III SA/Gl 1339/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. (G.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...]r. radca prawny R.Z., jako pełnomocnik A.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. nr [...] o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej (członka zarządu Spółki "A") za odsetki za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2004 r. Pismem z dnia 26 września 2006 r. pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wezwanie zostało wysłane na adres pełnomocnika wskazany w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym opisanym w art. 46 i art. 47 powołanej ustawy, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określać naruszenie prawa lub interesu prawnego. Zaś zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem sporu jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216). Dalej art. 34 p.p.s.a stanowi, ze strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem, stosownie do art. 35 § 1 tej ustawy może być adwokat lub radca prawny (..). Pełnomocnik zaś obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1), a pełnomocnictwo może być ogólne, do prowadzenia poszczególnych spraw, do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36). W niniejszej sprawie radca prawny R.Z. wnosząc imieniem A.G. skargę do Sądu nie załączył wymaganego ustawą pełnomocnictwa, ani nie określił wartości przedmiotu sporu. Nie uczynił tego również na wezwanie Sądu. Sąd przypomina, że w razie niemożności doręczenia pisma bezpośrednio adresatowi, pismo składa się na okres 7 dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub miejscu przez niego wskazanym jako adres dla doręczeń. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania do uzupełnienia braków skargi zostało ono wysłane na adres wskazany w skardze oraz dwukrotnie awizowane (29 września i 9 października 2006 r.) i wróciło z adnotacją nie podjęto w terminie. Stąd stosownie do art.73 p.p.s.a. uznano go za doręczone. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, a m. in. brak pełnomocnictwa należy zakwalifikować do tego rodzaju braków. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 16 października 2006 r.- braki formalne skargi nie zostały uzupełnione Sąd po myśli art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę odrzucił.