III SA/Gl 1382/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja prawa podatkowego) p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. skarżąca W.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. stwierdzające nieprawidłowość stanowiska skarżącej we wniosku z dnia [...] r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę nabytych w drodze spadku i darowizny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wobec niedopuszczalności skargi wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podał, iż zaskarżono jedynie postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji, zaznaczając, iż w treści skargi brak jest jakichkolwiek zarzutów wobec rozstrzygnięcia organu drugiej instancji, zaś te sformułowane są bezzasadne. Jak wynika z akt sprawy, od postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego, będącego w niniejszej sprawie przedmiotem skargi, strona skarżąca wniosła zażalenie do organu wyższej instancji. Jednakże z uwagi na uchybienie terminowi przewidzianemu do jego wniesienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] pozostawił przedmiotowe zażalenie bez rozpoznania. Skarżąca przy doręczeniu powołanych powyżej rozstrzygnięć została prawidłowo pouczona o sposobie, trybie i terminie wniesienia środków odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Z kolei w myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę do co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), w stosunku co do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a). Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuci skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Sytuacja taka występuje między innymi w razie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji co do którego przysługuje środek zaskarżenia. W świetle zawartej w aktach dokumentacji, postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącej osobiście w dniu [...] r. wraz z pouczeniem, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie jest ostateczne i jako kończące postępowanie jest zaskarżalne do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Z powyższego jednakże skarżąca nie skorzystała i pomimo właściwej wiedzy w tym zakresie wniosła skargę na zaskarżalne rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Zważyć nadto wypada, iż przy tymże postanowieniu strona skarżąca została poinformowana o prawie wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w K. w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Wymaga podkreślenia fakt, iż w uzasadnieniu skargi skarżąca nie podniosła żadnych zarzutów przeciwko postanowieniu z dnia [...] r., co niewątpliwie uniemożliwiło przyjęcie domniemania, iż jej zamiarem było również zaskarżenie powołanego postanowienia. W konsekwencji choć wyczerpano przysługujące w sprawie środki zaskarżenia i tym samym uczyniono zadość wymogowi określonemu w art. 52 § 1 p.p.s.a., to jednakże powołany przepis nie może być interpretowany jako uznający skargę do sądu administracyjnego za czynność konwalidującą wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu na postanowienie z dnia [...] r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż rozpoznawana skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 P.p.s.a.