III SA/Gl 1385/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 25 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie inne – licencja pracownika ochrony w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji w K. utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Ś. z dnia [...] r., którym organ ten orzekł, że D. G., ubiegający się o wydanie licencji pracownika ochrony, nie posiada nienagannej opinii. Postanowienie organu pierwszej instancji zostało wydane na podstawie art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 114, poz. 740 z późn. zm.) w związku z toczącym się przed Komendantem Wojewódzkim Policji w K. postępowaniem administracyjnym w sprawie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia. W skardze z dnia [...] r., na postanowienie organu drugiej instancji, pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że utrata licencji pracownika ochrony spowoduje rozwiązanie umowy o pracę w trybie natychmiastowym, co pociągnie za sobą skutek w postaci braku środków utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Zwrócił przy tym uwagę, że dotychczasowy miesięczny dochód skarżącego wynosi [...] zł netto, zaś dochód żony, która wcześniej pozostawała bez pracy, [...] zł netto miesięcznie i że skarżący ma na utrzymaniu dwoje dorastających dzieci w wieku [...] i [...] lat, a koszty utrzymania mieszkania wynoszą około [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd aby mógł wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, to w pierwszej kolejności musi ocenić, czy zaskarżony akt lub czynność ze swej istoty podlega wykonaniu. Wykonanie to musi mieć charakter bezpośredni, czyli następować wówczas, gdy już ewentualne czynności wykonawcze podjęte na jego podstawie mogłyby wywołać niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie można mówić o wykonalności zaskarżonego aktu wtedy, gdy w następstwie jego wydania zapadnie dopiero kolejne orzeczenie, z którego wynikać będzie skutek w postaci np. rozwiązania stosunku pracy i utraty źródeł dochodów. W rozumieniu powyższego przepisu wykonalnym będzie ten drugi akt. W przedmiotowej sprawie postanowienie stwierdzające, że skarżący nie posiada nienagannej opinii nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Na podstawie art. 31 ust. 2 i art. 30 ust. 1 ustawy o ochronie osób i mienia negatywna opinia jest dopiero podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia licencji kończącego się ewentualnie decyzją o cofnięciu licencji. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w ramach toczącego się innego postępowania właśnie w sprawie cofnięcia licencji pracownika ochrony. Dopiero zapadła decyzja o cofnięciu licencji podlegałaby wykonaniu, ponieważ wywoływałaby skutek w postaci wygaśnięcia stosunku pracy i utraty z tego tytułu dochodu, czyli dopiero wówczas można by było wnosić o jej wstrzymanie w przypadku złożenia skargi na decyzję organu drugiej instancji. Jeśli zaskarżone postanowienie, o którego wstrzymanie wnoszono, nie podlega wykonaniu, to brak podstaw do rozważania dalszych przesłanek wstrzymania, a mianowicie powstania opisanych niebezpieczeństw. Mając to na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 a contrario P.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.