III SA/Gl 1368/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B.(B.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 20 września 2016 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 21 września 2016 r.) K.B. reprezentowany przez doradcę podatkowego G. N. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...]. Pismem z tego samego dnia, nadanym również w urzędzie pocztowym w dniu 21 września 2016 r. pełnomocnik K.B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W treści tego wniosku podniósł, iż Dyrektora Izby Skarbowej w K. zaskarżoną decyzją uwzględnił odwołanie strony skarżącej i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Pełnomocnik Strony stwierdził, iż decyzja organu drugiej instancji została doręczona nie pełnomocnikowi, a pracownikowi innej firmy mającej biuro pod tym samym adresem, a pełnomocnik K.B. (doradca podatkowy P.S.) w dniu 19 września 2016 r. kontaktując się z organem drugiej instancji celem ustalenia terminu przeglądania akta sprawy w siedzibie Izby Skarbowej w K. dowiedział się o wydaniu decyzji w dniu [...]r. Pełnomocnik K.B. podniósł, iż dbał o to, aby w każdym piśmie wskazywać precyzyjnie dane do doręczeń oraz konkretnego adresata, któremu należy wręczyć przesyłkę, a w aktach wszystkie pisma, które zostały doręczenie pełnomocnikowi, zostały pokwitowane bezpośrednio przez niego. Następnie przedstawił skutki braku skutecznego doręczenia decyzji organu odwoławczego oraz stwierdził, iż wszelkie przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., stwierdza, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z wskazanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek w dniu 21 września 2016 r., natomiast – jak wynika z treści wniosku – do dnia 19 września nie posiadał wiedzy w zakresie wydania decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. przekazującej sprawę objętą tą skargą do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Tym samym uznać należało, iż wniosek z dnia 21 września 2016 r. został złożony z zachowaniem terminu do tego przewidzianego. Wobec powyższego oceny wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu, która pozwoli na ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. została doręczona na adres: "[...]" a na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej opisana decyzję widnieje pieczęć firmowa spółki A S.A. oraz data odbioru – 8 sierpnia 2016 r. i podpis odbiorcy. W skardze z dnia 20 września 2016 r. pełnomocnik K.B., jako adres dla doręczeń wskazuje: "[...]" Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "podmiot profesjonalny trudniący się działalnością gospodarczą na szeroką skalę ma obowiązek zorganizowania swego biura w sposób zapewniający sprawne funkcjonowanie i kontakty z interesantami czy też osobami doręczającymi korespondencję. Osoba doręczająca jednostce organizacyjnej pismo nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera osoba uprawniona, a tym bardziej poszukiwania takiej osoby w lokalu siedziby. Skoro w biurze spółki obecna była osoba dysponująca pieczęcią spółki, o czym świadczy pieczątka i podpis na odpisie decyzji, to brak jest podstaw by zakładać, że była to osoba przypadkowo napotkana przez doręczyciela.". (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I FZ 140/08 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż doradca podatkowy G.N. wskazała we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, iż zaskarżona decyzja organu drugiej instancji nie została doręczona pełnomocnikowi, a pracownikowi innej firmy mającej biuro pod tym samym adresem. Mając na uwadze fakt posługiwania się przez pełnomocnika strony adresem dla doręczeń: "[...]" oraz przytoczone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd uznał, że pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazać trzeba, że w opinii Sądu decyzja organu drugiej instancji została skutecznie doręczona pełnomocnikowi K. B. w dniu 8 sierpnia 2016 r. i od tego dnia zaczął biec termin do wniesienia skargi od tej decyzji. Zaakcentować trzeba, iż pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę pełnomocników ustanowionych w sprawie. Z kolei zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód. Tym samym niewłaściwie zorganizowany przepływ informacji między pełnomocnikiem, a jego pracownikami, czy też osobą upoważnioną do odbioru przesyłek w siedzibie firmy, która została wskazana, jako adres dla doręczeń - szczególnie w kwestii tak istotnej jak terminy podejmowania czynności w postępowaniu sądowym - nie przemawia za przyjęciem braku winy w uchybieniu terminu. Sąd nie znajdując podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.