III SA/Gl 135/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do kŧórych nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku o przywrócenie uchybionego terminu postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/GL 135/11. Na wstępie należy zaznaczyć, że D. K. składając wniosek o prawo pomocy zażądał przyznania mu prawa pomocy w pełnym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/GL 135/11 odmówiono skarżącemu przyznania praw pomocy. Postanowienie to wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu doręczono skutecznie stronie 12 kwietnia 2011r. Sprzeciw na adres sadu został nadany w placówce Poczty Polskiej 26 kwietnia 2011 r., więc po upływie 7-dniowego terminu. W piśmie zawierającym sprzeciw zawarto wniosek, doprecyzowany w pi9smie z dnia 22 maja 2011 r. o przywrócenie uchybionego terminu. Jako przyczynę uchybienia wskazano chorobę skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 29 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym be swej winy, sad na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z przytoczonej normy jasno wynika, że tylko w przypadku niezawinionego uchybienia terminu możliwe jest jego przywrócenie. Skarżący, brak swej winy upatruje w swojej przewlekłej chorobie, której objawy zaostrzyły się wiosna. Choroba utrudnia mu funkcjonowanie, wpływa na zdolność koncentracji, aktywność życiową. Na zadanie Sądu skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 4 sierpnia 2011 r. uprawdopodabniające zaostrzenie się objawów choroby w okresie, kiedy biegł termin do wniesienia sprzeciwu. Potwierdziło również fakt stałego leczenia się skarżącego. Choroba, jako zdarzenie losowe, niezależne od woli jest przesłanką pozwalająca na stwierdzenie, ze skarżący bez swej winy uchybił terminowi. Dlatego na podstawie art. 86 ust. 1 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.