem Sądu nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zostały spełnione. W ocenie Sądu również zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu. Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014r., sygn. akt II OZ 701/14, LEX nr 1493036). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym, nieprawidłowe zaadresowanie koperty i w konsekwencji przesłanie skargi bezpośrednio do sądu, a nie do organu świadczy o niedołożeniu należytej staranności przez stronę i stanowi błąd, za który ponosi ona winę (por. postanowienia NSA z dnia 9 marca 2012r., sygn. akt I OZ 139/12, LEX nr 1120744, z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. I OZ 507/14, z dnia 28 maja 2014 r. sygn. I FZ 127/14,CBOSA, z dnia 14 lipca 2014r., sygn. akt I FZ 1046/14, LEX nr 1486788). Wymaga również podkreślenia, że do uchybień związanych z nieprawidłowym nadaniem skargi doszło pomimo prawidłowego pouczenia o środku zaskarżenia umieszczonym w zaskarżonej decyzji oraz prawidłowego oznaczenia adresata skargi. Prawidłowe wskazanie w treści skargi organu administracji, za pośrednictwem którego skarżący zamierzała wnieść skargę, nie oznacza jeszcze, iż została ona wniesiona prawidłowo. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.