III SA/Gl 138/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej i wartości celnej towaru postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] r. (data nadania w Urzędzie Poczty) skarżąca spółka "A" we W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego dokonanego w dniu [...] listopada 2000 r. na jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr [...] za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej i wartości celnej towaru. Zarządzeniem z dnia 8 marca 2004 r. Sąd wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia należnej opłaty wpisowej w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 11 marca 2004 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Dnia 19 marca 2004 r. spółka "A" dokonała bankowego polecenia przelewu na konto tut. Sądu w kwocie [...] zł z czego 500,00 zł – jak wskazała – do sygn. akt III SA/GL 138/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotowa skarga wniesiona – za pośrednictwem Urzędu Poczty w dniu [...] r. – została przez stronę skarżącą adresowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach. Tymczasem z dniem 1 stycznia 2004 r. zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, w miejsce których, w myśl art. 85 ustawy, utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego – wojewódzkie sądy administracyjne. Dla obszaru województwa śląskiego powstał zatem, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który jest sądem administracyjnym właściwym dla rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Jednocześnie na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) straciła moc ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), w miejsce której z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) mająca zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Stosowanie do treści art. 230 tej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika zatem, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak powoduje podstawę do odrzucenia skargi. W art. 58 § 1 pkt 3 ustawy przewidziano bowiem, że Sąd odrzuca skargę, gdy strona skarżąca nie uzupełni w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżąca spółka będąca prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu w terminie i w kwocie wyraźnie wskazanej przez Sąd nie zastosowała się do powyższego, albowiem stosowany wpis uiściła w dniu 19 marca 2004 r., tj. po terminie wyznaczonym jej przez Sąd, jej skargę należało stosując w/w przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy odrzucić. Zapłata wpisu po upływie wyznaczonego terminu jest bowiem równoznaczna z nienależytym wykonaniem zarządzenia Sądu stąd musi wywoływać takie same skutki jak nie uiszczenie wpisu, tj. stanowić podstawę do odrzucenia skargi. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.